ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ… ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 19.9.2010

Στις 19 του μηνός αποφασίζουμε, όσοι βέβαια έχουν δικαίωμα ψήφου, ποιοι από τους πολιτικούς θα μας εκπροσωπήσουν τα επόμενα τέσσερα έτη στη Σουηδική κοινωνία  που ζούμε.

Στη Σουηδία πριν μερικά χρόνια αποφασίστηκε ότι οποιοσδήποτε υποψήφιος από τη λίστα, αφού πάρει kryssning, μπορεί να προκριθεί ανεξάρτητα αν έχει προτεραιότητα εκλογής από το κόμμα του ή όχι. Με λίγα λόγια τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τα κόμματα προτείνουν. Ίσως κάποιος θελει να ψηφίσει κάποιον στη δική του ηλικία, νεαρό ή ηλικιωμένο ή κάποιον με το ίδιο επάγγελμα, ίδια ενδιαφέροντα ή καταγωγή, κ.ο.κ.

Οι ημέρες πλησιάζουν, λοιπόν, και όλοι είμαστε φορτισμένοι από διάφορα συναισθήματα, που επηρεάζονται και τροφοδοτούνται από την καθημερηνότητα του σήμερα, την αβεβαιότητα ή σιγουριά του αύριο και από… νοσταλγία του χθες. Αρκετοί, κυρίως ηληκιωμένοι, από τους ψηφοφόρους είναι που επιθυμούν, μια κοινωνία που… η εξουσία θα πηγάζει από το λαό, προορισμένη μόνον για το συμφέρον και τα ιδανικά των πολλών και όχι των ολίγων. Άλλοι απαντούν ότι αυτά δεν είναι παρά όνειρα απατηλά, εφόσον από γέννησης του ανθρώπου, ουδέποτε εφαρμόσθηκαν άρα γιατί να εφαρμοσθούν τώρα, αφού και εφόσον… όλοι καλά περνάμε.

Δικαίωμα όμως του κάθε ανθρώπου είναι να σκέφτεται, να ελπίζει και να ονειρεύεται. Γεγονός είναι πάντως ένα: ότι το πολιτικό γίγνεσθαι των κοινωνιών παγκόσμια καθώς και η πολιτική συμμετοχή του κάθε ανθρώπου στην πολιτική καθημερηνότητα έχει διαφοροποιηθεί προς το καλύτερο.

Πριν μερικές δεκαετίες τα κινήματα διαμαρτυρίας ήσαν εντονότερα και σε καθημερινή βάση και κατείχαν μια μόνιμη θέση στην καθημερηνή μας ζωή και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και σήμερα όμως οι διεκδικήσεις  και οι απαιτήσεις των λαών εκφράζονται ίσως διαφορετικά από το παρελθόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν ατονίσει ή έχουν απενεργοποιηθεί. Απεναντίας, οι διεκδικήσεις και οι απαιτήσεις ικανοποιούνται πολύ καλύτερα από τότε.

Σήμερα σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, απ΄ άκρου σ΄ακρον της γης, είναι σχετικοί με τα γύρω τους συμβαίνοντα και έχουν  άποψη για τα πάντα. Εξάλλου, μη μας διαφεύγει ότι τα πάντα στη ζωή είναι πολιτική, ακόμη και ο αέρας που αναπνέουμε είναι πολιτική.

Κάποτε, ακούγοντας ένα τραγούδι κάποιου Σουηδού μουσικού, του  Mikael Wiehe, συγκράτησα λίγα από τους στίχους του τραγουδιού:

Dom tog våra löner
Dom tog våra jobb
Dom tog våra drömmar
och släckte vår hopp
Dom raserade allt
som vi hade byggt upp
Och nu ska vi ta det tillbaks.

Και σήμερα το ίδιο ισχύει. Κάποιοι τα παίρνουν από κάποιους. Όμως, διερωτάται κανείς ποιοι τα παίρνουν και από ποιους.
Ζούμε, λοιπόν, καθημερινά με διεκδικήσεις και απαιτήσεις. Οι αγώνες συνεχίζονται. Ο κόσμος όμως σήμερα έχει αλλάξει τελείως, έχουν έλθει «τα πάνω κάτω». Λένε αυτοί και ακούμε εμείς. Όλα και όλοι για το λαό. Ποιο λαό όμως; Ιδού η απορία! Ποια κόμματα όμως; Ιδού η απορία! Ποιοι πολιτικοί; Ιδού ο μέγιστος προβληματισμός!

«Όλοι το ιδιο είμαστε σε τούτον τον κοσμάκι, γιατί όλοι έχουμε καρδιά, λαός και Κολωνάκι(Östermalm)», έλεγε ένα παλιό ελληνικό τραγούδι.

Το δυστύχημα είναι βέβαια ότι  πολλά από τα λαϊκά κινήματα, έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και έχουν όλα γίνει ένα και το αυτό, δηλαδή, ένα μάτσο βιόλες. Ο κόσμος έχει δυσκολία να ξεχωρίσει καθαρές γραμμές σε πολιτικές λόγων και έργων. Όλοι πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο παίζουν, Εξουσία, Καριέρα, Χρήμα.  ΟΜΩΣ, «κάτι με τραβάει κοντά σου, μα δεν ξέρω τι, ίσως απ΄την ομορφιά σου, πες μου το γιατί», από ένα άλλο τραγούδι.

Η Σουηδία είναι φανταστική χώρα. Εδώ κάποτε όλοι, φτωχοί, πλούσιοι, κουτσοί, στραβοί σήκωσαν το λάβαρο της κοινωνικής απελευθέρωσης και ατομικής όσο το δυνατόν, ανεξαρτησίας. Και μέχρι ενός σημείου τα κατάφεραν και προηγούνται σχεδόν όλων των άλλων, που τραβιόνται ακόμη. Και όλα αυτά χωρίς αιματοβαμμένες επαναστάσεις και θεωρίες, γραπτές και άγραπτες, οι οποίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να κοσμούν τις βιβλιοθήκες των εγγράμματων και πεφωτισμένων και μόνον αυτών. Στο προκείμενο, λοιπόν! Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλο τα ίδια μένουν, ακόμη και στη Σουηδία των πολλών ιδιαιτεροτήτων.

Βλέπουμε το κόμμα των Σουηδοδημοκρατών να προσφέρουν καφέ και να κάνουν περίπατο με τους συνταξιούχους και τους νεολαίους. Κάνουν, δηλαδή, ό,τι έκαναν και οι Σοσιαλδημοκράτες  πολλά χρόνια πριν. Πιο πέρα οι συντηρητικοί αυτοαποκαλούνται κόμμα των εργατών. Οι δε περιβαλλοντολόγοι, κόμμα γεννηθέν το 1998 μ.Χ., παρουσιάζει την κλασική περίπτωση μπαλάνζας ή το φτερό στον άνεμο.

Αλλά αυτό το αλλαλούμ, μπέρδεμα κι ό,τι βγει, δεν απαντάται μόνον εδώ, σ΄ αυτή τη χώρα. Παντού, σε όλο τόν κόσμο, ακόμη και στην κομμουνιστική Κίνα (γελάστε ελεύθερα, δεν υπάρχει Μεγάλος Αδελφός να κρυφακούει) η Παγκοσμιοποίηση έχει επικρατήσει.

Οι Αγορές πάλι μας έφεραν καπάκι, φορώντας μας σε άλλους ζουρλομανδίες και σε άλλους καπέλα. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα! Παρόλα αυτά, όμως, όλα δεν είναι Μαύρο και  Άσπρο! Ο Κόσμος περνάει πολύ καλύτερα από πριν. Άρα, ανάπτυξη της κοινωνίας και του ανθρώπου, είναι ένα αποτέλεσμα διαρκούς Αγώνα για το Αύριο. Η δε Εξουσία, η Καριέρα και το Χρήμα (ανθρώπινα ευρήματα) πάντοτε θα αποτελούν την τροχοπέδη στην κίνηση αυτής της ανάπτυξης, σημειώνοντας μερικές πρόσκαιρες επιτυχίες. Την πορεία όμως της εξέλιξης, Τίποτα, μα απολύτως Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει.

Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους στις 19 του μηνός, τραγουδώντας  μαζί με τους πολιτικούς της αρεσκείας μας και των ανεκπλήρωτων επιθυμιών μας, το  «Άντε και αντίο θα σε δω στο πλοίο στις 32 του μηνός».

Kan dom ta från oss
Kan vi ta från dom
Fram och tillbaks
är precis lika långt
Livet var det
som det handlade om
Och nu ska vi ta det tillbaks

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου