Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ 1940-1941 ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ

Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ 1940-1941 ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ξαναθυμίζει στους ανά την υφήλιο Έλληνες τη δόξα και το μεγαλείο της Ελλάδας, τη μέγιστη προσφορά της στη νίκη των συμμάχων και το πανάκριβο τίμημα της δόξας, που κατέβαλλε κατά τον Β. Παγκόσμιο πόλεμο, ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις του Ιταλικού φασισμού και του Γερμανικού ναζισμού,που καταγράφησαν με χρυσά γράμματα στην παγκόσμια ιστορία.

Με την αδιάψευστη γλώσσα των αριθμών η Ελλάδα ήταν η χώρα που αντέταξε την πιο σθεναρή άμυνα και την πιο δυνατή αντίσταση στις δυνάμεις του άξονα Βερολίνου – Ρώμης, γεγονός το οποίο αποδεικνύεται από τις τεράστιες σε μέγεθος υλικές καταστροφές και τις ακόμη μεγαλύτερες θυσίες αίματος κατά τον επάρατο εκείνον πόλεμο, κατ’ αναλογία πάντοτε με τον πληθυσμό της και τα μέσα που διέθετε.

Τα γεγονότα τα οποία διαδραματίσθηκαν κατά τον φοβερό εκείνο πόλεμο δεν ήσαν απλά σημαντικά, αλλά κοσμοϊστορικά και είχαν τεράστια σημασία για την υπόσταση και την ιστορική πορεία του έθνους μας. Δεν είναι τυχαίο, ούτε άνευ σημασίας το γεγονός ότι και αυτός ακόμη ο Χίτλερ δήλωσε στις 11 Ιουνίου του 1941 το ακόλουθο: «Η ιστορική δικαιοσύνη με υποχρεώνει να διαπιστώσω ότι εξ’ όλων των αντιπάλων μόνον ο Έλλην στρατιώτης πολέμησε με παράτολμο πάθος και υψίστη περιφρόνηση προς τον θάνατο».

Εκτός όμως αυτού και πολλοί άλλοι ηγέτες μεγάλων κρατών έκαναν εγκωμιαστικές δηλώσεις για την ηρωική αντίσταση της Ελλάδας. Το μέγεθος όμως της προσφοράς και των θυσιών μαρτυρεί περίτρανα και η αδιάψευστη γλώσσα των αριθμών η οποία λέγει ότι: από τις χώρες που πήραν μέρος στην άμυνα κατά του άξονος, η Ελλάς κράτησε 219 ημέρες από τις 28/10/1940 μέχρι τις 3/6/1941 με την τελευταία μάχη, την εκτέλεση όλων των γενναίων κατοίκων και την εκ θεμελίων καταστροφή του ηρωικού χωριού ΚΑΝΔΑΝΟΥ της Κρήτης.

Τσεχοσλοβακία, Δανία και Λουξεμβούργο παραδόθησαν αμαχητί. Μετά την ηρωική αυτή αντίσταση, η οποία τελικά εκάμφθη κάτω από την πίεση των δύο μεγάλων αυτοκρατοριών, οι οποίες διέθεταν τις πιο σύγχρονες πολεμικές μηχανές της εποχής εκείνης (σιδερόφρακτες στρατιές), οι κατακτητές διαμοίρασαν την Ελλάδα σε τέσσερεις ζώνες κατοχής,ως εξής: Στην Γερμανία, που κατέλαβε τα πλέον στρατηγικά σημεία της χώρας. Στην Ιταλία που κατέλαβε την Κεντρική, την Νότιο και τα Νησιά. Στην Βουλγαρική που κατέλαβε τη Μακεδονία και τη Θράκη (πλην της Παρεβρίου περιοχής την οποίαν κατέλαβαν οι Γερμανοί). Τέλος στην Αλβανοϊταλική, που κατέλαβε την Ήπειρο. Είχαμε  δηλαδή, τετραπλή κατοχή.

Κατά την διάρκια της διπλής αυτής κατοχής που κράτησε από 3/6/1941 μέχρι τις 12/10/44 που απελευθερώθηκε η Αθήνα και στις 18/10/1944 επαναπατρίσθηκε η ελληνική κυβέρνηση του αείμνηστου Γ. Παπανδρέου, η Ελλάδα υπέστη πρωτοφανείς και ανυπολόγιστες καταστροφές, τόσο στον Εθνικό μας πλούτο, όσο και προπάντων σε ανθρώπινες υπάρξεις. Βάσει επίσημων στοιχείων του ΟΗΕ και του Εθνικού Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου (Ε.Ε.Γ.Ε.Π.), η Ελλάδα έρχεται  1η σε απώλειες με ποσοστό 10% επί του πληθυσμού της με δευτερη τη Σοβιετική Ενωση με ποσοστό 2,8%. Τρίτη την Ολλανδία με 2,2%. Τέταρτη την Γαλλία με 2%. Πέμπτη την Πολωνία με 1,8. Έκτη την Γιουγκοσλαβία με 1,7% και έβδομο το Βέλγιο με 1,7%.

Σε ό,τι αφορά τις εκτελέσεις στα εκτελεστικά αποσπάσματα, έχουμε τα εξής: Οι Γερμανοί εκτέλεσαν 50.000 έλληνες πατριώτες. Οι Ιταλοί 8.000. Οι Βούλγαροι στη Μακεδονία και στη Θράκη 25.000 και οι Αλβανοί 1.165. Τον βαρύτατο αυτόν φόρο αίματος και θυσιών δεν θα πρέπει να το αφήσουμε να τον καλύψει το πέπλο της λήθης και της λησμονιάς, όχι γιατί πρέπει να συντηρούμε το μίσος για κείνους που προκάλεσαν τις πρωτοφανείς εκείνες συμφορές, αλλά γιατί η λησμονιά αποτελεί ασέβεια και περιφρόνηση προς εκείνους τους αθώους οι οποίοι θυσιάστηκαν στο βωμό της τιμής και του καθήκοντος  προασπιζόμενοι τα όσια και τα ιερά της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης, τα οποία αποτελούν τα ύψιστα ιδανικά της φυλής και του Εθνους των Ελλήνων, αλλά και σε όλους εκείνους οι οποίοι έμειναν διά βίου ανάπηροι και ακρωτηριασμένοι.

Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ας αποτελέσει μια υπόσχεση, έναν όρκο στην ιερά μνήμη των αθώων χιλιάδων θυμάτων των Ελλήνων και των εκατομμυρίων αθώων θυμάτων όλου του κόσμου που έχασαν άδικα τη ζωή τους  κατά τον φοβερό εκείνο πόλεμο.

Ο ανά την υφήλιο Ελληνισμός, ο οποίος αποτελεί την, κατά την αρχαιότητα αποκαλούμενη «ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ», ο οποίος διακατέχεται έντονα από υψηλό εθνικό φρόνημα και διαπρέπει στις χώρες που τον φιλοξενούν, αισθάνεται ιδιαίτερη τιμή και υπερηφάνεια για την ένδοξη και ηρωική αντίσταση την οποία αντέταξε η γενέτειρά του, το τίμημα της οποίας υπήρξε ΥΨΗΛΟ, τόσο σε υλικές καταστροφές αλλά και προπάντων σε πολυάριθμες ανθρώπινες υπάρξεις.

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ!

Διά χειρός  Γιώργου Κουβάτσου

Υπόμνημα
Θα αποτελούσε… παράληψή μας να μην αναφερθούμε και στις εορταστικές τελετές και ομιλίες σε όλη την Παροικία της Σουηδικής Αραβίας, όπου όλοι ανεξαιρέτως οι σύμβουλοι της εδώ ομοσπονδίας ανέλαβαν και έφεραν εις πέρας, παρευρισκόμενοι και συμμετέχοντες στις εορταστικές εκδηλώσεις, μαζί με εκπροσώπους του ΟΗΕ, του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, του ÅSE GYMNASIUM, του STOKXOLMS KOMMUN και άλλων βαρύγδουπων προσωπικοτήτων από τις προαναφερόμενες χώρες, επιβεβαιώνοντας  με αυτόν τον τρόπο, το πόσο απαραίτητοι και χρήσιμοι για την ύπαρξη και διάδοση των ιστορικών  παραδόσεων και εθίμων, είναι.

Advertisements

Η φρίκη της Σύγχρονης Κοινωνίας/Παγκόσμια Ημέρα Πείνας

Η φρίκη της Σύγχρονης Κοινωνίας/Παγκόσμια Ημέρα Πείνας
(τίτλος ειρωνικός, σαρκαστικός, εξεφτελιστικός για το ανθρώπινο γένος)

-Παρατηρείται το φαινόμενο, στις αναπτυσσόμενες χώρες να μικραίνουν τα ποσοστά φτώχειας κατά την περίοδο ανάπτυξής τους και μετά από ένα χρονικό διάστημα σταθεροποίησής τους, να αρχίζει μια άλλη μορφή φτώχειας, όχι όπως αυτή της Αφρικής και της Ασίας, με ζωντανούς σκελετούς απλά να υπάρχουν για άλλη μια μέρα, αλλά με ανθρώπους που ακριβώς λόγω του ανεπτυγμένου τρόπου ζωής να καταλήγουν να κοιμούνται στο δρόμο και να τρέφονται απ’ τα σκουπίδια.
Η ανάπτυξη που κάποτε “έβγαλε” τη χώρα από τη μιζέρια τώρα την γυρίζει εκεί.
Φτώχεια· ένα θέμα που συνεχίζει και θα συνεχίζει επ’ αόριστον να θερίζει την ανθρωπότητα.

Η συνεχιζόμενη ξηρασία οδηγεί περισσότερους από 23 εκατομμύρια Αφρικανούς σε επτά χώρες, στην πείνα και τη φτώχεια, σύμφωνα με ανακοίνωση της διεθνoύς υπηρεσίας αρωγής Oxfam. Την κατάσταση επιδεινώνουν οι υψηλές τιμές των τροφίμων – παρατηρείται αύξηση κατά μέσο όρο κατά 180% – και οι συγκρούσεις. Ο υποσιτισμός βρίσκεται κοντά στα επίπεδα έκτακτης ανάγκης σε ορισμένες περιοχές και εκατοντάδες χιλιάδες πολύτιμα ζώα πεθαίνουν.
Όπως δήλωσε ο διευθυντής της διεθνούς υπηρεσίας, Πολ Σμιθ Λόμας, «πρόκειται για τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση που διαπιστώνεται στην Ανατολική Αφρική τα τελευταία δέκα χρόνια». Και πρόσθεσε ότι «οι άνθρωποι επιζούν με δύο λίτρα νερό την ημέρα σε κάποιες περιοχές λιγότερο δηλαδή απ’ όσο ξοδεύεται με ένα τράβηγμα σε καζανάκι τουαλέτας!» Ενώ υπάρχει ο φόβος, οι βροχές που αναμένονται να είναι πολύ έντονες προκαλώντας πλημμύρες που εκτός απ’ τις καταστροφές σε σπίτια και σοδιές θα αυξήσουν τις ασθένειες από κατανάλωση μολυσμένου νερού.
Η συνολική εικόνα της Αφρικής φτάνει το ποσοστό του 50% να ζει με κάτι περισσότερο από 1 δολάριο την ημέρα, ενώ 380 εκατομμύρια συγκαταλέγονται στη λίστα των φτωχών.

Ο «Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας» που έχει θέσει ο ΟΗΕ για την παιδική θνησιμότητα, προκειμένου να επιτευχθεί, πρέπει έως το 2015 η θνησιμότητα να μειωθεί κατά δύο τρίτα σε σύγκριση με το 1990, αυτό σημαίνει ότι ο ρυθμός μείωσής της θα πρέπει να φτάσει το 4,4% ετησίως, ποσοστό σχεδόν «άπιαστο» αν αναλογιστεί κανείς ότι σήμερα έχει επιτευχθεί μόλις το 1,8% ετησίως.
Ωστόσο πρέπει να αναφέρουμε ότι από το 2008 έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι που περιλαμβάνουν προγράμματα εμβολιασμού, έργα για την καταπολέμηση του AIDS, καθώς και καλύτερη διανομή εντομοκτόνων και κουνουπιέρων για την αντιμετώπιση της ελονοσίας.

Στην Αμερική, 35,8 εκατομμύρια ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας εκ των οποίων 12,9 εκατομμύρια παιδιά.
Στην Ευρώπη ο αριθμός είναι συγκλονιστικός. 78.000.000 πολίτες βρίσκονται στα όρια της φτώχειας μεταξύ των οποίων 19.000.000 παιδιά.
Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής επιτροπής, ιδιαίτερα για την Ελλάδα αναφέρεται ότι ένα ποσοστό 21% των πολιτών αγγίζουν τα όρια της φτώχειας, ενώ αυτό μειώνεται με την καταβολή των κοινοτικών δαπανών. Αντίστοιχα, το ευρωπαϊκό ποσοστό είναι 16%.
Οι χώρες μέλη της Ε.Ε. χωρίζονται σε 4 κατηγορίες ανάλογα με τις επιδόσεις τους στην αποτελεσματικότητα των κοινωνικών δαπανών για την καταπολέμηση της φτώχειας. Η Ελλάδα βρίσκεται βέβαια στο τελευταίο 4ο επίπεδο που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα φτώχειας, μαζί με την Ισπανία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Πορτογαλία.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, άλλη μια πρωτιά έρχεται να μας βάλει στην τελευταία θέση της Ευρώπης, αυτή της πρώτης σε εργαζόμενους φτωχούς. Η επιτροπή αποδίδει το φαινόμενο αυτό στους πολύ χαμηλούς μισθούς, στο μεγάλο αριθμό ανειδίκευτων και στην αναγκαστική «διέξοδο» της μερικής απασχόλησης.
Μια δεύτερη μερίδα ανθρώπων που πλήττονται από την φτώχεια είναι οι ηλικίες από 65-74 ετών και φτάνουν το ποσοστό 28%.
Για να συνοψίσουμε, το 20% των Ελλήνων ζουν στο όριο της φτώχειας (δεύτερο υψηλότερο ποσοστό μετά το 21% της Λετονίας). Σημειωτέον ότι σ’ αυτό το ποσοστό δεν συμπεριλαμβάνονται ομάδες που είναι κατά τεκμήριο φτωχές, όπως είναι οι άστεγοι (27.000 στην ελληνική επικράτεια) ένα μέρος λαθρομεταναστών από μη ευρωπαϊκές χώρες και διαβιούντες σε ιδρύματα.

Αξίζει να αναφερθούμε και στην Ρωσία η οποία μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2009, σημείωσε αύξηση στο ποσοστό των φτωχών μεγαλύτερη από 30%, φτάνοντας έτσι 24,5 εκατομμύρια Ρώσοι να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΣΤΙΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1912

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι έγιναν το 1912 -13, αρχικά από τα συμμαχικά κράτη των Βαλκανίων Ελλάδα, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο, εναντίον της Τουρκίας για την απελευθέρωση υπόδουλων ομοεθνών τους (1ος Βαλκανικός )και στη συνέχεια από την Ελλάδα και τη Σερβία εναντίον της Βουλγαρίας, εξαιτίας των επιθετικών ενεργειών της τελευταίας, αποτέλεσμα των εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος των πρώην συμμάχων της.
Η Ελλάδα διέθετε έναν άρτια αναδιοργανωμένο και εκπαιδευμένο στρατό, πλήρως εξοπλισμένο, εισήλθε στον πόλεμο στις 5 Οκτωβρίου 1912 κάτω από την άξια ηγεσία Πολιτικών και Στρατιωτικών, αποφασισμένη να ελευθερώση τα εδάφη που βρίσκονταν ακόμη υπό τουρκικό ζυγό και να απαλύνει την ήττα του ατυχούς πολέμου του 1897. Οι επιχειρήσεις κατά των Τούρκων στη Μακεδονία διήρκεσαν δύο μήνες περίπου και στο μικρό αυτό διάστημα έγιναν σφοδρές μάχες και απελευθερώθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας.
Μετά την εξόρμηση του Ελληνικού Στρατού και την απελευθέρωση της Ελλασόνας και Δεσκάτης, μετά την σκληρή μάχη του Σαρανταπόρου και την απελευθέρωση των Σερβίων μετά την προέλαση προς Κοζάνη, την απελευθέρωση της Βέροιας και Κατερίνης και τέλος μετά τον νικηφόρο αγώνα στα Γιαννιτσά, πέρασε τον Αξιό και κινήθηκε προς Θεσσαλονίκη. Το χρονικό διάστημα από 21 μέχρι 23 Οκτωβρίου, οι Μεραρχίες της Στρατιάς προωθήθηκαν σταδιακά ως εξής: Η ΙV Μεραρχία διά μέσω του χωριού Άθυρα έφτασε στο χ. Αγιος Πέτρος όπου και έμεινε. Η VI Μεραρχία διά μέσου των χ. Αγριοσυκιά και Δυτικό έφτασε βορειοδυτικά του χ. Άθυρα όπου και παρέμεινε. Η Ι Μεραρχία από τα Γιαννιτσά ,διά μέσου του χ. Μεσιανό έφθασε στα Κουφαλιά και εγκατέστησε τμήματα ασφαλείας στη δυτική όχθη του Αξιού. H διάβαση του Αξιού ολοκληρώθηκε στις 25 Οκτωβρίου με τις Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και ΙV Μεραρχίες και το Γενικό Στρατηγείο στο χωριό Γέφυρα (Τόπσου).
Την ίδιαν ημέρα στη Θεσσαλονίκη οι Πρόξενοι των Μεγάλων Δυνάμεων, λόγω της προέλασης του Ελληνικού Στρατού, έπεισαν τον Αρχηγό του Τούρκικου Στρατού Χασάν Ταξίν Πασά να έλθει σε διαπραγματεύσεις για να αποφευχθεί η άσκοπη αιματοχυσία. Ακολούθησαν συνομιλίες περί παραδόσεως της Θεσσαλονίκης μεταξύ των Προξένων των Μεγάλων Δυνάμεων και του εκπροσώπου του Ταξίν Πασά, Στρατηγού Σεκήκ Πασά με τον Αρχηγό του Ελληνικού Στρατού στο σιδηροδρομικό Σταθμό του χ. Γέφυρα (Τόπσου). Δεν έγινε όμως δεκτός ο όρος του Ταξίν Πασά, όπως επιτραπεί να αποσυρθεί ο Τουρκικός Στρατός ανατολικά της Θεσσαλονίκης μέχρι τέλους του πολέμου. Ο Ελληνας Αρχιστράτηγος απαιτούσε την άμεση παράδοση του Τουρκικού Στρατού, που θα μεταφερόταν σε λιμάνι της Μικράς Ασίας με δαπάνη της Ελληνικής Κυβέρνησης και μόνον οι Τούρκοι Αξιωματικοί μπορούσαν να διατηρήσουν τα ξίφη τους.
Μετά από αλλεπάλληλες αποστολές αντιπροσώπων και απαιτήσεις και μη αποδοχές, ο Ταξίν Πασάς διαβλέποντας το μάταιο της επιμονής του υπέγραψε δήλωση ότι παραδίδει τη Θεσσαλονίκη άνευ όρων. Απεστάλησαν στη Θεσσαλονίκη οι επιτελείς Ι. Μεταξάς και Β. Δουσμάνης για την υπογραφή του Πρωτοκόλλου, αποτελούμενο από 10 άρθρα.
Συνολικά παρεδόθησαν 20.000 οπλίτες και 1.000 αξιωματικοί ενώ περιήλθαν στην κατοχή του Ελληνικού Στρατού 70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 1.000 ίπποι και άφθονο πολεμικό υλικό. Το πρωί της 27 Οκτωβρίου η Βουλγαρική Μεραρχία υπό τον Στρατηγό Θεοδωρώφ, αν και είχε λάβει έγκαιρα τις επιστολές του Ελληνα Αρχιστράτηγου σχετικά με την παράδοση των Τούρκων και της Θεσσαλονίκης καθώς και την αναστολή των εχθροπραξιών, συνέχισε την προέλασή της προς χ. Λητή ενώ μια πυροβολαρχία έβαλε κατά των Τουρκικών θέσεων.
Τις μεσημβρινές ώρες εισήλθε στη Θεσσαλονίκη το Απόσπασμα Ευζώνων με τμήμα ιππικού και εγκατεστάθηκε στους στρατώνες που υπήρχαν στο Διοικητήριο. Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε θριαβευτής στην Πόλη στις 11:00 της 28ης Οκτωβρίου. Επακολούθησε δοξολογία στον Ναό του Αγίου Μηνά και παρέλαση των στρατευμάτων.
Έτσι απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό η «νύφη του Θερμαϊκού» κατά τον Α Βαλκανικό Πόλεμο.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

[Πηγή: Αρχεία από ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΛΙΔΕΣ Υπουργείου Εθνικής Άμυνας]

ΟΙ ΣΤΟΒΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Οι ΣΤΟΒΟΙ ήταν μια από τις πόλεις της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΠΑΙΟΝΙΑΣ που βρίσκεται στη συμβολή του ποταμού ΕΡΙΓΩΝΑ με τον ΑΞΙΟ του οποίου αποτελεί έναν από τους πολλούς παραποτάμους του. Τα ερείπια της αρχαίας αυτής Ελληνικής πόλης ευρίσκονται επάνω σε λόφο κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της γραμμής που συνδέει τα ΣΚΟΠΙΑ με τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.
Τα ερείπια της πόλεως των ΣΤΟΒΩΝ χρονολογούνται από την Ελληνική, τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή περίοδο και αναδεικνύουν εμφανέστατα τη σημασία της πόλεως και του ρόλου που διεδραμάτισε στην περιοχή αυτή, γεγονός που επιβεβαιώνει περίτρανα, όσο και τα ευρήματα των τάφων της ΒΕΡΓΙΝΑΣ και πολλά άλλα,την Ελληνικότητα της Μακεδονίας από τα βάθη της ιστορίας, και τούτο διότι:
Στους ΣΤΟΒΟΥΣ διασώζεται Ελληνικό θέατρο το οποίο έχει ανασκαφεί εντελώς, το οποίο αποτελεί ένα επιβλητικό έργο που έχει διάμετρο 85,9 μέτρων με 17 σειρές καθισμάτων, από ντόπιο μάρμαρο και έχει χωρητικότητα 5.000 θέσεων. Η πόλις κυρίως ήκμασε κατά την Ρωμαϊκή περίοδο μετά το 167 μ.Χ. που αναφέρεται ως κέντρο εμπορίου άλατος, ένεκα του οποίου απέκτησε το δικαίωμα να κόβει νομίσματα, ενώ για πολλά χρόνια διετέλεσε πρωτεύουσα της Μακεδονίας.
Στους ΣΤΟΒΟΥΣ ανακαλύφθηκε χριστιανικός ναός που είχε μήκος 50 μέτρων και διέθετε τρία κλίτη (πλευρές, πλαγιές) με 13 μαρμάρινους στύλους, κάτω από τους οποίους υπήρχε άλλη σειρά ώστε να σχηματίζεται διώροφος Ναός.
Τον παρελθόντα αιώνα κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό, κατασκευάστηκε Μουσείο, στο οποίο τοποθετήθηκαν Αρχαία Ελληνικά, Ρωμαϊκά και Βυζαντινά ευρήματα προερχόμενα από ανασκαφές και πολλά από αυτά θεωρούνται μοναδικά στο είδος τους.
Οι ΣΤΟΒΟΙ ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του εξ’ αυτής ονομασθέντος Έλληνα γραμματικού, Ιωάννου Στοβαίου, ο οποίος, όπως προαναφέραμε, εκτός από γραμματικός, ήταν και νεοπλατωνικός φιλόσοφος, ο οποίος έζησε την Ε` μ.Χ. εκατονταετηρίδα και έγινε διάσημος διότι συνέγραψε έργα για χρήση του υιού του, Σεπτιμίου, τα οποία περιλαμβάνουν ηθικά γνωμικά και συμπεράσματα, τα οποία συγκέντρωσε από 500 περίπου Αρχαία Ελληνικά Συγγράμματα ποιητών, φιλοσόφων, ιστορικών, θεατρικών (δραματικών και κωμικών έργων).
Το συγγραφικό έργο του ΣΤΟΒΑΙΟΥ διαιρείται σε δύο μέρη από τα οποία, το πρώτο καλείται «Εκλογαί φυσικαί και ηθικαί» και το δεύτερο «Ανθολόγιον».
Το έργο του ΣΤΟΒΑΙΟΥ θεωρείται πολύ σημαντικό, σπάνιο, ανεπανάληπτο και μνημειώδες, διότι χάρη σ’ αυτό διεσώθησαν αποσπάσματα από συγγράμματα πολλών Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τα έργα των οποίων απωλέσθηκαν ή κατεστράφηκαν με την πάροδον των αιώνων και των οποίων η ύπαρξις γίνεται γνωστή από την συλλογή του ΣΤΟΒΑΙΟΥ.
Πέραν όμως αυτών, ο ΣΤΟΒΑΙΟΣ αποτελεί περίτρανη απόδειξη, της Ελληνικότητας της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Για τα πάρα πολύ σημαντικά αυτά ΕΘΝΙΚΑ θέματα όπως και για άλλα πολλά επικαλούμεθα την ενεργό και δραστήρια συμμετοχή των Ελληνικών φορέων, οι οποίοι οφείλουν να λάβουν και αυτοί ενεργό και δραστήριο ρόλο για την προώθηση των προαναφερθέντων σοβαρών Εθνικών μας προβλημάτων, διότι ως είναι παγκοίνως γνωστόν, άλλο κύρος και βαρύτης έχει η φωνή ενός ή μεμονομένων μελών της κοινότητας και άλλο κύρος, φυσικά πολύ μεγαλύτερο, έχουν οι φωνές των Πατριωτικών κοινοτήτων του Ελληνισμού. ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ, λοιπόν, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ Σ.Α.Ε. και ΥΦ. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ 2013, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΥΣ

Οι εκλογές τελείωσαν και οι ροζκοκκινοπράσινοι δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν την εξουσία. Δεν συνεκέντρωσαν πλειοψηφία και έτσι κατέλαβαν για μια νέα τετραετία τα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Δεν τα κατάφεραν να εκλέξουν γυναίκα πρωθυπουργό για το Σουηδικό κοινοβούλιο, κάτι που επί 100 και πλέον χρόνια δεν έχει συμβεί. Αυτά όμως συμβαίνουν σε εκλογές δημοκρατικών χωρών παντού ανά τον Κόσμο. Αν δεν έχεις δύο πόδια δεν μπορείς να σταθείς όρθιος. Έτσι και οι Σοσιαλδημοκράτες με ένα πόδι δεν μπόρεσαν να στηρίξουν το βάρος της σημερινής Σουηδικής κοινωνίας.

Από πολλές δεκαετίες πριν η έννοια εργασία και ασφάλεια ήταν τα κύρια συστατικά ενός προεκλογικού αγώνα. Εργασία και κοινωνική ασφάλεια για όλους ήταν το κύριο σύνθημα στις προκηρύξεις και στις ομιλίες των υποψηφίων και των οργανωμένων συνδικάτων. Αυτές οι δύο έννοιες, «arbete och trygghet», αποτελούσαν την κινητήριο δύναμη των επιτυχιών και της επί πολλές δεκαετίες επικράτησης των Σοσιαλδημοκρατών. Ήταν το κύριο χαρακτηριστικό και το εναρκτήριο λάκτισμα των πολιτικών των κοινωνικών και των οικονομικών ελιγμών, πρωτίστως, των Σοσιαλδημοκρατών.

Πριν μερικά χρόνια και κυρίως τέλη δεκαετίας 80 και αρχές 90 κάτι άρχισε να χωλαίνει, να τρίζει και να πηγαίνει στραβά στο άλλοτε κραταιό Σουηδικό κοινωνικό σύστημα. Φόβος και τρόμος για όποιον τολμούσε να πει την άποψή του πάνω στο θέμα μεταναστευτική Πολιτική. Έναν δάσκαλο, τον απεκάλεσαν οι μαθητές ”rasist”, αλλά δεν τολμούσε να διαμαρτυρηθεί στην «ρέκτορν» η οποία φοβούμενη μην κατηγορηθεί και χαρακτηρισθεί η ίδια εχθρός των ξένων αποσιωπά το γεγονός. Μία άλλη προϊστάμενη σε μια κοινωνική υπηρεσία, επειδή χρησιμοποίησε τη λέξη νέγρος, απομονώθηκε από τους συνάδελφους της και της επεβλήθη τιμωρία, επίπληξη.

Γενικά, καθημερινά διαπιστώνεται ότι ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ για την υποκριτική πολιτική των (7) επτά κομμάτων για τους μετανάστες, των δύο τελευταίων δεκαετιών· τα οποία κόμματα, αποκρύπτουν επιμελώς και σκοπίμως, σύμφωνα με αδιάσειστα στοιχεία, τα ακόλουθα:
1.Τα καθαρά έξοδα της μετανάστευσης και για όσους ζητούν άσυλο ανέρχονται τα 43 έως 58 δις κορώνες το έτος.
2. Σχεδόν κανένας από όσους ζητούν άσυλο σήμερα δεν διαθέτει νόμιμα στοιχεία ταυτότητας.
3. Λιγότεροι από τους μισούς, από όσους λαμβάνουν άδεια παραμονής, έχουν κάποια στοιχειώδη μόρφωση ή έστω κάποια πρακτική εργατική εμπειρία.
4.Μόνον το 7% από όσους έχουν πάρει άδεια παραμονής τα τελευταία 30 χρόνια έχουν τα σωστά δικαιολογητικά ασυλίας.
5. Το 80% των μεταναστών από Ιράκ, Αφγανιστάν και κυρίως Σομαλία είναι συγγενολόι και δεν πληρούν το δικαίωμα για άσυλο. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΙ. Αυτή είναι και η κύρια αιτία που η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της κατηγορίας μεταναστών είναι άνεργοι, μόνιμοι στις πλατείες των γνωστών περιχώρων της Στοκχόλμης. Από παλαιότερες εποχές, πολλοί «άρρωστοι», πολλά «επιδόματα» πολλοί οι όρθιοι στις πλατείες 16 ώρες την ημέρα και το μόνο που έκαναν και κάνουν είναι να βρωμίζουν τους χώρους όπου ευρίσκονται. Πολλοί «γνωστοί» και «άγνωστοι» έπαιρναν άδειες γιατρών, πληρώνοντας χοντρά χρήματα και συνταξιοδοτούντο, σαν έχοντες ψυχολογικά προβλήματα. Έπαιρναν τα παιδιά τους, πήγαιναν στις πατρίδες των και όργωναν τους κήπους των με άνεση, πίνοντας και τρώγοντας στην υγεία του κορόιδου. Δηλαδή, ΥΜΩΝ και ΗΜΩΝ. Όσων παρέμειναν στις εργασίες τους και πλήρωναν τους ανελέητους φόρους για να παίρνουν σχεδόν όλοι οι ανωτέρω τύποι μεταναστών τα επιδόματα και τις συντάξεις τους. Τα κορόιδα οι ψηφοφόροι δυσανασχέτησαν και… αλλαξοπίστησαν, στέλνοντας προειδοποιήσεις «και ες αύριον τα χειρότερα», στέλνοντας τους Σοσιαλδημοκράτες κυρίως στο 30% και στο μέλλον ακόμη πιο κάτω.

Προ των εκλογών διαπιστώσαμε ότι η έννοια «εργασία» έλλειπε ολοσχερώς από τα εκλογικά μανιφέστα. Και το βάρος έπεσε μόνον στο «ασφάλεια». Απεδείχθησαν οι Σοσιαλδημοκράτες της σημερινής Σουηδίας ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Τοπικώς και διεθνώς ο κόσμος, «Λαός», θέλει δουλειά, θέλει 8 ώρες ύπνο, 8 ώρες ελεύθερο χρόνο, 8 ώρες εργασία. Έτσι το αντιλήφτηκε και ο υπογράφων, όταν προ 35 χρόνων ανακάλυψε την κοινωνία αυτή. Από εκεί και πέρα ο κάθε ένας σαν ελεύθερος άνθρωπος κανονίζει την πορεία της ζωής του, ανάλογα με τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του. Όχι όμως 16 ώρες στις πλατείες των Getto και Slum περιοχών με την εσκεμμένη αδιαφορία των πολιτικών για τις διαφανείς και αδιαφανείς ενασχολήσεις των.

Έτσι δημιουργήθησαν οι SD και τα πολύχρωμα, φονταμενταλιστικά φαινόμενα. Έτσι κατασκευάσθησαν οι ”Talliban”εμπρηστές των πόλεων. Η Σουηδική κοινωνία δεν είναι άρρωστη για να αφιερώνουν οι πολιτικοί ολόκληρη προεκλογική εκστρατεία σ’ αυτόν τον όρο ”trygghet” όταν σήμερα η Σουηδία κατέχει την πρώτη θέση σε οικονομική ανάπτυξη διεθνώς. Ήταν τραγικό λάθος, βέβαια που εστάλθησαν σοβαρά άρρωστοι για να εργαστούν. Είναι μια ελάχιστη μειοψηφία, θύματα της γραφειοκρατίας και του συστήματος. Όλοι θα έπρεπε να προσέξουν και να το επανορθώσουν ώστε να γίνει πιο σωστό και δίκαιο για όσους έχουν πράγματι ανάγκη. Η Σουηδία χρειάζεται ικανά εργατικά χέρια, ανεξάρτητα από που προέρχονται κι όχι θρησκευτικούς αλαλαγμούς, μπούρκες, μιναρέδες και εισερχόμενα στραπατσαρισμένα ήδη, δικαιώματα γυναικών-σκευών, που τους επέβαλαν τι θα φοράνε, πού θα πάνε και με ποιον θα μιλήσουν.

Παρόλα αυτά όμως οι δήθεν απειλούμενοι, από αυτήν την αβεβαιότητα, δεν πείστηκαν από τους Σοσιαλδημοκράτες. Η προσφερόμενη ασφάλεια δεν ήταν η λύση στο πρόβλημα των μεταναστών. Γνωρίζουν οι περισσότεροι Σουηδοί πολίτες, οι υγιείς το πνεύμα, ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε η μετανάστευση ούτε οι μετανάστες, αλλά η μεταναστευτική πολιτική που λειτουργεί σαν «τρύπιο κόσκινο», δηλαδή, μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε.

Ζούμε σε εποχές ταχύτατες. «Τα πάντα ρει» πολύ γρήγορα. Οι πολιτικοί θα πρέπει να διαφοροποιήσουν την Μεταναστευτική τους Πολιτική. Οι Σοσιαλδημοκράτες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η Σουηδία είναι «κύριος μοχλός» της Παγκοσμιοποίησης και ότι δεν είναι «φτωχός συγγενής» στην Παγκόσμια Οικονομία. Και ούτε ήταν ποτέ. Ακόμη και στα πολιτικά γενόμενα, ανέκαθεν η Σουηδία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Σήμερα, βέβαια, πολλές χώρες έχουν ανταγωνιστικό ρόλο, εφόσον τα κέντρα αποφάσεων και συμφερόντων έχουν μετατοπιστεί διεθνώς. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανεγνώρισε ότι έχουν αλλάξει πολλά στη Σουηδική πολιτική τού σήμερα. Ακόμη και το συντηρητικό κόμμα αυτοαποκαλείται «Εργατικό κόμμα» με μεγάλη επιτυχία.

Αυτοχαρακτηρίζεται, ότι δεν είναι μόνον κόμμα των πλουσιοτέρων στρωμάτων της κοινωνίας αλλά και της εργατικής τάξης, της LO. Είναι ένα κόμμα, το «μπλε», που με τον καιρό κατάφερε να εκτοπίζει, βήμα-βήμα την σοσιαλδημοκρατία από τα εκλογικά μανιφέστα του παρελθόντος. Κατάφεραν να δημιουργήσουν οι συντηρητικοί κόμμα που«ελκύει» σε σύγχρονες κοινωνίες της περίθαλψης και του σχολείου. Μη μας διαφεύγει ότι έχουν ένα προσόν: είναι προσαρμόσιμοι γρηγορότερα και ευκολότερα στις κοινωνικές και πολιτικοοικονομικές αλλαγές. Οι σοσιαλδημοκράτες εφάρμοσαν το σύστημα μετοχοποιήσεων των συντάξεών μας. Αυτοί επίσης ξεκίνησαν, επί Göran Persson, τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι συντηρητικοί τα αξιοποίησαν, αναπτύσσοντάς τα στο έπακρον. Και μέχρι ενός σημείου συνέφερε όλους και τηρούσαν σιγή.

Η Σουηδία διά της Σοσιαλδημοκρατίας χρειάζεται σήμερα, το απαιτεί έμμεσα και άμεσα η κοινωνία, αναμόρφωση της κοινωνικής ιδεολογίας, βαδίζοντας σε δύο πόδια στέρεα. Εργασία και Κοινωνική Ασφάλεια, για όλους. Να μην επιτρέψει στους πολιτικούς να έχουν τον κύριο λόγο για την Α- Κάσσα. Το Εργατικό Κίνημα που θα επιβιώνει όχι με επιδόματα, αλλά με εργασία και μόνο θα «φαίνεται» και θα «ακούγεται» έξω από τα πολυτελή γραφεία της LO (αυτοί έχουν σύμφωνα με στοιχεία, μηδενική ανεργία). Ριζική αναθεώρηση της Μεταναστευτικής Πολιτικής, έχοντας σαν αρχές ΑΠΟΔΟΧΗ και ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ των νόμων και τους κανόνες της κοινωνίας και του Κράτους, αλλιώς… τράβα σπίτι σου.

Η σοσιαλδημοκρατία θα πρέπει να προβληματισθεί για την έλλειψη δυναμικής και σφρίγους (προηγούμενων δεκαετιών) στην αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων. Να προτείνει ,να προσφέρει μια δημιουργική πολιτική στη σύγχρονη κοινωνία, βασιζόμενη στο δίπτυχο ”arbete ” ”trygghet”, διαφορετικά θα επιβεβαιώνεται καθημερινά ότι έχει φθάσει στα ιστορικά της όρια, αποτελώντας ένα αντικείμενο μελέτης και έρευνας από τους ιστορικούς της κοινωνίας. ”Alla som vill bo här i vårt land, oavsett vad de kommer ifrån, måste lyda våra lagar, vilja lära sig språket och godta vårt samhälles regler och varje enkild paragraf i vår författning”. Angela Merkel, Tysklands Förbundsκansler. Αυτό πρέπει, μεγαλοφώνως και όχι στα μουλωχτά, να διαλαλήσει και ολόκληρη η Σουηδική κοινωνία, ΟΛΟΙ ΜΑΣ, δηλαδή.

Η σημερινή σοσιαλδημοκρατία της Μόνα Σαλίν μάς θυμίζει τους ”Μοντέρνους Καιρούς” του Charlie Chaplin που παρουσίαζε την αλλοτρίωση του εργαζομένου, την μεταπολεμική ανάπτυξη που απαιτούσε και το πέτυχε, με την πλήρη πειθαρχεία του «ανειδίκευτου, εργάτη-μάζα», που μέσα από μια αποχαυνωτική εργασία κέρδιζε τα προς το ζην, έχοντας μια μεγαλύτερη πρόσβαση στην κατανάλωση. Έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στο περιτύλιγμα από ότι στο περιεχόμενο. Επιθετική πολιτική λοιπόν και όχι μίζερη πολιτική του φτωχού συγγενή των VP και MP.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου