Ταξική πάλη το… ειδύλλιο της γκιόσας (Μέρος 3ον)

Σε… ταξική πάλη εξελίσσεται το ειδύλλιο της γκιόσας μπολσεβίκας, της… Μαρίας της Χουλιάρα και του Μίκαελ, γνήσιου τέκνου της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου.

Καινούργιο φρέσκο αγγουράκι για την μπολσεβίκα ηρωίδα μας ενισχυμένο και με ένα πανεράκι κομψά αγγουράκια για να μοιράσει στην κολλητή της και στα… συντρόφια της κομούνια της σέκτας Χαϊδευτάδες, Ουλήδες και λοιπούς…

50.000 της ζητάει ο άσπλαχνος καπιταλιστής και 10.000 από κάθε μέλος της σέκτας επικαλούμενος κάποιους… γελοίους νόμους του αστικού σουηδικού κράτους, τους οποίους ο πατερούλης και η σέκτα του ΚΚ€ έχουν απορρίψει εδώ και δεκατίες!

Κλικ στο πανεράκι με τα δροσερά αγγουράκια για να διαβάσετε για τα καμώματα της γκιόσας μπολσεβίκας!

Advertisements

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ… συνδιασκεπτόμενος

Έστω και ένας σύνεδρος; (συνδιασκεπτόμενος;)…

…να επαληθεύσει τη «συνδιάσκεψη» που η ηγεσία του ΚΚ€ η οποία τα τελευταία τουλάχιστον 16 χρόνια διαφεντεύει την ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (ΟΕΣΚΣ) πραγματοποίησε στις 17 Μαΐου 2008.

Το 2008;

Η συνδιάσκεψη κοινοτήτων της 17ης Μαΐου του 2008 έκανε αλλαγές στο καταστατικό της ΟΕΣΚΣ.

Στο σουηδικό κείμενο αναγράφεται (σωστά) η 17 Μαΐου ως ετήσια γενική συνέλευση (årsmöte).

Να σημειώσουμε ότι το σουηδικό κείμενο του καταστατικού αποστέλλεται στις κρατικές υπηρεσίες που χρημοτοδοτούν την αντιδημοκρατική, σταλινική οργάνωση του ΚΚ€ στη Σουηδία, ΟΕΣΚΣ, οπότε σωστά ο Κομνηνός Χαϊδευτός, ο Πάνος Ουλής και ο Κωνσταντίνος Φουκάκης γράφουν Ετήσια Γενική Συνέλευση γιατί αλλιώς θα έχουν πρόβλημα (no μπαγιόκο!).

Για τους βλάκες, τα ζώα τους Έλληνες (έτσι φαίνεται θεωρούν τους Έλληνες οι ανωτέρω κύριοι του ΚΚ€) γράφουν ό,τι γουστάρουν: ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ.

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΟΕΣΚΣ (ελληνικά)

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΟΕΣΚΣ (σουηδικά)

Ανακοίνωση της Ύπατης Αρμοστείας ΟΕΣΚΣ-KK€

Εκ της Υπάτης Αρμοστείας ΟΕΣΚΣ εξεδόθη σήμερον 18.1.2011 το ακόλουθον ανακοινωθέν.

Αποφασίζομεν ομόφωνα, έπειτα από πολλές επαφές των Δ.Σ. των Συλλόγων/Κοινοτήτων μελών της Ομοσπονδίας και για την καλύτερη οργάνωση και μαζικότερη συμμετοχή, να διεξαχθεί το 20ο Συνέδριο το φθινόπωρο του 2011.

Πρόεδρος:  Χαϊδευτός Κομνηνός
Αντιπρόεδρος:  Φουκάκης Κώστας
Γραμματέας:  Ουλής Πάνος
Ταμίας:  Τερζάκης Μανώλης

Υπεύθυνος τύπου:  Γκόγκος Σπύρος
Υπεύθυνη πολιτιστικών:  Κάλαρης Γιώργος
Υπεύθυνη γυναικείων θεμάτων:  Παπαδοπούλου Φραντζέσκα
Υπεύθυνος αθλητικών:  Καραπάλας Λεωνίδας
Υπεύθυνος εκπαιδευτικών θεμάτων:  Ουλής Πάνος
Υπεύθυνος ιστότοπου:  Κωνσταντινίδης Νίκος
Υπεύθυνη για το SIOS και θεμάτων Τρίτης ηλικίας:  Αλουτζανίδου Λένα
Υπεύθυνος εκκλησιαστικών θεμάτων:   Φουκάκης Κώστας
Σύνδεσμος με το ABF:  Χρηστάκη Έλλη
Σύνδεσμος με την ΕΟΝΣ:   Φαντέλας Σάκης
Σύμβουλος:  Κελεκίδης Πασχάλης
Σύμβουλος:  Ψωμάς Κώστας
Αναπληρωματικοί: Κυριαζής Νίκος, Χρηστάκη Έλλη, Παπαθανασίου Θωμάς, Ιορδανίδου Κωνσταντίνα

Αυτονόητο είναι ότι οι σχετικές περί συνεδρίου παράγραφοι και άρθρα του καταστατικού αναστέλλονται μέχρι νεοτέρας διαταγής.

Ο Μίκαελ ανταποκρίνεται στη σαλιωμένη σελίδα της γκιόσας (μέρος 2ον)

Η συνέχεια της ιστοριούλας μας για την γκιόσα και τον Μίκαελ.

Πολύ άκαρδος, τελικά, αυτός ο Μίκαελ! Δεν το διάβασε, άραγε, το ραβασάκι που του έστειλε η μπολσεβίκα, η γκιόσα η Χουλιάρα, ή σιχαινόταν να το κρατήσει στα χέρια του επειδή ήταν ποτισμένο από τα σάλια και τις βλέννες της γκιόσας;

Μήπως δεν γουστάρει τα… όμορφα μούτρα της; Ή μήπως πήρε είδηση ότι προσπαθεί να τον χρησιμοποιήσει η γκιόσα για να ικανοποιήσει τον κρυφοφανερό πόθο της και να την κάνει πρόεδρο στο ίδρυμα και τους θησαυρούς του;

Όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε ο Μίκαελ στα σάλια και στα… θέλγητρα της γκιόσας αλλά της έστειλε μάλιστα έναν αγγούραρο για απάντηση ο αθεόφοβος. Ήταν ανάγκη; Αφού θέλησε, ο Μίκαελ, να της στείλει αγγούρι, ας της έστελνε κανένα αγγουράκι Βοιωτίας τουλάχιστον. Τέτοιον αγγούραρο όμως… μα τέτοιον αγγούραρο!

Άραγε, θα καταφέρει να αποπλανήσει τον Μϊκαελ η πονήρω η γκιόσα να την κάνει τελικά προεδρίνα στο ίδρυμα ή αυτός θα της στείλει κι άλλο αγγούρι;

Αυτό θα το μάθουμε στη συνέχεια της ιστοριούλας μας προσεχώς.

Κάντε κλικ στο αγγούρι για να ανοίξει το PDF! Τι λέει το αγγούρι;

I huvudet på en kongress

Έτος συνεδρίου φέτος της γνωστής συμμορίας του ΚΚ€ ή αλλιώς ΟΕΣΚΣ και θυμηθήκαμε το αριστουργηματικό κείμενο του Jan Henrik Swahn, το οποίο περιγράφει τις… εργασίες του προηγούμενου «συνεδρίου» και το δημοσίευσε η κωλοφυλλάδα τους.
Πράγματι απολαυστικό κείμενο που αξίζει να διαβαστεί και να ξαναδιαβαστεί!


Feststämning från första stund, trots det sagolika vädret som man inte fick lov att ta med sig in i ABF-huset där Grekiska Riksförbundets 19:e kongress ägde rum första helgen i maj. Periklis Korovessis i misstänkt tweedmönstrad Leninkeps var en av dem som satt längst fram i salen. Därmed ingick han i den brokiga skara talare som skulle hålla hälsningsanföranden och sätta färg på tillställningen.

Själv har jag skamligt nog inte bevistat en kongress sedan jag var med på Värnpliktskongressen 1978 och nästlade mig in bland moderaterna. Så det kändes som en nästan orättvis nybörjartur att jag nu hamnade på en som av flera ansågs vara ”den bästa på länge”.

Det började med lite kultur. Orfeuskören sjöng mäktiga sånger. I en löd refrängen: ”En blomma kastad i havet”, vilket jag berättade för Berinan, den unga armenisk-kurdiska kvinnan bredvid mig som senare skulle berätta i sitt tal om hur hennes far dömts till döden i Turkiet efter militärkuppen 1980 men fått en fristad i Grekland och tack vare det stod bland oss nu i dag.

Scenarbetarna hade ställt elpianot längst ut till höger men körledaren ville sitta och spela rakt framför sin kör och det krävde fem minuters bökande innan detta önskemål kunde uppfyllas. Detta är grekernas charm: två greker gör som var och en av dem tycker är bäst och sedan möts de och upptäcker förvånat att de inte tycker likadant.

Komninos Chaideftos kommer jag att minnas för hans sätt att dricka direkt ur flaskan. ”Jag måste dricka mycket vatten för jag har så mycket att säga”, sa han och satte nytt grekiskt rekord i snabbläsning av verksamhetsberättelse. Av den framgick att förbundet arbetar på bred front med många frågor, i stort sett alla väsentliga sådana, det vill säga som har att göra med skolan, kvinnan, miljön, jobben och pensionen att göra, men viktigast av allt är föreningsverksamheten. Det sades inte rakt ut men man förstod ändå att nästan alla föreningar samarbetar i frid och fröjd med Riksförbundet, men så finns det några få isolerade enklaver som stretar emot, ungefär som Asterix och hans tappra galler mot de mäktiga romarna. Men kanske inte lika roliga.

När det gäller ambassaden, myndigheter, kyrkan och alla tänkbara andra instanser är relationerna utmärkta.

Så var det dags för det första hälsningsanförandet. Vice utrikesminister Theodoros Kassimis i elegant lila slips talade om vikten av att alla greker samlades under ett och samma paraply. Det ska inte behövas en junta för att få två greker att samarbeta. Kassimis uttryckte en viss sorg över att det tyvärr fanns greker som inte förstod detta, greker som av olika, i sämsta fall personliga skäl struntade i att arbeta för grekernas gemensamma bästa (som står över partitillhörighet och social ställning). Med sitt ansvar för utlandsgrekerna har han säkert inblick i SAE – utlandsgrekernas centralorganisation – och i underliggande organisationer och föreningar.

Vänsterns man Alexis Tsipras ansåg att det viktigaste för att få greker att samarbeta sinsemellan är en ökad demokratisering. Han ansåg att grekerna som kommit till Sverige därför hade haft tur, att Sverige var ett föregångsland. (Om kyla, mörker, isolering och kallstjärtar sa han inget.) Vidare var krisen, som förstås var obligatorisk punkt i varje anförande, inte ekonomisk utan politisk. Tidigare hade Kassimis uttryckt åsikten att det var samhället som var i kris, inte ekonomin eller politiken.

Eva Kaïli från PASOK talade sig varm för volontärskap och frivillighet. Sedan tyckte hon att alla greker som ställt sig utanför samarbetet med Riksförbundet kanske borde försöka tänka om. Med tanke på att vissa PASOK-styrda föreningar inte är med i Grekiska Riksförbundet är det svårt att inte tolka det som att hennes uppmaning hade en tydlig adress.

Lila Kafandari från KKE ansåg att det var kapitalismen som krisade. Hon var emot EU och SAE. Hon var upprörd för att utrikesministern demonstrativt gått ut så fort det blev hennes tur. Men då vinkade han vänligt till henne från sin plats. Han hade inte alls gått.

Korovessis ansåg att allt var byråkraternas fel. Hade inte byråkraterna förstört allt hade Hadzidakis kommit till Sverige med sin musik och allt hade blivit annorlunda. Hans inlägg skapade munterhet hos många om än inte alla.

Adonis Georgiadis från LAOS drev en egen linje. Först sa han att utlandsgrekerna kan glömma sin dröm om att kunna rösta i utlandet. Den kommer inte att kunna bli verklighet förrän tidigast 2020 och alla som påstår annat ljuger. Sedan solkade han drömmen om grekisk enighet genom att påpeka att Homeros Iliaden är ett epos som bara handlar om gräl och motsättningar och att grekernas enda sätt att visa att de är äkta greker är genom att slåss och munhuggas.

Min halvkurdiska bänkgranne Öngörun från svenska Vänsterpartiet talade om vikten att engagera sig i valet den 7 juni till EU-parlamentet. Vi har upplåtit arenan till dåliga krafter. Vi måste ta tillbaka makten genom att rösta för det är enda sättet att öka demokratiseringen inom EU-parlamentet. Hon var också en av de första i dag som valde att lyfta fram den alltmer problematiska flyktingfrågan. Det skulle bli fler.

Lunch avnjöts inne på en kinesisk restaurang. Kaïli vände i dörren och sa att hon inte kommit till Sverige för att äta Pekingsoppa. Hon ville äta något typiskt svenskt. Jag undrade tyst hur det skulle gå till. I kvarteren runt Sveavägen finns bara polska, persiska, thailändska, franska, arabiska, mongoliska och grekiska restauranger.

Efter lunch sken solen så starkt att det var svårt att hitta tillbaka till ABF. Det skapade viss oro i salen. När hälften fortfarande inte hittat tillbaka en timme in i programmet föreslog några att man skulle gå ut och leta efter dem. Det var rent av några som vägrade hålla sina tal för att de saknade åhörare.

Till slut blev Chaideftos arg och sa att agendan måste följas och att det inte fanns tid att sitta med armarna i kors och vänta på att fler skulle komma tillbaka. Men då dök en annan fråga upp. Några som skulle hålla hälsningsanföranden hade också försvunnit. Om dessa kom tillbaka sedan man redan börjat med de 14 talare som anmält sig, skulle de då ges företräde? Kongressdeltagarna var oeniga. Panelen drog sig tillbaka för överläggningar. Vi var i ett kritiskt skede. Kongressen höll på att haverera och nu gällde det att till varje pris hitta tillbaka till den succéartade inledningen.

Snabbt upp med en talare!

De var fjorton stycken och de var tappra. Nu fick föreningarna från Borås, Rinkeby och Norrköping med flera komma till tals och de presenterade tillsammans en gripande bild av tillståndet för grekerna i Sverige. Man får nog säga att de gjorde vad de kunde för att överglänsa varandra i dysterhet. Med flämtande röster och matta gester antydde de i tur och ordning att slutet är nära. På bara några år har hälften av medlemmarna försvunnit. Det kulturella utbudet minskar stadigt. Folk far illa. Krisen slår hårt mot pensionärer, barn, kvinnor, sjuka. De unga försvinner bort från föreningarna. De lokaler som skulle behövas för att blåsa liv i verksamheten är för dyra att hyra. Stockholm besöker aldrig resten av landet och övriga landet har inte råd att åka till Stockholm. Tänk om Orfeuskören kunde åka ut på turné runt om i landet! Då skulle nog många greker bli glada.En enda positiv rapport framlades. Vid en undersökning 1984 framkom att majoriteten av unga, andra generationens greker svarade att de kände sig som svenskar och inte som greker – eller som greker men inte som svenskar. En liknande, alldeles ny undersökning ”Rötter och fötter” visar däremot att de flesta av dagens andra generation greker numera ser sig som både svenskar och greker. Detta var något som många kände sig lite gladare av, även om en akut fråga alltjämt kvarstod: Hur ska man bära sig åt för att få tredje generationens greker det allra minsta intresserade av sina rötter?

När alla tycktes ha sagt sitt och tiden var nästan ute var det dags för Riksförbundets kassör att berätta lite om räkenskaperna. Och plötsligt vaknade folk till liv. Man förstod att det här med räkenskaper är en hjärtefråga för många greker och många kreativa förslag på hur man kan spara pengar framkastades.

När det var en minut kvar av den första dagen ropade alla i munnen på varandra, så spännande var det. Den stackars vaktmästaren som försökte utrymma lokalen visste inte vad han skulle göra. Men på något sätt hittade ändå kongressdeltagarna ut till slut. Varvid festlighet, mat, vin och musik väntade, i bland annat Skärholmen.

Vid pennan,
Jan Henrik Swahn

Ερωτική επιστολή της γκιόσας στον Μίκαελ

Και σε PDF, αν προτιμάτε. Προσφορά των Γκρεκερισβέργε.

Ερωτική επιστολή της γκιόσας της Χουλιάρως στον Μίκαελ for ever

Διαβάστε και το σχετικό δημοσίευμα, κάνοντας κλικ εδώ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΠΡΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΕΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ
ΣΥΜΠΑΘΟΥΝΤΕΣ ΤΙΣ  ΣΤΗΛΕΣ ΚΑΙ ΜΗ
ΥΒΡΙΣΤΕΣ  ΤΩΝ ΣΤΗΛΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΗ
ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ  ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ,
ΕΤΕΡΟΦΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΥΣ
ΕΤΕΡΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ
ΑΡΣΕΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΘΥΛΗΚΟΥΣ
ΚΑΙ ΑΡΣΕΝΙΚΟΘΥΛΗΚΟΥΣ

ΚΑΙ
ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ,
Μισελλήνων, Φιλελλήνων, ΤΗΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ

Από σήμερα  και εις τακτά χρονικά διαστήματα, έως και τον Μαίον ενεστώτος έτους (Μάιο ετελέσθησαν τα περισσότερα κοσμοϊστορικά γεγονότα), θα αναδημοσιεύονται διάφορα άρθρα, τα οποία κατά την άποψή μας έχουν διαχρονικήν σημασίαν, είναι άκρως επίκαιρα και θα αποτελέσουν πηγή  για αναδρομές στο απώτερο και στο εγγύς παρελθόν της ζητούμενης, αναζητούμενης, πολυσηζητούμενης και εις το ΜΕΛΛΟΝ ΠΙΘΑΝΟΝ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας.

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ – Για να ενημερώνονται οι νέοι και να αναπολούν οι παλαιοί
Πριν από αρκετά ήδη χρόνια είχε αρχίσει να γίνεται συνείδηση ότι τα όρια ύπαρξης του ανώτερου συντονιστικού οργάνου των ελληνικών μαζικών χώρων η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας (ΟΕΣΚΣ) εγγίζουν το τέλος τους σήμερα, μπροστά στον όγκο των συλλογισμών για το αύριο της Ελληνικής Ομογένειας, για το τι μέλλει γενέσθαι μετά την «πτώση» και συρρίκνωση της οριοθετημένης βιολογικά, ΟΕΣΚΣ.

Και για την έκβαση της πορείας του ελληνικού φάσματος στην κοινωνία που ζούμε, γίνεται επιτακτική η ανάγκη να ανασυγκροτηθούν οι δυνάμεις της πλειοψηφίας, αλλά αδύναμες από σθένος και δυναμισμό, όπως της μειοψηφίας. Μιας μειοψηφίας που υπερασπίζεται «κάτι» σαν να είναι η σάρκα τους, σαν αυτό το «κάτι» να είναι περιουσιακό στοιχείο τους, σαν να είναι το νοικοκυριό τους που το έφεραν από τα πάτρια εδάφη.

Θα πρέπει να μας προβληματίζει και να δημιουργεί απορίες εύλογες αυτός ο «υπέρ ίδιων πάντων και πασών αγών» που διεξάγουν.

Ίσως διάφορες (με κάθε επιφύλαξη το αναφέρω) οικονομικές προσφορές made in ABF… ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του εκεί που είναι…

Ίσως να είναι η αγάπη τους για τα… Ελληνικά Ιδεώδη του κυρίου Καράμπελα και της κυρίας Χάιδως. Ποιος να ξέρει άραγε;

Ίσως… ταξίδια στο εξωτερικό, προσφοράς φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Ίσως τα χρόνια που είναι μέλη τριμελούς γραμματείας να μετράνε σαν συντάξιμα και να λογίζονται σαν ένσημα.

Κάτι τέτοιο συζητούσαν ψιθυριστά σε διαδρόμους κάτι αφελείς χαζοχαρούμενοι σε πράσινο φόντο και ξεμπρόστιαζαν εν αγνοία των τους πονηρούς και έμπειρους γύπες σε κόκκινο φόντο με ροζ αποχρώσεις.

ΙΣΩΣ, λέγομεν, και αμαρτίαν ουκ έχομεν. Θου ΚΥΡΙΕ φυλακή τω στόματί μου, όπως ακούγεται και στις εκκλησίες αυτές τις ημέρες, και μόνον ενδεικτικά αναφερόμαστε. Αν και κάπου τό ’χε πάρει το μάτι μου, τότε που… έβλεπα καλύτερα.

Αλλά ποιος νοιάζονταν την εποχή εκείνη για την μελλοντική υπόσταση της ΟΕΣΚΣ; Ποιος διενοείτο τότε τη σημερινή κατάσταση και κατάντια; Ήταν οι πολιτικές συνθήκες τέτοιες που σχεδόν όλοι ήμασταν, κατά κάποιον τρόπο, μπαρουτοκαπνισμένοι από τις δεκαετίες του ’60 και ’70 και ντοπαρισμένοι την δεκαετία του ’80 από τα «πράσινα άλογα» που τα βλέπαμε «ολόασπρα» κι απεδείχθησαν Μαύρα κι Άραχνα.

Ίσως γι αυτό να μάχονται με ιερόν φανατισμόν, διότι από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν απειράριθμα γεγονότα μέσα και έξω της ΟΕΣΚΣ, που επηρέασαν και την «προσφορά» και την «ζήτηση». Ακούγονταν τότε ότι κάποιοι ανακύκλωναν τα βοηθήματα που έπαιρναν από την… Ψωροκώσταινα και τα ξανάστελναν στην Αθήνα, κάπου, οδό Μπουμπουλίνας και μετέπειτα ΠΕΡΙΣΣΟ.

Ίσως λόγια όμως, και τα λόγια πετούν σαν φτερά και πούπουλα. Καθότι άλλοι… παίζαν κουτσό και τυφλόμυγα στον κήπο.

Για τους λόγους που όλοι, είτε ενεργοποιημένοι είτε ανενεργοί, γνωρίζουμε και τις αιτίες με όλα τα ΙΣΩΣ που προαναφέραμε δικαιολογείται η σθεναρή στάση τους και η με ιερό φανατισμό υπεράσπισης του «κάστρου» που, είναι μεν ΚΕΝΟ κειμηλίων του παρελθόντος, είναι όμως ΜΕΣΤΟ από βλέψεις. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Σήμερα, 37 χρόνια μετά την ίδρυση της ΟΕΣΚΣ, έχει επέλθει η εκχύλιση μιας αγανάκτησης, ο κορεσμός… οξειδωμένων συμπεριφορών υπολειμμάτων κομμάτων του τότε Ανατολικού Μπλοκ και που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι, ας αναλογισθούν οι Έλληνες της Παροικίας.

Τι σημασία και αξία προσδίδεται από τους υπεύθυνους της ΟΕΣΚΣ, ώστε καλέσανε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΡΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΚΚΟ Η… ΦΑΒΑ της ΟΕΣΚΣ!

Διά χειρός
Γ.Κ.

Διαβάστε επίσης 

Βόθρος η ψυχή τους!