ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΥΣ

Οι εκλογές τελείωσαν και οι ροζκοκκινοπράσινοι δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν την εξουσία. Δεν συνεκέντρωσαν πλειοψηφία και έτσι κατέλαβαν για μια νέα τετραετία τα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Δεν τα κατάφεραν να εκλέξουν γυναίκα πρωθυπουργό για το Σουηδικό κοινοβούλιο, κάτι που επί 100 και πλέον χρόνια δεν έχει συμβεί. Αυτά όμως συμβαίνουν σε εκλογές δημοκρατικών χωρών παντού ανά τον Κόσμο. Αν δεν έχεις δύο πόδια δεν μπορείς να σταθείς όρθιος. Έτσι και οι Σοσιαλδημοκράτες με ένα πόδι δεν μπόρεσαν να στηρίξουν το βάρος της σημερινής Σουηδικής κοινωνίας.

Από πολλές δεκαετίες πριν η έννοια εργασία και ασφάλεια ήταν τα κύρια συστατικά ενός προεκλογικού αγώνα. Εργασία και κοινωνική ασφάλεια για όλους ήταν το κύριο σύνθημα στις προκηρύξεις και στις ομιλίες των υποψηφίων και των οργανωμένων συνδικάτων. Αυτές οι δύο έννοιες, «arbete och trygghet», αποτελούσαν την κινητήριο δύναμη των επιτυχιών και της επί πολλές δεκαετίες επικράτησης των Σοσιαλδημοκρατών. Ήταν το κύριο χαρακτηριστικό και το εναρκτήριο λάκτισμα των πολιτικών των κοινωνικών και των οικονομικών ελιγμών, πρωτίστως, των Σοσιαλδημοκρατών.

Πριν μερικά χρόνια και κυρίως τέλη δεκαετίας 80 και αρχές 90 κάτι άρχισε να χωλαίνει, να τρίζει και να πηγαίνει στραβά στο άλλοτε κραταιό Σουηδικό κοινωνικό σύστημα. Φόβος και τρόμος για όποιον τολμούσε να πει την άποψή του πάνω στο θέμα μεταναστευτική Πολιτική. Έναν δάσκαλο, τον απεκάλεσαν οι μαθητές ”rasist”, αλλά δεν τολμούσε να διαμαρτυρηθεί στην «ρέκτορν» η οποία φοβούμενη μην κατηγορηθεί και χαρακτηρισθεί η ίδια εχθρός των ξένων αποσιωπά το γεγονός. Μία άλλη προϊστάμενη σε μια κοινωνική υπηρεσία, επειδή χρησιμοποίησε τη λέξη νέγρος, απομονώθηκε από τους συνάδελφους της και της επεβλήθη τιμωρία, επίπληξη.

Γενικά, καθημερινά διαπιστώνεται ότι ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ για την υποκριτική πολιτική των (7) επτά κομμάτων για τους μετανάστες, των δύο τελευταίων δεκαετιών· τα οποία κόμματα, αποκρύπτουν επιμελώς και σκοπίμως, σύμφωνα με αδιάσειστα στοιχεία, τα ακόλουθα:
1.Τα καθαρά έξοδα της μετανάστευσης και για όσους ζητούν άσυλο ανέρχονται τα 43 έως 58 δις κορώνες το έτος.
2. Σχεδόν κανένας από όσους ζητούν άσυλο σήμερα δεν διαθέτει νόμιμα στοιχεία ταυτότητας.
3. Λιγότεροι από τους μισούς, από όσους λαμβάνουν άδεια παραμονής, έχουν κάποια στοιχειώδη μόρφωση ή έστω κάποια πρακτική εργατική εμπειρία.
4.Μόνον το 7% από όσους έχουν πάρει άδεια παραμονής τα τελευταία 30 χρόνια έχουν τα σωστά δικαιολογητικά ασυλίας.
5. Το 80% των μεταναστών από Ιράκ, Αφγανιστάν και κυρίως Σομαλία είναι συγγενολόι και δεν πληρούν το δικαίωμα για άσυλο. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΙ. Αυτή είναι και η κύρια αιτία που η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της κατηγορίας μεταναστών είναι άνεργοι, μόνιμοι στις πλατείες των γνωστών περιχώρων της Στοκχόλμης. Από παλαιότερες εποχές, πολλοί «άρρωστοι», πολλά «επιδόματα» πολλοί οι όρθιοι στις πλατείες 16 ώρες την ημέρα και το μόνο που έκαναν και κάνουν είναι να βρωμίζουν τους χώρους όπου ευρίσκονται. Πολλοί «γνωστοί» και «άγνωστοι» έπαιρναν άδειες γιατρών, πληρώνοντας χοντρά χρήματα και συνταξιοδοτούντο, σαν έχοντες ψυχολογικά προβλήματα. Έπαιρναν τα παιδιά τους, πήγαιναν στις πατρίδες των και όργωναν τους κήπους των με άνεση, πίνοντας και τρώγοντας στην υγεία του κορόιδου. Δηλαδή, ΥΜΩΝ και ΗΜΩΝ. Όσων παρέμειναν στις εργασίες τους και πλήρωναν τους ανελέητους φόρους για να παίρνουν σχεδόν όλοι οι ανωτέρω τύποι μεταναστών τα επιδόματα και τις συντάξεις τους. Τα κορόιδα οι ψηφοφόροι δυσανασχέτησαν και… αλλαξοπίστησαν, στέλνοντας προειδοποιήσεις «και ες αύριον τα χειρότερα», στέλνοντας τους Σοσιαλδημοκράτες κυρίως στο 30% και στο μέλλον ακόμη πιο κάτω.

Προ των εκλογών διαπιστώσαμε ότι η έννοια «εργασία» έλλειπε ολοσχερώς από τα εκλογικά μανιφέστα. Και το βάρος έπεσε μόνον στο «ασφάλεια». Απεδείχθησαν οι Σοσιαλδημοκράτες της σημερινής Σουηδίας ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Τοπικώς και διεθνώς ο κόσμος, «Λαός», θέλει δουλειά, θέλει 8 ώρες ύπνο, 8 ώρες ελεύθερο χρόνο, 8 ώρες εργασία. Έτσι το αντιλήφτηκε και ο υπογράφων, όταν προ 35 χρόνων ανακάλυψε την κοινωνία αυτή. Από εκεί και πέρα ο κάθε ένας σαν ελεύθερος άνθρωπος κανονίζει την πορεία της ζωής του, ανάλογα με τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του. Όχι όμως 16 ώρες στις πλατείες των Getto και Slum περιοχών με την εσκεμμένη αδιαφορία των πολιτικών για τις διαφανείς και αδιαφανείς ενασχολήσεις των.

Έτσι δημιουργήθησαν οι SD και τα πολύχρωμα, φονταμενταλιστικά φαινόμενα. Έτσι κατασκευάσθησαν οι ”Talliban”εμπρηστές των πόλεων. Η Σουηδική κοινωνία δεν είναι άρρωστη για να αφιερώνουν οι πολιτικοί ολόκληρη προεκλογική εκστρατεία σ’ αυτόν τον όρο ”trygghet” όταν σήμερα η Σουηδία κατέχει την πρώτη θέση σε οικονομική ανάπτυξη διεθνώς. Ήταν τραγικό λάθος, βέβαια που εστάλθησαν σοβαρά άρρωστοι για να εργαστούν. Είναι μια ελάχιστη μειοψηφία, θύματα της γραφειοκρατίας και του συστήματος. Όλοι θα έπρεπε να προσέξουν και να το επανορθώσουν ώστε να γίνει πιο σωστό και δίκαιο για όσους έχουν πράγματι ανάγκη. Η Σουηδία χρειάζεται ικανά εργατικά χέρια, ανεξάρτητα από που προέρχονται κι όχι θρησκευτικούς αλαλαγμούς, μπούρκες, μιναρέδες και εισερχόμενα στραπατσαρισμένα ήδη, δικαιώματα γυναικών-σκευών, που τους επέβαλαν τι θα φοράνε, πού θα πάνε και με ποιον θα μιλήσουν.

Παρόλα αυτά όμως οι δήθεν απειλούμενοι, από αυτήν την αβεβαιότητα, δεν πείστηκαν από τους Σοσιαλδημοκράτες. Η προσφερόμενη ασφάλεια δεν ήταν η λύση στο πρόβλημα των μεταναστών. Γνωρίζουν οι περισσότεροι Σουηδοί πολίτες, οι υγιείς το πνεύμα, ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε η μετανάστευση ούτε οι μετανάστες, αλλά η μεταναστευτική πολιτική που λειτουργεί σαν «τρύπιο κόσκινο», δηλαδή, μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε.

Ζούμε σε εποχές ταχύτατες. «Τα πάντα ρει» πολύ γρήγορα. Οι πολιτικοί θα πρέπει να διαφοροποιήσουν την Μεταναστευτική τους Πολιτική. Οι Σοσιαλδημοκράτες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η Σουηδία είναι «κύριος μοχλός» της Παγκοσμιοποίησης και ότι δεν είναι «φτωχός συγγενής» στην Παγκόσμια Οικονομία. Και ούτε ήταν ποτέ. Ακόμη και στα πολιτικά γενόμενα, ανέκαθεν η Σουηδία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Σήμερα, βέβαια, πολλές χώρες έχουν ανταγωνιστικό ρόλο, εφόσον τα κέντρα αποφάσεων και συμφερόντων έχουν μετατοπιστεί διεθνώς. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανεγνώρισε ότι έχουν αλλάξει πολλά στη Σουηδική πολιτική τού σήμερα. Ακόμη και το συντηρητικό κόμμα αυτοαποκαλείται «Εργατικό κόμμα» με μεγάλη επιτυχία.

Αυτοχαρακτηρίζεται, ότι δεν είναι μόνον κόμμα των πλουσιοτέρων στρωμάτων της κοινωνίας αλλά και της εργατικής τάξης, της LO. Είναι ένα κόμμα, το «μπλε», που με τον καιρό κατάφερε να εκτοπίζει, βήμα-βήμα την σοσιαλδημοκρατία από τα εκλογικά μανιφέστα του παρελθόντος. Κατάφεραν να δημιουργήσουν οι συντηρητικοί κόμμα που«ελκύει» σε σύγχρονες κοινωνίες της περίθαλψης και του σχολείου. Μη μας διαφεύγει ότι έχουν ένα προσόν: είναι προσαρμόσιμοι γρηγορότερα και ευκολότερα στις κοινωνικές και πολιτικοοικονομικές αλλαγές. Οι σοσιαλδημοκράτες εφάρμοσαν το σύστημα μετοχοποιήσεων των συντάξεών μας. Αυτοί επίσης ξεκίνησαν, επί Göran Persson, τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι συντηρητικοί τα αξιοποίησαν, αναπτύσσοντάς τα στο έπακρον. Και μέχρι ενός σημείου συνέφερε όλους και τηρούσαν σιγή.

Η Σουηδία διά της Σοσιαλδημοκρατίας χρειάζεται σήμερα, το απαιτεί έμμεσα και άμεσα η κοινωνία, αναμόρφωση της κοινωνικής ιδεολογίας, βαδίζοντας σε δύο πόδια στέρεα. Εργασία και Κοινωνική Ασφάλεια, για όλους. Να μην επιτρέψει στους πολιτικούς να έχουν τον κύριο λόγο για την Α- Κάσσα. Το Εργατικό Κίνημα που θα επιβιώνει όχι με επιδόματα, αλλά με εργασία και μόνο θα «φαίνεται» και θα «ακούγεται» έξω από τα πολυτελή γραφεία της LO (αυτοί έχουν σύμφωνα με στοιχεία, μηδενική ανεργία). Ριζική αναθεώρηση της Μεταναστευτικής Πολιτικής, έχοντας σαν αρχές ΑΠΟΔΟΧΗ και ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ των νόμων και τους κανόνες της κοινωνίας και του Κράτους, αλλιώς… τράβα σπίτι σου.

Η σοσιαλδημοκρατία θα πρέπει να προβληματισθεί για την έλλειψη δυναμικής και σφρίγους (προηγούμενων δεκαετιών) στην αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων. Να προτείνει ,να προσφέρει μια δημιουργική πολιτική στη σύγχρονη κοινωνία, βασιζόμενη στο δίπτυχο ”arbete ” ”trygghet”, διαφορετικά θα επιβεβαιώνεται καθημερινά ότι έχει φθάσει στα ιστορικά της όρια, αποτελώντας ένα αντικείμενο μελέτης και έρευνας από τους ιστορικούς της κοινωνίας. ”Alla som vill bo här i vårt land, oavsett vad de kommer ifrån, måste lyda våra lagar, vilja lära sig språket och godta vårt samhälles regler och varje enkild paragraf i vår författning”. Angela Merkel, Tysklands Förbundsκansler. Αυτό πρέπει, μεγαλοφώνως και όχι στα μουλωχτά, να διαλαλήσει και ολόκληρη η Σουηδική κοινωνία, ΟΛΟΙ ΜΑΣ, δηλαδή.

Η σημερινή σοσιαλδημοκρατία της Μόνα Σαλίν μάς θυμίζει τους ”Μοντέρνους Καιρούς” του Charlie Chaplin που παρουσίαζε την αλλοτρίωση του εργαζομένου, την μεταπολεμική ανάπτυξη που απαιτούσε και το πέτυχε, με την πλήρη πειθαρχεία του «ανειδίκευτου, εργάτη-μάζα», που μέσα από μια αποχαυνωτική εργασία κέρδιζε τα προς το ζην, έχοντας μια μεγαλύτερη πρόσβαση στην κατανάλωση. Έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στο περιτύλιγμα από ότι στο περιεχόμενο. Επιθετική πολιτική λοιπόν και όχι μίζερη πολιτική του φτωχού συγγενή των VP και MP.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου