Προς Αξιέπαινον Δ.Σ. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

Προς
Αξιαίπαινον Δ.Σ. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

Πιστεύω ακράδαντα, ότι όλοι οι καλοπροαίρετοι Έλληνες της εδώ Παροικίας είναι με το μέρος σας και σας συμπαρίστανται, ανάλογα με το ποιες και πόσες δυνατότητες έχει ο κάθε ένας από εμάς τους κρίνοντες και παρακολουθούντες το έργο. Από εσάς εξαρτάται να προσδιορίσετε ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΗΝ ΕΝΝΟΕΙΤΕ.

Προσωπικά ΣΑΝ ΦΙΛΟΣ ΣΑΣ (και… μεγαλύτερος ηλικιακά) θα σας συνεβούλευα να αποδέχεστε και τις ξινόγλυκες κριτικές, ομοίως και τις πικρόχολες, διά της (χρυσής) σιωπής σας.

Απαντώντας στους μεν ή στους δε, δείχνετε μεν το δίκαιό σας «εν βρασμώ ψυχής», αλλά ταυτόχρονα παραβλέπετε ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Ελληνισμός, και εν Ελλάδι με το πολύ λάδι και εδώ, που παρόμοια δάνεια είχαν προορισμόν το γνωστόν «άγνωστον», ΕΧΕΙ ΚΑΕΙ από τέτοιου είδους δάνεια.

Πολλοί, λοιπόν, και δικαιολογημένα βέβαια, αγωνιούν και αδημονούν.

Για ένα πράγμα να είσθε σίγουροι: ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ ΕΔΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ ΕΙΣ ΑΙΣΙΟΝ ΤΕΛΟΣ.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

Advertisements

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Ντ. Μενβέντεφ, θα αρχίσει μια εκστρατεία ενημέρωσης των Ρώσων για τα εγκλήματα του Στάλιν

Εκστρατεία «αποσταλινοποίησης» της Ρωσίας

Ο πρόεδρος της χώρας, Ντ. Μενβέντεφ θα αρχίσει μια εκστρατεία ενημέρωσης των Ρώσων για τα εγκλήματα του Στάλιν.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ θα αρχίσει μια εκστρατεία «αποσταλινοποίησης» της Ρωσίας, θυμίζοντας στους συμπατριώτες του τα εγκλήματα που διέπραξε ο σοβιετικός δικτάτορας Ιωσήφ Στάλιν, γράφει σήμερα η οικονομική εφημερίδα Vedomosti.

Ο ρόλος του Στάλιν στη ρωσική ιστορία θα αποτελέσει το βασικό θέμα μιας συνάντησης τον Ιανουάριο του Μεντβέντεφ με τα μέλη του Συμβουλευτικού Συμβουλίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κρεμλίνο, ανέφεραν πρόσωπα που έχουν προσκληθεί σε αυτή τη συνάντηση, τα οποία επικαλείται η εφημερίδα.

Σύμφωνα με τη Vedomosti, το Συμβούλιο επεξεργάστηκε ένα σχέδιο ομοσπονδιακού προγράμματος, στόχος του οποίου είναι να αποδοθεί τιμή στα εκατομμύρια των θυμάτων της σταλινικής καταστολής.

Το σχέδιο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τον πλήρη αποχαρακτηρισμό των σοβιετικών μυστικών αρχείων, τις έρευνες για τα οστά των ανθρώπων που χάθηκαν στα στρατόπεδα και την ανέγερση νέων μνημείων ως φόρο τιμής στα θύματα.

Το Συμβούλιο επίσης θα καλέσει τον Μεντβέντεφ να «δώσει μια πολιτική και νομική αποτίμηση των εγκλημάτων του ολοκληρωτισμού», γράφει η ρωσική εφημερίδα.

«Αυτό δεν θα είναι μια δίκη του Στάλιν. Θα είναι μια αποτίμηση του καθεστώτος. Κατά τη γνώμη μου, είναι φανερό ότι όλος ο (σοβιετικός) λαός ήταν θύμα του καθεστώτος αυτού», δήλωσε ο σύμβουλος του Κρεμλίνου για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μιχαήλ Φεντότοφ, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφαξ.

Η διακυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης από τον Στάλιν σφραγίστηκε από ένα καθεστώς τρόμου, τις εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες και τη δίωξη εκατομμυρίων ανθρώπων στο γκουλάγκ.

Στη Ρωσία, ωστόσο, η στάση της κοινής γνώμης για τον Στάλιν είναι διφορούμενη: ο σοβιετικός δικτάτορας θεωρείται ταυτόχρονα τύραννος και ο ήρωας της νίκης επί των ναζί.

Ο Μεντβέντεφ καταδίκασε το Μάιο το «ολοκληρωτικό» καθεστώς της Σοβιετικής Ένωσης και τα «ασυγχώρητα» εγκλήματα που διαπράχθηκαν υπό τον Στάλιν, σε μια έντονα συμβολική κίνησή του να εκσυγχρονίσει την εικόνα της Ρωσίας.

Μέχρι σήμερα, ο Μεντβέντεφ όπως και ο προκάτοχός του, ο νυν πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, σπανίως έχουν επικρίνει το σοβιετικό καθεστώς.


Η ΡΩΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΚΑΤΙΝ

Η Κάτω βουλή της Ρωσίας καταδίκασε τη μαζική θανάτωση των Πολωνών, στο Κατίν, κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Δούμα δέχθηκε ότι ο σοβιετικός δικτάτορας, Ιωσήφ Στάλιν, διέταξε το έγκλημα στο Κατίν, το 1940, ενώ υπενθύμισε ότι χιλιάδες σοβιετικοί πολίτες είχαν πυροβοληθεί στο Κατίν, στη δυτική Ρωσία, στα τέλη του 1930.


Σε μια “θυελλώδη” συζήτηση, οι βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος εξέφρασαν την αντίθεσή τους, στη δήλωση, αρνούμενοι να δεχθούν τη “σφαγή”.

Η σοβιετική προπαγάνδα προσπάθησε -για δεκαετίες- να απεικονίσει τη σφαγή ως έργο των Ναζί, οι οποίοι εισέβαλαν στο Κατίν, μετά την εισβολή της ΕΣΣΔ, το 1941.

Η αλήθεια τελικά αναγνωρίστηκε, το 1990, στις τελευταίες ημέρες της σοβιετικής εξουσίας, αλλά το ζήτημα εξακολουθεί να αποτελεί “σύννεφο” στις σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Πολωνία.

Η Δούμα, δήλωσε ότι ελπίζει για “αρχή μιας νέας φάσης στις σχέσεις με την Πολωνία, η οποία θα βασίζεται σε δημοκρατικές αξίες”.

Ο Ρώσος πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρόκειται να επισκεφθεί τη χώρα, στις αρχές του επόμενου μήνα.

ΑΚΟΥΣΟΝ, ΑΚΟΥΣΟΝ! ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΤΑΞΥ «ΓΟΝΕΙΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΘΡΟΙ» ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΙΣ… ΚΕΡΚΙΔΕΣ

ΑΚΟΥΣΟΝ, ΑΚΟΥΣΟΝ!
ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΤΑΞΥ «ΓΟΝΕΙΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΘΡΟΙ» ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΙΣ… ΚΕΡΚΙΔΕΣ

Μέσα στον κόσμο της σύγχισης που απεργάζεται η Ελληνική κρίση στην Πατρίδα μας, προστίθεται και η αμηχανία που δημιουργήθηκε από την αναγκαστική αποχώρηση τμήματος από το ÅSÖ Gymnasium και η δημιουργία ενός νέου Σαββατιάτικου Σχολείου στηn κεντρική Στοκχόλμη, κυρίως για λόγους… σωματικής ακεραιότητος των εμπλεκομένων.

Το αποτέλεσμα μιας πολύχρονης διαμάχης με αιματηρές διενέξεις από ξυλοδαρμούς έως ρίψεις χρωμάτων, επεμβάσεις αστυνομίας, μhνöyσεις, προσφυγές σε δικαστήρια και επιβολές κυρώσεων στους υπαίτιους ταραξίες, υποκινητές, ήταν το κύριο αίτιο της αποχώρησης.
Αγώνας με στριγγιές φωνές από γρυλίζοντα αγρίμια, σαν μπουλούκια αγύμναστα, φλύαροι και ακατάστατοι λαϊκιστές, αμφισβητούμενης πολιτισμικής καθαρότητας, άνθρωποι θολής κομματικής ιδεολογίας δημιούργησαν αναβρασμούς και ταραχές στους χώρους ενός καταξιωμένου από τη σουηδική κοινωνία εκπαιδευτικού χώρου. Ωσάν να ήθελαν να εξοφλήσουν γραμμάτια παλαιών χρεών. Συνοδοιπόροι κρυφών και φανερών στόχων άφησαν κατά μέρος τα προσχήματα και καταπάτησαν τις σκέψεις, την έκφραση, την κρίση, τον διάλογο και φτάσαμε στο ΟΡΙΑΚΟ σημείο το Υπουργείο Παιδείας από Ελλάδα να στείλει έγγραφο «βρισκόμαστε στη διαδικασία διερεύνησης του προβλήματος».

Η ουσία όμως του κυρίως προβλήματος δεν είναι μόνον οι ενέργειες των… ορισμένων… όσο οι σκέψεις και οι αντιδράσεις των αθώων, θεατών-παιδιών ηλικίας από 8, 9 έως 18 ετών. Τι βλέπουν γύρω τους και πώς αντιδρούν, βλέποντας ή ακούγοντάς τους… «μπαμπάδες τους» να μαλώνουν και να διαπληκτίζονται σαν αχθοφόροι λιμανιού παλαιάς εποχής.

Και διερωτάται κανείς, αν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι (γονείς) προβληματίσθηκαν ή ανησύχησαν για το τι αποκόμισαν οι μαθητές από τα επεισόδια, που δημιούργησαν οι ίδιοι οι γονείς, για πραγματικούς λόγους, τους οποίους μόνον οι ίδιοι γνωρίζουν.

Είναι υπόλογοι λοιπόν και στα παιδιά τους, τα οποία παιδιά τους, πιστεύουμε, ότι ΠΗΡΑΝ ΘΕΣΗ και η θέση που πήραν είναι ώριμη και μεστή. «ΝΑ ΓΟΝΕΙΣ, ΝΑ ΜΑΛΑΜΑ!» έλεγαν οι παλαιότεροί μας.
Αυτή είναι και η θέση των παιδιών για Γονείς που δεν έχουν κατανοήσει ότι η παιδεία των παιδιών τους στο «εδώ» σχολείο δεν είναι ξεκομμένη από την κοινωνία, από το κοινωνικό σύνολο, από την οικονομική δομή της Ελλάδας και του σχολείου που τους στεγάζει, από την πολιτιστική παράδοση του συγκεκριμμένου σχολείου και της χώρας που ανήκει.

Είναι δε σαφέστατο, πως οι επιλογές που γίνονται είτε στους διαδρόμους και τα προαύλια είτε στις αίθουσες είναι βασικές και μεγάλης σημασίας, συνδεόμενες δε άμεσα με την προβολή και παρουσίαση της ποιοτικής ταυτότητας και της καταγωγής των γονέων. Κατά συνέπεια είναι οδυνηρό για την Ελληνική Παροικία και κατ’ επέκταση για την ταλαίπωρη Ελλάδα να έχει τέτοιου είδους εκπρόσωπους.

Αναμφισβήτητα, οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι σ’ αυτόν τον χώρο του συγκεκριμένου σχολείου, δεν νοείται η ύπαρξη οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος ή φορέα που αναμειγνύεται, αφενός στα εκπαιδευτικά και αφετέρου στο ρόλο και την λειτουργία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, οποιουδήποτε σχολείου για ΙΔΙΟΝ ΟΦΕΛΟΣ.
Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΜΠΟΡΕΥΣΙΜΟ ΕΙΔΟΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

ΠΡΙΝ 37 χρόνια σαν σήμερα το πολυτεχνείο έγινε σύμβολο, χρησιμοποιούμενο από όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς, σαν είδος εμπορεύσιμο στο χρηματιστήριο της πολιτικής αγοράς. 

Θέλει δεν θέλει κανείς, οι θύμησες, σαν τις ερινύες, στροβιλίζουν στη σκέψη μας. Ήμασταν εκεί, θεατές σε κάτι που, ναι μεν δεν βλέπαμε, αλλά το προαισθανόμαστε ότι θα συνέβαινε. Από ποιους δεν μπορούσε να προσδιορίσει κανείς εκείνο το βράδυ. Όλοι είχαν και μια άποψη, οι φήμες έδιναν και έπαιρναν. Πάντως οι περισσότεροι πίστευαν ότι μόνον φοιτητές δεν ήσαν μέσα στο Πoλυτεχνείο εκείνο το βράδυ. Ίσως και το πιο πιθανό, διότι από τους 150 με 200 που συνελήφθησαν μέσα στο προαύλιο και τις αίθουσες, σχεδόν ΚΑΝΕΙΣ δεν είχε σχέση με… βιβλία.

Η ώρα ήταν 01.15 τα ξημερώματα στις 12 και 10 λεπτά, μία ώρα πριν δηλαδή έπεφτε η μεγάλη σιδερένια πόρτα από τον υπίλαρχο, επικεφαλής στο άρμα Μ47. Μία ώρα περίπου κράτησε το μακελειό. Και μετά από επέμβαση άγρια των μαυροσκούφηδων από το Γουδί, που συνόδευαν τα άρματα, διαλύθηκαν οι χιλιάδες του Αθηναϊκού λαού, που είχαν κατακλύσει τους γύρω χώρους.

Η ιστορία κράτησε έναν χρόνο ακόμη περίπου. Και εάν δεν μεσολαβούσε το Πραξικόπημα στην Κύπρο, ακόμη τον Ιωαννίδη και τον Γκιζίκη θα είχαμε.

Η γενιά του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης ενηλικιώθηκε. «Απόκτησε κοιλίτσα και κάνα δυο παιδιά» τραγουδάει κι ο Σαββόπουλος. Μετά, στο γεγονός της νεανικής εξέγερσης των προηγούμενων ημερών, από εκείνο το βράδυ, η ιστορία έδωσε τη θέση του στη φθηνή πολιτικολογία για το αν ήταν ο τάδε ή η τάδε μέσα ή αν ο δείνα βασανίστηκε και με ποιους τρόπους ή άλλοι μιλούσαν για 500 νεκρούς (τώρα τελευταία κατέβασαν τον αριθμό στους 22, το ακούσαμε σε κάποια αίθουσα ότι ήταν και ένα πέντε ετών νήπιο και μια 75 ετών γυναίκα, στις 02.00 η ώρα το πρωί).

Η τότε γενιά του Πολυτεχνείου μεγάλωσε νωρίς, χωρίς όμως να τα καταφέρει να ορθώσει το μικρό της ανάστημα στους ιδεολογικούς φελλούς της εξουσίας και με την ανώριμη στάση της και πράξη της, μας έμαθε πολλά.

Για τη γενιά της μεταπολίτευσης το Πολυτεχνείο έγινε σύμβολο. Κι όπως όλα τα σύμβολα, χρησιμοποιήθηκε από τους πολιτικούς μηχανισμούς. Έγινε εμπορεύσιμο είδος στο κομματικό χρηματιστήριο. ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΙΜΗ. Ορισμένοι βαπτίσθηκαν εκπρόσωποί του και νηολογήθηκαν στα κομματικά… νεωλκεία, όπου επισκευάστηκαν όπως όρισαν οι κομματικοί ναυπηγοί. Όλοι τους εκπροσωπούσαν το αληθινό Πολυτεχνείο. Όλοι τους βασανίστηκαν (μερικοί έγραψαν και βιβλία περί βασανιστηρίων που υπέστησαν. Πάντως κανείς από τους Μανδηλαρά, Μουστακλή, Παναγούλη και άλλων υπαρκτών επώνυμων δεν έγραψε βιβλίο για το τι υπέστησαν).

Όμως και οι χιλιάδες αυτοί, που σαν ντελάληδες διαλαλούσαν την βεβαιότητα της κομματικής γραμμής και την πίστη τους στον ηγεμόνα, δεν τα κατάφεραν να πείσουν τους μετέπειτα για τις ιστορίες τους, διότι απεδείχθη και σήμερα ακόμη ότι ήσαν αμφιβόλου ποιότητας άνθρωποι, που μόνο σκοπό είχαν ΝΑ ΑΝΑΡΡΙΧΗΘΟΥΝ σαν τον κισσό. Και τα κατάφεραν! Την επιτυχία τους δε, την διαπιστώνουμε σήμερα… ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ με το πολύ λάδι.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 73. Οι θύμησες γίνονται ερινύες. Ερινύες μιας γενιάς που χαρακτηρίσθηκε αναθεματισμένη, επειδή (της μόδας τότε να είσαι αντιδεξιός) ήταν αντιδεξιά και δυσπιστούσε απέναντι στο κομματικό αλάθητο, λόγω ηλικίας, βέβαια και από τίποτε άλλο.

Τελικά όμως, απεδείχθη, ολίγη και με συνείδηση ανάλογα με τα αξιώματα και τις προσφερόμενες απλόχερα θέσεις. Όλοι τους μετέφεραν το σαρκίον τους από εκδήλωση σε εκδήλωση σαν Υδραίοι στη… Λάρισα.

Η γενιά του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕIΟΥ ΗΤΑΝ Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΥΘΙΣΕ ΣΤΑ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΧΑΣΜΟΥΡHΤΑ.
Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ

Με αφορμή πρόσφατες σημαντικές εκδηλώσεις, που διοργανώνονται από διάφορους φορείς της παροικίας μας, παρουσιάζεται η ευκαιρία να προβληματισθούμε, να αναλογισθούμε και να καταφύγουμε σε διάφορες διεξοδικές -αναλύσεις- απαλλαγμένοι δε από παντός είδους  φορτίσεις και συναισθήματα όσον το δυνατόν πιστεύεται ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε να εξάγει άκρως αντικειμενικά συμπεράσματα για τα εδώ «καλώς ή κακώς γενόμενα».

Η μέχρι σήμερα πορεία του Ελληνισμού της Σουηδίας μάς έχει παρουσιάσει δύο όψεις. Οι όψεις αυτές αποδεικνύουν ότι η μία παρουσιάζει την αποσύνθεση σε όλη της την μεγαλοπρέπεια της πολιτικοκομματικής ανεπάρκειας και της ελαττωματικής ιδεολογικής κατάρτισης σχεδόν όλων των εδώ ερασιτεχνών πολιτικάντηδων, η δε άλλη μας αφήνει έκθαμβους από την σθεναρά θέληση και επιδίωξη για την δημιουργική και αντάξια του πολιτισμού μας και των ριζών μας, την διαννόηση, τα  πολιτισμικά και τον αθλητισμό.

Για την  πρώτη, την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΨΗ, έχουμε αναφερθεί επανειλλημένως στις αιτίες που την οδήγησαν στην εξαθλίωσή της και δεν έχουμε εξαντλήσει το θέμα. Αναλύσεις και συμπεράσματα περιγράφουν την πτωτική πορεία, φθάνοντας στο σημείο που  επιβεβαιώνει ότι αυτοί που θέλησαν να εμπλακούν στην καθοδήγηση του μεταναστευτικού κινήματος, εκτός των ελαχίστων εξαιρέσεων, απεδείχθησαν ανάξιοι των περιστάσεων, ανίκανοι, υποχωρητικοί, βολικοί  και συμφιλιωτικοί σε ό,τι τους βόλευε είτε εξ Ελλάδος είτε από διάφορους τοπικούς μηχανισμούς ηληθίων και «μικρών» ηγητόρων της παροικίας. Απέδειξαν, μαζί με όλο το συναπάντημα διαφόρων ατόμων, ότι διατήρησαν μέχρι της εξαφάνισής των την ανωνυμία τους την ακοινωνικότητά τους, την σε πολλές περιπτώσεις κακόβουλη και ανίκανη εμπλοκή τους στα κοινά, με αποτέλεσμα αυτοί σήμερα να κάθονται στους καναπέδες τους και να ασχολούνται με τα… TV kontrol  τους ή με ό,τι άλλο… πρόσφορο  τους έχει απομείνει.

Οι αυτοαποκαλούμενοι μπροστάρηδες απεδείχθη, ότι δεν ήσαν ικανοί να φέρουν εις πέρας την αποστολή που από μόνοι τους  αποζητούσαν και επεδίωκαν παντιοτρόπως. Οι ώμοι τους ασθενείς, για να σηκώσουν το βαρύ φορτίο της ευθύνης, της υπευθηνότητας, της σοβαρότητας, παραμένοντας με… τα κοντά τους πανταλόνια, όπως όταν πρωτοήλθαν στη Σουηδία.

Δυστυχώς για το τότε μεταναστευτικό κίνημα και κατ’ επέκταση την Ελληνική Παροικία του σήμερα, μετά από πολλά χρόνια ανεπάρκειας ικανοτήτων, κοινωνικής ωριμότητας και καθαρής ιδεολογίας, γονάτισε μπροστά στις ευθύνες και το βάρος των προβλημάτων. Εδώ είναι το γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα την ανικανότητα των προαναφερόμενων πολύχρωμων κομματικών υπολειμμάτων, ότι ενώ είχαν την αμέριστη και αδιάκοπη συμπαράσταση της Ελληνικής και Σουηδικής Πολιτείας την καταχράσθησαν, διασκορπίζοντάς την στον αέρα. Κανείς απ αυτούς δεν έγινε «πλούσιος», ώστε να κατηγορηθεί διά στοιχείων ότι τα «άρπαξε». Απλώς η κακοδιαχείρηση και η ασχετοσύνη τους για  καθε τι περί οργάνωσης και συνέπειας στο καθήκον, οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στη συρρίκνωση, την διάλυση και τον εξευτελισμό. Η σημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει του γραπτού λόγου το αληθές.

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ, όμως, της Ελληνικής Παροικίας, αποτελεί «το φως στο σκοτάδι». Με βήματα αργά αλλά σταθερά, ο Ελληνισμός δημιουργεί και επενδύει, είτε στην καλλιτεχνία είτε στα γράμματα είτε στον αθλητισμό είτε στην κοινωνία. Παρήγορες αναλαμπές μάς γεμίζουν αισιοδοξία και ελπίδα ότι οι τομείς αυτοί που ξέφυγαν από πλευρίσματα «κομματικών… κυνών» και φαρισαϊκούς εναγκαλισμούς, την γλύτωσαν και επέζησαν.

Στον Αθλητισμό έχουμε τα λαμπρά παραδείγματα με τις ομάδες του μπάσκετ ΑΚΡΟΠΟΛ και του ποδοσφαίρου ΑΚΡΟΠΟΛΗ και ΑΠΟΛΛΩΝ  SOLNA και μερικών άλλων.

Στη  Μουσική έχουμε  τη χορωδία ΟΡΦΕΑΣ, όπου υπό την καθοδήγηση  ικανών και άξιων συμπατριωτών μας, αποδεικνύει ότι ευρίσκεται σε σωστό δρόμο, μέχρι τον ποθούμενο στόχο. Δείγμα προόδου η πρόσφατη συναυλιακή παρουσίαση, όπου απέσπασε τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα και επιδοκιμασίες του πολυπληθούς κοινού της Ελληνικής Παροικίας. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το κοινό απέδειξε ότι έχει ευαισθησίες, τις οποίες αποκαλύπτει σε κάθε είδους εκδηλώσεις που έχουν πολιτιστικό χαρακτήρα. Με την παρουσία τους σαν κοινό ετόνισαν οι Ελληνες της Παροικίας ότι είναι θετικοί αποδέκτες και ανταποκρίνονται σε εκδηλώσεις που εμψυχώνουν το πνευματικό επίπεδό τους.

Είναι γεγονός και οφείλουμε να το επισημάνουμε, ότι ο Ελληνισμός τιμά ιδιαίτερα τις πολιτιστικές εκδηλώσεις των φορέων του Ελληνισμού, από όπουδήποτε κι αν προέρχονται. Επίσης, έχουμε συχνές πολιτιστικές εκδηλώσεις και αναφορές σε μεγάλους μας Μουσικούς καλλιτέχνες  (Κουγιουμπζής, Χατζηδάκης κ.λ.π.) και Λογοτέχνες, Ποιητές (Καζαντζάκης, Ρίτσος,κ.λ.π.). Έχουμε ανθρώπους των Γραμμάτων και του Πνεύματος, όπως τον Θεόδωρο Καλλιφατίδη, ο οποίος ανεδείχθη ως ένας από τους καλύτερους συγγραφείς της τελευταίας δεκαετίας στη Σουηδία. Επίσης η εξαίρετη και χαρισματική Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, με διαρκείς επαίνους και διακρίσεις από τα Σουηδικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η ΟΨΗ αυτή λοιπόν, μας κάνει υπερήφανους. Μας κάνει να αισθανόμαστε ότι ΕΧΟΥΜΕ και καυχιόμαστε. Άρα ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ σαν ΕλληνεςΣουηδίας, σαν μέλη μιας κοινωνίας που μας παρέχει πολλά, ίσως περισσότερα από ό,τι δικαιούμαστε, μας ανέχεται και παρόλα ταύτα μας εμπιστεύεται. Ανήκουμε στην ελληνική φυλή που από τα βάθη της ιστορίας της έως και τις ημέρες μας χαρακτηρίζεται από τις «ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ» της . Την μία την ΠΟΛΙΤΙΚΗ απωθητική και διόλου κολακευτική γενικά, με όσα πλείστα ελαττώματα και την άλλη ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, συναρπαστική, με τις κορυφαίες πολιτιστικές κατακτήσεις του Πνεύματος και της Τέχνης, προσεγγίζοντας τις σημερινές βάσεις του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.

Άρα παρόλα τα αρνητικά μας χαρακτηριστικά εμείς οι σύγχρονοι Ελληνες του απανταχού εκτός Ελλάδος Ελληνισμού ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΤΕΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ;

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

Εκδήλωση στην Ελληνική Πολιτιστική Στέγη (20.11.2010)