7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1917: Ο ΙΟΥΔΑΣ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΡΩΣΣΙΑ!

081218_lenin

Συμπληρώνονται σήμερα 96 χρόνια από το πραξικόπημα των μπολσεβίκων στην Ρωσσία! Βεβαίως, το πραξικόπημα αποκαλείται «οκτωβριανή επανάσταση» και όντως έγινε τον Οκτώβριο (την 25η), αλλά συμφώνως με το «παλαιό» ημερολόγιο που ίσχυε τότε. Με το «νέο» ημερολόγιο, το πραξικόπημα έγινε σαν σήμερα.

Θα κάνουμε, λοιπόν, σήμερα ένα εκτενές αφιέρωμα στο οκτωβριανό πραξικόπημα, με το οποίο εγκαθιδρύθηκε στην Ρωσσία το πρώτο κομμουνιστικό καθεστώς στον κόσμο. Και βέβαια, δεν πρόκειται να κάνουμε εδώ μια απλή εξιστόρηση των γεγονότων. Σκοπός μας είναι να υπεισέλθουμε στις κρυφές πτυχές της ιστορίας και να εξετάσουμε τον ρόλο και τα κίνητρα των δυνάμεων εκείνων που κρύβονταν πίσω από το ξέσπασμα της κομμουνιστικής εξεγέρσεως στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

Κατ’ αρχάς, να αναφερθούμε στην σχέση που είχαν ο σιωνισμός με τον κομμουνισμό, προ του 1917. Ο ιδρυτής του κομμουνισμού, λοιπόν, ο Κάρολος Μαρξ, ήταν εβραίος και μάλιστα προερχόμενος από οικογένεια ραβίνων. Ο Μαρξ είχε «μέντορα» τον Μωϋσή Ες, τον αποκαλούμενο και «κόκκινο ραβίνο», πρόδρομο του σιωνισμού και όργανο της γνωστής οικογενείας των εβραίων τραπεζιτών Ρότσιλντ. Ομοίως, εβραίος λένε ότι ήταν (αν και είναι ανεπιβεβαίωτο…) και ο στενός συνεργάτης και χρηματοδότης του Μαρξ, Φρειδερίκος Ένγκελς, καθώς και οι πρώτοι επιφανείς σοσιαλιστές, κομμουνιστές και αναρχικοί (Σαιν Σιμόν, Μπαμπέφ, Χάϊνε κ.α.). Οι προαναφερθέντες ήσαν στελέχη της Α΄ Διεθνούς (της μαρξιστικής), που έδρευε αρχικώς στο Λονδίνο (!!!) και εν συνεχεία στην Νέα Υόρκη

(!!!), δηλαδή στις μητροπόλεις του καπιταλισμού. Επίσης εβραιοκρατουμένη ήταν και η Β΄ Διεθνής (η επονομαζομένη «σοσιαλιστική»), με κυριοτέρους εκπροσώπους της τους Μπερνστάϊν, Κάουτσκυ, Ρόζα Λούξενμπουργκ, Λίμπκνεχτ, Μαρτώφ, Ραμπίνοβιτς κ.λπ.

Οι εβραίοι της Τσαρικής Αυτοκρατορίας ήσαν και οι πρώτοι «επαναστάτες» που ίδρυσαν και πλαισίωσαν τις μαρξιστικές ανατρεπτικές-τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ρωσσία (με ποιο γνωστή εξ’ αυτών την «Ναρόντναγια Βόλια» – Λαϊκή Θέληση»). Αποκορύφωμα της τρομοκρατικής δράσεως των μαρξιστών-ταλμουδιστών ήτο η δολοφονία του Τσάρου Αλεξάνδρου του Β΄, το 1881. Μετά απ’ αυτήν την δολοφονία, το τσαρικό καθεστώς εξαπέλυσε «πογκρόμ» κατά των εβραίων της χώρας και αρκετοί κατέφυγαν στις ΗΠΑ (θέτοντας τις βάσεις για την κατάκτηση της Αμερικής). Όσοι έμειναν, οργανώθηκαν στις διάφορες μαρξιστικές συμμορίες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τους διεθνείς σιωνιστές ως πολιορκητικός κλοιός για την ανατροπή του Τσάρου.

lenin_serov_2

Το 1897, ιδρύθηκε επισήμως (γιατί ανεπισήμως υπήρχε) στην Ελβετία ο σιωνισμός, υπό την ηγεσία του Τεοντόρ Χερτσλ. Έναν χρόνο αργότερα, ιδρύθηκε στην Ρωσσία το «Ρωσσικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα», αυτό που αργότερα μετονομάσθη σε «κομμουνιστικό», το οποίο παρεδόθη εις τας χείρας του Λένιν. Ο οποίος Λένιν (κατά κόσμον Βλαδίμηρος Ουλιάνωφ), ήτο εβραίος από την μητέρα του, της οικογενείας Μπλανκ. Παππούς του Λένιν ήτο ο Ισραήλ Μπλανκ, και προπάππους του ο Μωϋσής Μπλανκ.

Ωστόσο, το 1903 το κόμμα διασπάστηκε σε «μπολσεβικικό» και «μενσεβικικό» (κάτι σαν τα «ημέτερα» ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ). Οι διαφορές τους ήσαν η εξής… μία: οι μπολσεβίκοι πίστευαν στην αναγκαιότητα μιας αμέσου κομμουνιστικής επαναστάσεως, ενώ οι μενσεβίκοι πίστευαν στην συνεργασία με «αστικές» και «προοδευτικές» δυνάμεις για την ανατροπή του τσαρισμού και μετά βλέποντας και κάνοντας. Κι αυτό, όχι γιατί δεν επίστευαν στην κομμουνιστική επανάσταση, αλλά διότι θεωρούσαν ότι έχει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας. Η διάσπαση αυτή ήτο «κόλπο» των σιωνιστών, που ήθελαν σε οποιαδήποτε εξέλιξη να είναι με τους νικητάς. Αν πετύχαινε η «επανάσταση» θα ήταν με τους μπολσεβίκους, αν αποτύγχανε θα έκαναν την δουλειά τους με τους μενσεβίκους. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που τους έκαιγε ήτο η ανατροπή του Τσάρου της Ρωσσίας, του τελευταίου εναπομείναντος διώκτη του εβραιοσιωνισμού στον κόσμο και η χρησιμοποίηση της τεράστιας αυτής χώρας –δια του μαρξισμού- για την επίτευξη των μελλοντικών τους σκοπών.

Η πρώτη «επαναστατική δοκιμή» έγινε το 1905, απόντος του Λένιν, που ευρισκόταν στο εξωτερικό. Φαινομενικώς, ηγέτης της «επαναστάσεως» ήτο ο εβραίος Λέων Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν, πιο γνωστός ως Τρότσκυ. Όμως, πραγματικός ηγέτης από τα παρασκήνια, ήτο ο φανατικός μαρξιστής και σιωνιστής, Ισραήλ Λαζαρέβιτς Γκέλφαντ, πιο γνωστός ως Πάρβους, άνθρωπος δαιμόνιος με φοβερές διασυνδέσεις στα κέντρα λήψεως των αποφάσεων του διεθνούς σιωνιστικού κινήματος και «μέντορας» του Λένιν. Η εξέγερση καταπνίγηκε σύντομα, αλλά ο Τσάρος προχώρησε σε μερική «φιλελευθεροποίηση» του καθεστώτος του, η οποία απελευθέρωσε κοινά δαιμόνια…

Η μεγάλη ευκαιρία για την προετοιμαζόμενη επί πολλά έτη ανατροπή του τσαρισμού, ήρθε κατά τον Α΄ Π.Π., όταν η Ρωσσία ενεπλάκη στον πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες. Του γενικού αναβρασμού, επωφελήθησαν οι δυνάμεις της ανατροπής, κι έτσι τον Φεβρουάριο του 1917 ξέσπασε «επανάσταση» στην χώρα, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του Τσάρου Νικολάου και την εγκαθίδρυση «αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», κατά τα δυτικά πρότυπα. Οι μετα-τσαρικές κυβερνήσεις αποτελούντο από φιλελεύθερους αστούς (δηλαδή μασόνους…) και μετριοπαθείς σοσιαλιστές (δηλαδή εβραίους σιωνιστές). Όλοι αυτοί αποτέλεσαν το σκαλοπάτι πάνω στο οποίο πάτησαν οι μπολσεβίκοι για να ανέλθουν εις την εξουσία!

Ο Λένιν, μετά από σύντομες περιπλανήσεις σε καπιταλιστικές χώρες της Δύσεως, κατέληξε στην Ελβετία (1914-1917). Ήταν τα κρισιμότερα χρόνια της ζωής του. Όμως, πως ζούσε εκεί ο Λένιν; Ποιος του πλήρωνε τα έξοδα;
Ο πανταχού παρών Πάρβους! Ιδού το βιογραφικό του σκοτεινού αυτού ανθρώπου, δια χειρός του μεγάλου συγγραφέως Α. Σολζενίτσιν: «Γκέλφαντ Ισραήλ του Λαζάρου (1867-1924). Καταγόταν από την περιοχή του Μινσκ. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Οδησσό. Το 1905 ήταν στην ουσία ο καθοδηγητής του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Εξορίστηκε στη Σιβηρία, απέδρασε στο δρόμο κι έφυγε στο εξωτερικό. Στην περίοδο 1912-1915, όντας οικονομικός σύμβουλος της τουρκικής και βουλγαρικής κυβέρνησης, έγινε πάμπλουτος. Το 1915 συνεννοήθηκε με το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας να κάνει επανάσταση στη Ρωσσία. Καλυπτόμενος πίσω από το εμπόριο έστελνε χρήματα στους Ρώσσους επαναστάτες. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου, αποκλειστικά στους μπολσεβίκους. Μετά την κομμουνιστική επανάσταση του 1918 στη Γερμανία, έφυγε για την Ελβετία, απ’ όπου απελάθηκε για σκάνδαλα. Έχτισε πλούσια βίλα στο γερμανικό νησί Σβάνενβέρντερ, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του».

Ποιος ήταν ο σκοπός του διεθνούς αυτού εβραίου, «η πόρτα του σπιτιού του οποίου στην Κωνσταντινούπολη ήταν ανοικτή για όλους τους εχθρούς της Ρωσσίας». Μας διαφωτίζει σχετικώς ο μέγας Σολζενίτσιν: «Στην Οδησσό, επί Αλεξάνδρου του Γ΄, διατύπωσε το καθήκον ότι η απελευθέρωση των εβραίων στη Ρωσσία θα γινόταν δυνατή μόνο με την πτώση της τσαρικής εξουσίας». Αφού, λοιπόν, ο σιωνισμός –δια του Πάρβους- μπούκωσε στο χρήμα τους μπολσεβίκους, τους στέλνει το 1917 για να ολοκληρώσει την αποστολή του: «Βλαντιμίρ Ίλιτς! Ήρθε η ώρα σας! Ήρθε ο καιρός για την παράνομη οργάνωσή σας να εργασθεί και να νικήσει! Δεν είχατε δυνάμεις, δηλαδή δεν είχατε χρήματα. Τώρα σας δίνω όσα θέλετε. Ανοίξτε τους σωλήνες από τους οποίους θα τρέξουν σα νερό! Σε ποιες πόλεις, σε ποιον να δώσω χρήματα, δώστε μου ονόματα. Ποιος θα παραλαμβάνει τις προκηρύξεις, τα βιβλία; Η μεταφορά των όπλων είναι δυσκολότερη, αλλά θα μεταφέρουμε και όπλα» (Σολζενίτσιν, «Ο Λένιν στη Ζυρίχη»).

discurso-de-lenin-en-la-plaza-roja-d-nalbandian-1970_3

Όμως, οι πιο σημαντικοί ηγέτες του μπολσεβικισμού ευρίσκοντο στο εξωτερικό και δεν μπορούσαν υπό ομαλές συνθήκες –μην ξεχνάμε πως συνεχιζόταν ο πόλεμος- να επιστρέψουν στην Ρωσσία. Πως θα άρχιζε η «επανάσταση» χωρίς αυτούς; Την ασφαλή μετάβασή τους στην Ρωσσία την

ανέλαβε ο διεθνής σιωνισμός. Δεν ήταν, όμως, απλή υπόθεση. Βλέπετε, έπρεπε να περάσουν από διάφορες χώρες. Η λύση, όμως, ευρέθη! Με μεσολάβηση του Πάρβους στην γερμανική κυβέρνηση (που ευρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσσία), η τελευταία εξησφάλισε στον Λένιν και την ομάδα του (καμιά 30αριά άτομα) ένα «σφραγισμένο τραίνο», το οποίο θα διέσχιζε την Ευρώπη χωρίς να κάνει στάση πουθενά. Εν τέλει, το «σφραγισμένο τραίνο» με τον Λένιν και τους συν αυτώ κατέληξε στον λιμένα του Σάσνιτζ. Από εκεί –και πάλι με την μέριμνα του Πάρβους- πέρασαν στην Σουηδία, εν συνεχεία στην Φιλανδία και τέλος στην Αγία Πετρούπολη (Απρίλιος 1917). Έναν μήνα αργότερα, κατέφθασε και ο Τρότσκυ με την δική του ομάδα, από την Νέα Υόρκη, όπου είχε καταφύγει. Η μεταφορά τους έγινε με πλοίο ναυλωμένο από την σιωνιστικών συμφερόντων εδρεύουσα στην Αμερική τράπεζα «Κουν και Λεβί», η οποία επίσης χρηματοδότησε αθρόα τους μπολσεβίκους.

Με τον ερχομό του στην Αγία Πετρούπολη, ο Λένιν ρίχνει το σύνθημα: Κάτω η προσωρινή κυβέρνηση. Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ»! Αμέσως, οργανώνει τις «κόκκινες φρουρές», οπλισμένες συμμορίες σιωνιστών, για την κατατρομοκράτηση του ρωσσικού λαού. Παραλλήλως, έχοντας στην διάθεσή του πακτωλό χρημάτων, κάνει μια άνευ προηγουμένου προπαγανδιστική εκστρατεία και οργανώνει την τελική έφοδο για την κατάληψη της εξουσίας. Μια πρόωρη εξέγερση τον Ιούλιο του ’17, που έγινε σε συνδυασμό με προγραμματισμένη μεγάλης εκτάσεως γερμανική αντεπίθεση στο ανατολικό μέτωπο, που όμως δεν έγινε λόγω των καιρικών συνθηκών (άρχισε τρεις ημέρες αργότερα), δεν είχε ευτυχή κατάληξη. Κι ενώ όλα βρίσκονται στον αέρα, αναλαμβάνει επικεφαλής της κυβερνήσεως ο αχυράνθρωπος των σιωνιστών Κερένσκι, ο οποίος σώζει τους μπολσεβίκους από τα χειρότερα. Μάλιστα, μια απόπειρα στρατιωτικού κινήματος από τον στρατηγό Κορνίλωφ, δίδει την ευκαιρία στον Κερένσκι να καλέσει τους μπολσεβίκους να σώσουν την… δημοκρατία. Τους μοίρασε όπλα και αποφυλάκισε όσα στελέχη τους είχαν φυλακισθεί μετά τις ταραχές του Ιουλίου.

Έτσι, την 10η Οκτωβρίου (οι ημερομηνίες είναι με το «παλαιό» ημερολόγιο), έγινε η κρίσιμη σύσκεψη της Κ.Ε. των μπολσεβίκων, υπό τον Λένιν, που πήρε την απόφαση για την ένοπλη εξέγερση. Γιατί ομιλούμε για «πραξικόπημα» και «εξέγερση» κι όχι για επανάσταση, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι ορθός ο όρος «επανάσταση», διότι οι μπολσεβίκοι ήταν τότε σταγόνα στον ωκεανό: μέσα σε μια χώρα 160 εκατομμυρίων, ο τροτσκιστής ιστορικός Ντώϋτσερ τους υπολογίζει 76.000, ο συμπαθών τον κομμουνισμό ιστορικός Βέλτερ 50.000 και ο ίδιος ο Τρότσκυ 240.000. Όλες τις επόμενες ημέρες, ουσιαστικώς προαναγγέλλεται το πραξικόπημα, αλλά η κυβέρνηση Κερένσκι δεν λαμβάνει κανένα μέτρο για να το εμποδίσει. Τελικώς, την νύχτα της 24ης προς την 25η Οκτωβρίου (6 προς 7 Νοεμβρίου, με το νέο ημερολόγιο), ξεσπά το πραξικόπημα, με έφοδο στα Χειμερινά Ανάκτορα, που ήταν τότε η έδρα της προσωρινής κυβερνήσεως. Συνελήφθησαν όλοι οι υπουργοί, αλλά ο πρωθυπουργός Κερένσκι –αυτός που έστρωσε τον δρόμο στον κομμουνισμό- «διέφυγε» μυστηριωδώς, έφτασε στις ΗΠΑ και πέρασε εκεί τον υπόλοιπο βίο του. Προφανώς, τον άφησαν να φύγει οι μπολσεβίκοι, σε αναγνώριση των πολυτίμων υπηρεσιών του. Έτσι, την 25η Οκτωβρίου (7η Νοεμβρίου) 1917 η πρώτη κομμουνιστική κυβέρνηση στον κόσμο είναι γεγονός!

Ποιοι, όμως, ήταν οι πραγματικοί κυβερνήτες της Ρωσσίας; Έχουμε και λέμε: από τους 554 πρώτους λαϊκούς επιτρόπους (υπουργούς), και τους βοηθούς τους, καθώς και τα ανώτατα στελέχη της κρατικής μηχανής, έχουμε: Ρώσσους 30, Λιθουανούς 43, Γερμανούς 12, Αρμενίους 13, Γεωργιανούς 2, Τσέχος 1, Πολωνοί 2, Ούγγροι 2, Φιλανδοί 3 και εβραίοι 447!!! Οι εβραίοι σιωνιστές, λοιπόν, ήταν οι νέοι αφέντες!

1-3_4

Θα τελειώσω το σημερινό ιστορικό αφιέρωμα, με την ιδιόχειρη σημείωση του Λένιν, επί του πρώτου νομοσχεδίου (συντάκτης του ο εβραίος κομισάριος Ντιξμανστάϊν) που κατετέθη από την κυβέρνηση των μπολσεβίκων αμέσως μετά την επικράτησή της και αφορούσε –τι άλλο;- την «καταπολέμηση του αντισημιτισμού»: «Το Συμβούλιο των επιτετραμμένων του λαού, να διατάξει όλα τα Σοβιέτ να θέσουν σε κίνηση όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εκριζώσουν την αντιεβραϊκή κίνηση. Διώκτες των εβραίων κι όσοι κάνουν αντιεβραϊκή προπαγάνδα να τίθενται εκτός νόμου».

Η μακρά νύχτα της Ρωσσίας μόλις αρχίζει και θα διαρκέσει 73 ολόκληρα χρόνια!

Γ. Δημητρακόπουλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

16 Responses

  1. Moscow 1931
    ΔΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ.ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΤΙΣΘΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ. ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΦΤΙΑΧΤΕΙ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ … ΠΙΣΙΝΑ ! ΤΑ ΓΚΟΥΛΑΓΚ ΣΤΗ ΣΙΒΗΡΙΑ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΥΤΑ ΠΟΛΛΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΠΟΥ … ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ…

  2. Οι απολύσεις στο ΚΚΕ κατάντησαν ρουτίνα κι έρχονται νέες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις!!!!!

    «Όταν δεν έχεις δουλειά, βεβαίως και θα απολύσεις. Δηλαδή όταν τον έχεις τον άλλον απλήρωτο δεν είναι το ίδιο;»

    Αλέκα Παπαρήγα για τις ομαδικές απολύσεις στην Τυποεκδοτική, 14/01/2013

    Το πραγματικά αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι η στάση που κράτησε η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων και η Ομοσπονδία Τύπου-Χάρτου, που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ. Δίνοντας μαθήματα για το πως ακριβώς πρέπει να λειτουργεί ένα φιλοεργοδοτικό σωματείο, δικαιολόγησε τις απολύσεις λέγοντας πως εντάσσονται στο πλάνο συρρίκνωσης της εταιρείας και πως είναι γνωστές και αναμενόμενες για όλους.

    Αν αναλογιστεί κανείς πως η στάση του συγκεκριμένου σωματείου είναι αντίστοιχη και στις πάνω από 100 απολύσεις που έχουν γίνει στην Τυποεκδοτική Α.Ε. και άλλες τόσες στον Ριζοσπάστη, δεν είναι καθόλου δύσκολο να βγουν συμπεράσματα για τον ρόλο τους.

    *Δεν πληρώνουν τους εργαζομένους οι καπιταλιστές = μπλόκα, απεργίες, καταλήψεις, στάσεις εργασίας, ανακοινώσεις κλπ
    *Δεν πληρώνουν τους εργαζομένους οι κομμουνιστές = δεν τρέχει τίποτα, υποχρεωτική συνεισφορά στην επανάσταση και στο ΚΚΕ.

    Κίνημα Τυπογράφων
    Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης

  3. Τον Οκτώβριο, ένας ανάγνωσης μου έστειλε μια διεισδυτική ερώτηση: «όταν οι Μπολσεβίκοι κυριάρχησαν στη Ρωσία, προσπάθησαν να εξαλείψουν την θρησκεία. Η δηλωμένη φιλοσοφία τους ήταν ο Αθεϊσμός και έκλεισαν τις χριστιανικές εκκλησίες και σκότωσαν ή φυλάκισαν τον κλήρο».
    «Ωστόσο» συνεχίζει, «μήπως έκλεισαν τις εβραϊκές συναγωγές και σκότωσαν ή φυλάκισαν τους ραβίνους; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα εξηγήσει πολλά πράγματα σχετικά με τις πρώτες ημέρες του κομμουνισμού και ελπίζω να μπορείτε να δείτε την αλήθεια».

    Την περασμένη εβδομάδα έπεσα ακριβώς πάνω στην απάντηση σε ένα βιβλίο από τον Αμερικάνο ιστορικό Edwin Schoonmaker:

    «Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της επανάστασης των Μπολσεβίκων, ο εκδότης του ‘American Hebrew’ έγραφε : «σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές που ο συγγραφέας συνέλλεξε ενώ ήταν στη Ρωσία πριν από μερικές εβδομάδες, καμία εβραϊκή συναγωγή δεν έχει γκρεμιστεί, όπως έχουν γκρεμιστεί εκατοντάδες – ίσως χιλιάδες Ορθόδοξες Εκκλησίες… Στη Μόσχα και σε άλλες μεγάλες πόλεις μπορεί να δει κάποιος χριστιανικές εκκλησίες να καταστρέφονται… η κυβέρνηση χρειάζεται τους χώρους για να φτιάξει μεγάλα κτίρια», (American Hebrew, Nov. 18, 1932, σ. 12), Οι αποστάτες Εβραίοι που οδηγούσαν μια επανάσταση που είχε στόχο να καταστρέψει τη θρησκεία, καθώς ήταν «το όπιο των λαών», είχαν με κάποιο τρόπο γλιτώσει τις συναγωγές της Ρωσίας» (“Democracy and World Dominion,” 1939, σ.211).

    Αν οι κομμουνιστές μισούσαν τον Θεό και τη θρησκεία τόσο πολύ, γιατί δεν κατέστρεψαν και συναγωγές; Μήπως ο Ιουδαϊσμός είναι στην πραγματικότητα μια μυστική κλειστή κοινωνία σαν την Μασονία όπου τα μέλη δεν γνωρίζουν την κρυφή ατζέντα, η οποία εκφράζεται πράγματι από τον κομμουνισμό; Αν και πολλοί θρησκευτικοί Εβραίοι ήταν αντι-κομμουνιστές, οι πληροφορίες του Schoonmaker οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπορεί να υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ του Ταλμουδικού Ιουδαϊσμού και του ειδωλολατρικού σατανικού κομμουνισμού.

    Το συμπέρασμα το δικό μου είναι ότι η – με έδρα το Λονδίνο –

    http://redskywarning.blogspot.se/2012/11/blog-post_8.html

  4. A SEA OF BLOOD: The Truth About Bolshevik Russia
    by Dr. Gregor
    In this work (written in 1926) we give the podium to the Russian university professor Dr. Gregor. A loyal
    servant of his motherland, he has long attracted the hatred of Russia’s enemies who now rule her. Thrice he was
    condemned to death, but each time he succeeded in avoiding that fate. Now living in Germany after having been
    beaten until deafness by Red torture, he has consecrated his every energy to the struggle against the destroyers
    of Europe. In many hundreds of speeches, he has opened the eyes of thousands; and we do thank him at this
    opportunity for his Herculean efforts.

    http://www.bamboo-delight.com/download/A_Sea_of_Blood.pdf

  5. Eighty years ago, on December 5, 1931, the Cathedral of Christ the Savior in Moscow was destroyed by the Bolsheviks. It was built more than half a century after Russia’s 1812 victory over the French, and was in use for about the same length of time. Under the Soviets, this cathedral, Russia’s largest, was destroyed in just one day. In its place, they planned to build a Palace of Soviets. After the Second World War, they built an outdoor swimming pool on the site of the cathedral. Donations funded its rebuilding in the late 20th century. See also: http://expertmus.livejournal.com/8734

  6. Δείτε την «Νύφη του Θερμαϊκού» και τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας από ψηλά σε ένα καταπληκτικό βίντεο:

  7. Ο Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του KONTRA CHANNEL “Επί του πιεστηρίου” με θέμα “Η προσφορά της Εκκλησίας στην κρίση”.

    Μεταξύ άλλων ο καθηγητής π. Γεώργιος Μεταλληνός έστειλε μήνυμα αυστηρό προς πάσα κατεύθυνση λέγοντας χαρακτηριστικά:

    ” Έχουμε Μητροπολίτες και παπάδες που ουδεμία σχέση έχουν με την Εκκλησία του Χριστού”…, ενώ βολές εξαπέλυσε και κατά των ηγετών λέγοντας “οι ηγέτες, όποιοι κι αν είναι, πνευματικοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί, είναι ποιμένες λαών, δηλαδή το έγκλημα το διπράττει πρώτα ο ηγέτης. ..

    Κι αν δεν το διαπράξει δε θα εξαχριώσει την ψυχή και τη συνείδηση του υφισταμένου του, δηλαδή του λαού”…

    http://teleytaiosaggelos.blogspot.gr/2013/11/video.html

  8. Ο πληθυσμός της Τουρκίας θα αγγίξει τα 93,5 εκατομμύρια το 2050 οπότε και θα ξεκινήσει να μειώνεται, σύμφωνα με επικαιροποιημένη έρευνα της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας.

    Tην ίδια εποχή ο ελληνικός πληθυσμός θα έχει μειωθεί, βάσει του σημερινού ρυθμού γεννήσεων και του ρυθμού των θανάτων στα 7,5 εκατ. ψυχές…
    Δείτε τον χάρτη πώς θα ήταν αν είχαν αναχαιτιστεί τα οθωμανικά στίφη τον 15ο αιώνα…

    Ποιος μπορεί να αδικήσει τον Τ.Οζάλ που είχε πει ότι “Την ελληνοτουρκική διαμάχη θα την λύσει το δημογραφικό”;

    Το χειρότερο απ’όλα είναι ότι το πρόβλημα είναι γνωστό και ουδείς κάνει κάτι για ξεκινήσει μια ουσιαστική διαδικασία επίλυσης. Μάλλον το αντίθετο γίνεται. Κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν τους Έλληνες…

    http://www.agioritikovima.gr/ethnika/32423-dimografika-to

  9. K: kitrino
    K: kikloma
    E: ellina

  10. Ελληνίδα
    Για 5 κρασιά
    Ρε ψιλέ και άμιαλε.Ποιός σου είπε να πεις αυτές τις φανφάρες στην κοινότητα του Ρίνκεβι χθές στην γιορτή για το ΠολυτεχνείοΣίγουρα ο κομνινός.Έφερε 5 κρασιά αυτός και σας αγόρασε.Όπως ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστό για 30 αργύρια.Αλλά εσείς τα κομμούνια τι ξέρετε από αυτά;
    Τι ξέρεις, εσύ από όλα αυτά ούτε καν γεννημένος δεν είσουν.Διάβασε όλη την ιστορία.Πουλημένα τομάρια.Δεν ήθελα να μιλήσω για να μην γίνει χαμός στην αίθουσα.Και σεις με τον κομνινό.Φιμώνετε και τρομοκρατείτε τον κόσμο. Αλλά το αυγό μπήκε εκεί που πρέπει.Σας δίνει μερικά ψωροχιλιάρακα και πέρνει τα εκκατομμύρια αυτός.Και τι πέρνει η κοινότητα μας;Μπράβο σας και εις ανώτερα.Όλα τα βλαστάρια και τα συναφή της ομοσπονδίας, μαζεύτηκαν από όλη την Στοκχόλμη στην κοινότητα, για να δείξουν κόσμο.Εύγε σας.Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα.

  11. Αντί Επιλόγου

    Το παρόν εγχειρίδιο γράφτηκε από τον Αλέξανδρο Φράγκο, επ’ ευκαιρία της Γενικής Συνέλευσης της πολιτιστικής Στέγης που, ύστερα από μερικές αναβολές, καθορίστηκε να γίνει στις 17 Νοεμβρίου.

    Επί σειρά ετών το Δ.Σ. της Ε.Π.Σ., είναι ελλιπές.
    Συνήθως οι Συνελεύσεις καταλήγουν στην υπόδειξη ενός 17μελούς Δ.Σ. που στην πραγματικότητα είναι μειωμένο αριθμητικά και χωρίς τους αναπληρωματικούς, όπως προβλέπει το Καταστατικό.

    Σ’ αυτές τις Συνελεύσεις εκλέγεται και η 7- μελής Εκτελεστική Γραμματεία, που σχεδόν πάντοτε αποκαλείται προσωρινή, γιατί επισημαίνεται η ανάγκη της εκλογής μιας Ε.Γ. πιο άρτιας, και προσδιορίζεται ο χρόνος της εκλογής για το λίαν προσεχές μέλλον, λίγες βδομάδες ή μήνες αργότερα.
    Η Ε.Γ. στη πραγματικότητα έχει όλη την ευθύνη της διοίκησης της Ε.Π.Σ., καθώς και την ευθύνη της διαχείρισης της περιουσίας του Ιδρύματος.

    Η τωρινή Ε.Γ. αναδείχτηκε τον Οκτώβριο του έτους 2000, επίσης προσωρινή.
    Με την πάροδο του χρόνου, έχει συρρικνωθεί σε τρία μέλη.

    Το παρόν εγχειρίδιον μπορεί να θεωρηθεί και σαν Απολογισμός Πεπραγμένων για όλα τα χρόνια που υπάρχει η Ελληνική Πολιτιστική Στέγη.

    Ασφαλώς όσοι στο παρελθόν σαν μέλη του Δ.Σ. είχαν αναλάβει καθήκοντα στην Ε.Π.Σ., αλλά και όσοι είναι ή ήταν στο παρελθόν μέλη του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, του οργάνου δηλαδή που επί σειρά ετών αναδεικνύει την πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. της Ε.Π.Σ., θα έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι επιτακτική ανάγκη η αναζήτηση και εφαρμογή αποτελεσματικών λύσεων, αν όπως ελπίζεται η γενική επιθυμία είναι η διατήρηση της Ε.Π.Σ. και φυσικά η διάσωση για το μέλλον της αξιόλογης περιουσίας του Ιδρύματος.

    Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα μέλη του Δ.Σ. που πρόκειται να εκλεγούν να είναι εκπρόσωποι των ελληνικών φορέων, και να έχουν τις ικανότητες και την διάθεση να προσφέρουν εθελοντική εργασία. Οι ελληνικοί σύλλογοι απ’ τους οποίους προέρχονται θα πρέπει να ενταχτούν στη σκέπη της Ομοσπονδίας για να μπορούν δια της ψήφου των να συμβάλλουν στη σύσταση του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας.

    Σύλλογοι σαν των Γονέων και Κηδεμόνων, της Ηπειρωτικής Αδελφότητας, του Λυκείου Ελληνίδων, των Επιστημόνων και σπουδαστών, κ.ά. είναι ακαταλόγιστο να παραμένουν απ’ έξω και να περιορίζουν τον ρόλο τους σε επικρίσεις.

    Η Πολιτιστική Στέγη είναι επίσης ένα Ίδρυμα που η ύπαρξή του εξαρτάται από την παρουσία στη διοίκηση όλων των ελληνικών φορέων.
    Κατ’ αρχήν το Συμβούλιο του Ιδρύματος είναι απαραίτητο να επιμεληθεί τα οικονομικά, ώστε τα τρέχοντα έξοδα του Ιδρύματος, καθώς και τα έξοδα συντήρησης των κτιρίων να καλύπτονται, όπως συμβαίνει με όλα τα ακίνητα, από τα έσοδα ενοικίων.
    Οι επιδοτήσεις από την Ελλάδα ή από τη Σουηδία, καθώς και από διάφορες οργανώσεις θα είναι για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

    Η αντίληψη που επικρατεί ότι οι χώροι των κτιρίων θα πρέπει να διατίθενται στους ελληνικούς φορείς χωρίς ή με μειωμένη αμοιβή δεν θα πρέπει να συνεχιστεί. Τα έσοδα από την ενοικίαση των χώρων, όπως και τα έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις πρέπει να επαρκούν και για την κάλυψη των εξόδων έμμισθου προσωπικού. Αυτονόητο ότι οι ενδεχόμενοι κενοί χώροι στα κτίρια του Ιδρύματος δεν ενδείκνυνται για μόνιμη στέγαση ελληνικών συλλόγων. Η συγκέντρωση πολλών επισκεπτών σε διάφορες ώρες, δημιουργούν αν όχι τίποτε άλλα, τουλάχιστον το ελάττωμα της ηχορύπανσης προς δυσαρέσκεια και διαμαρτυρίες των γειτόνων.

    Ωστόσο, αν το αίσθημα της ευθύνης των Ελλήνων της παροικίας δεν αφυπνισθεί, το μέλλον του Ιδρύματος και η περιουσία του κινδυνεύουν, και τότε εναπομένει δυστυχώς μόνο η λύση της πώλησης των κτιρίων.

    Η περίπτωση της πώλησης τέθηκε για πρώτη φορά πριν από δεκατρία χρόνια και επαναλαμβάνεται κατά καιρούς. Αν πωλούνταν πριν τα κτίρια χρεωθούν στο ύψος που βρίσκονται σήμερα, θα περίσσευαν περί τα 15 εκατ. κορ. Μια πώληση τώρα, κατά προσέγγιση υπολογισμένη, θ’ αφήσει ένα πλεόνασμα περί τα 5 εκατ. κορ. Με βεβαιότητα θα παρουσιασθούν πολλά προβλήματα και το πιο καίριο που θα έλθει πάλι στην επιφάνεια θα είναι ― Ποιος Ελληνισμός είναι ο ιδιοκτήτης και από ποιους και πώς θα χρησιμοποιηθεί το πιθανό χρηματικό ποσό που θα περισσέψει.
    Ασφαλώς θα βρεθούν πολλοί που θα διεκδικούν το μερδικό τους από το πλεόνασμα της πώλησης. Φυσικά πρώτα η Κοινότητα Στοκχόλμης που θα βρεθεί αμέσως άστεγη γιατί ο νέος ιδιοκτήτης, όποιος κι αν είναι αυτός, δεν πρόκειται να κρατήσει έναν ενοικιαστή έναντι συμβολικού ενοικίου επειδή θ’ επικαλείται το ιστορικό του παρελθόν.

    Η πώληση των κτιρίων, αν αυτό καταστεί αναγκαίο, θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για τον Ελληνισμό της Σουηδίας. Η κατάργηση ενός Ελληνικού Πολιτιστικού Ιδρύματος στη Σουηδία που αναγκαστικά θα επιφέρει η πώληση των κτιρίων θ’ αποκαλύψει οριστικά την ανυπαρξία του Οργανωμένου Δημοκρατικού Ελληνισμού.

    Όσοι θα προσπαθούν να βρουν και να εξηγήσουν ποιου ή ποιων είναι το λάθος θα προκαλούν στην καλύτερη περίπτωση μόνο ειρωνικά σχόλια. Το λάθος δεν θα οφείλεται τότε σε ορισμένα άτομα, οργανώσεις ή παρατάξεις. Το λάθος θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι θα είναι συλλογικά όλων των Ελλήνων της παροικίας στη Σουηδία, οργανωμένων και μη.

    Στοκχόλμη Νοέμβριος 2001
    Αλέξανδρος Φράγκος

  12. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ περιέπεσε πάλι σε κρίση, αποτέλεσμα των εσωπαραταξιακών διαφωνιών, που από χρόνια πάσχει η ελληνική παροικία. Η Ομοσπονδία από δεκαπέντε χρόνια διεκδικεί το ρόλο να διορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος, να φαίνεται σαν το υπεύθυνο όργανο της διαχείρισης της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης, και κάθε φορά που χρειάζεται αυτοπροβολή να παρουσιάζεται σαν ιδιοκτήτης της ακίνητης περιουσίας του ιδρύματος.

    Στο διορισμό των συμβούλων καταβάλλεται πάντοτε προσπάθεια να τηρούνται όσο το δυνατόν οι παραταξιακές ισορροπίες που προκύπτουν ανά διετία ύστερα από κάθε συνέδριο της Ομοσπονδίας.

    Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι των διορισμένων συμβούλων παραμένουν επί μία διετία ονόματα στον κατάλογο του Δ.Σ. χωρίς καμιά ουσιαστική συμβολή στη διοίκηση του ιδρύματος. Πολλοί απ’ αυτούς που διετέλεσαν κατά καιρούς σύμβουλοι δεν ξέρουν καν πού γεωγραφικά βρίσκεται η Ελληνική Πολιτιστική Στέγη.

    Το ελληνικό αυτό ίδρυμα, ιδιοκτήτης δύο κτιρίων στο κέντρο της Στοκχόλμης, αξίας πολλών εκατομμυρίων σουηδικών κορονών, που κάποτε αναμένονταν να γίνει το ενωτικό πολιτιστικό κέντρο της ελληνικής παροικίας, κατέληξε τώρα τριάντα χρόνια αργότερα να γίνει το μήλο της έριδος. Σ’ αυτό συνέβαλε και η επιδείνωση τον τελευταίο καιρό των παραταξιακών διαφορών της Ομοσπονδίας.

    Διαβάστε τη συνέχεια στο 18σέλιδο γραπτό του Α. Φράγκου, που αν και γραμμένο το 2003 παραμένει πάντα επίκαιρο.

    Η κρίση στην Ελληνική Πολιτιστική Στέγη (2003) (pdf)

  13. EDW EIMASTE

    http://www.lelevose.com/

Comments are closed.