Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ

Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και μερικούς μήνες πριν, θα παρατηρήσουμε ότι «οι ροζκοκκινοπράσινοι» τον Απρίλιο είχαν, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του SVT, προσεγγίσει το 50% των ψηφοφόρων και βάδιζαν ακάθεκτοι για την επικράτηση. Όμως στο μεσοδιάστημα και συγκεκριμένα στις αρχές Μαΐου, δόθηκε το έναυσμα για διάφορες πολιτικές τοποθετήσεις, οι οποίες απεδείχθησαν ανόητες, επιπόλαιες και μοιραίες για την σοσιαλδημοκρατία, κυρίως, και προς όφελος του MP.

Από πολύ ενωρίτερα είχαν αρχίσει οι αμφιταλαντευόμενοι και προβληματισμένοι παραδοσιακοί σοσιαλδημοκράτες να αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν «τραβάει» στο Κόμμα, ότι κάποιοι καιροσκόποι και εφήμεροι, όπως το MP, δανείζεται τις ψήφους μας για να «ανέβει» (το διαπιστώσαμε σήμερα). Άκουγαν οι παραδοσιακοί σοσιαλδημοκράτες κάτι άναρθρα συνθήματα από το Vänster partiet, που μας μετέφεραν σε άλλες εποχές, αλησμόνητες, σταλινικές.

Άρχισε, λοιπόν, να αναθεωρείται, ενστικτωδώς η πρότερη συμπάθεια για τη νοσταλγία του χθες και να μετατρέπεται σε συναίσθημα αβεβαιότητας για το αύριο του κόμματος των σοσιαλδημοκρατών. Η Mona Sahlin κατάφερε ό,τι δεν κατάφεραν επί 100 χρόνια οι προηγούμενες γενιές σοσιαλδημοκρατών στη Σουηδία. Επεδίωξε τη συγκατοίκηση με δύο κόμματα, που αποτελούσαν τα «εξαπτέρυγα της παρέας», τα οποία σκάβοντας μεθοδικά τον «πολιτικό της λάκκο» τα κατάφεραν στο έπακρον.

Σταχυολογώντας τα κυριότερα από τα συνθήματα και τα αποσπάσματα ομιλιών από τις περιοδείες, προεκλογικά, των «πρασινοκόκκινων» εξαπτέρυγων,τα παραθέτουμε:

Στις 3/5, δηλώνουν οι MP ότι θα καταργήσουν το vårdnadsbidrag (επίδομα περίθαλψης), ότι θα αυξήσουν την τιμή της βενζίνης (bensinskatt), ότι θα αυξήσουν το φόρο εισοδήματος (inkomstskatt), ότι θα καταργήσουν το φόρο απαλλαγής από τις υπηρεσίες στο σπίτι (RUT avdrag ), ότι θα επιβάλουν φόρο για τις μεταφορές (kilometerskatt på transporter) και ότι θα αυξήσουν τα φορολογικά τέλη της εργοδοσίας, όταν προσλαμβάνουν νέα παιδιά, και ότι θα αυξήσουν το δημοτικό φόρο, με 60 öre.

Στις 25/5 οι κοκκινοπράσινοι, εν χορώ, δηλώνουν ότι αν εκλεγούν θα… απαιτήσουν από τις Η.Π.Αμερικής να αποσύρουν όλες τις βάσεις τους από όλα τα σημεία της γης.

Στις 10/7 οι MP υπόσχονται όταν έλθουν στην εξουσία, να σταματήσουν την κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων για 5 χρόνια. Επίσης θα σταματήσουν τον δακτύλιο (förbifart Stockholm) παρότι έχει ήδη αρχίσει. Κατά τα άλλα, επιδιώκουν… «Modernisera Sverige» καταργώντας τελείως το Kärnkraft, αντικαθιστώντας το με κάρβουνο και… αέρα κοπανιστό.

Στις 28/7 η Carin Jämtin, Stockholms Stads-ledare, υπόσχεται ότι θα δημιουργήσει ειδικές τουαλέτες για τους ομοφυλόφιλους στους δημόσιους χώρους.

Στις 16/8 η ανωτέρω πολιτικός διερωτάται μαζί με τον γραμματέα του κόμματος, τον Ilija Batljan på DN debatt, …Πότε θα βρούμε καιρό να κάνουμε έρωτα και να διασκεδάσουμε, με αυτά τα σημερινά μέσα συγκοινωνίας. Εννοούσε σίγουρα ότι εφόσον αργούν πολύ.

Στις 23/8 προτείνει το MP διά στόματος Esabelle Dingizian ότι, όταν θα κερδίσουν τις εκλογές,… όλα τα γηροκομεία θα τα επισκέπτονται clowner på ålderdomshemmen. Με την υποστήριξη του clownen Manne på Newsmill.

Στις 29/8 ο Björn Rosengren προβλέπει και δηλώνει σε SVT, Agenda …Δεν πιστεύω ότι αυτή (Σαλίν) θα οδηγήσει το κόμμα σε δεύτερη εκλογική περίοδο. (Φωνή βοώντος εν τη ερήμω). Ενωρίτερα, ο Göran Persson, …De får skärpa sig och jobba hårdare. Ο δε  Kjell-Olof Feldt μαζί με τον Jan O. Karlsson έκαναν δριμύτατη κριτική για την απόφαση της Mona Sahlin να συνεργασθεί με MP και Vänsterpartiet.

Στις 30/8 ο Thomas Bodström κάνει τα μπάνια του σε πισίνες του Dunkin donuts i Pittfield, Massachusetts. Και από εκεί… διεξάγει τον προεκλογικό του αγώνα διά μέσω του Facebook, υπέρ φτωχών και αδυνάτων, επαναπαυόμενος, βεβαίως, ότι η Μόνα… χτενίζεται.

Στις 31/8 ανακαλύπτουν οι κοκκινοπράσινοι ότι λείπουν 4 δις για την προεκλογική περίοδο και την εκλογική διακήρυξη.

Στις 5/9 ο Lars Ohly ερωτάται τι εννοεί με …V-kravet på jämnt kvoterad föräldrarledighet… Και απαντά σαν γνήσιος γιδοβοσκός…. «η πρώην μου γυναίκα χρησιμοποιούσε τρόμπα αρμέγματος όταν θήλαζε τα παιδιά». Και σήμερα λοιπόν πρέπει διά νόμου να καθιερωθεί, είπε, και η δε Μόνα… εμειδίασεν, αγναντεύοντας το μέλλον με τις και τους… τρόμπες.

Στις 10/9 η «Expressen» αποκαλύπτει ότι οι κοκκινοπράσινοι αλλάζουν πολιτική τακτική κατά την εκλογική τους προκήρυξη. Ενώ στην αρχή έλεγαν «Alla företag, även enmans-, ska bli skyldiga att uppräta jämställdhetsplaner, ξαφνικά το αλλάζουν και υποστηρίζουν «förslaget gäller bara företag med 10 anställda eller fler»

Στις 13/9 το MP, διά της Yvonne Ruwaida, υπόσχεται ότι μετά τις εκλογές θα απαγορευθεί η είσοδος στη Στοκχόλμη αυτοκινήτων κατασκευής πριν το 2000.

Στις 12/9 στη Järna, σε χοροεσπερίδα του Vänsterpartiet κάνει στριπτίζζζζζζζζζζζζ η Miss Cookie με… bara trosor och små klistermärken med Vänsterpartiets logga på bröstvårtorna. Ένας εκπρόσωπος του κόμματος δικαιολογείται στην «Aftonbladet», «det fanns en naken man också som kastade knivar och spottade äpplen över publiken.». (Στην Ελλάδα το αριστερό κόμμα χρησιμοποιούσε τη δεκαετία του 60 για τις… παρτοδεξιώσεις του ένα πλοίο στον Πειραιά με το όνομα «Πορτοκαλής Ήλιος». Ε, ρε, κάτι εποχές… αξέχαστες! Όλος ο κόσμος… έτρωγε! Είτε χορτάτος είτε πεινασμένος, εις το όνομα του… κόμματος.

Στις 14/9 ο Lars Ohly αρχίζει καμπάνια ενάντια στον ρατσισμό για… τα σκυλιά! «Hets mot folkgrupp är inte tillåtet i Sverige. Men vad som nu håller på att hända är en oönskad rasism inom hundvärlden», γράφει  ο αρχηγός του «κομμουνιστικού» κόμματος Σουηδίας.

Με αυτά και πάρα πολλά άλλα που ακούστηκαν ή διαβάστηκαν στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο στη Σουηδία από τα εξαπτέρυγα, λακκοσκάπτες της Mona Sahlin και της σοσιαλδημοκρατίας, οδεύσαμε προς τις εκλογές της 19ης ενάτου του 2010 και… ιδού η Ρόδος, ιδού και το Πήδημα!

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

Advertisements

ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ… ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 19.9.2010

Στις 19 του μηνός αποφασίζουμε, όσοι βέβαια έχουν δικαίωμα ψήφου, ποιοι από τους πολιτικούς θα μας εκπροσωπήσουν τα επόμενα τέσσερα έτη στη Σουηδική κοινωνία  που ζούμε.

Στη Σουηδία πριν μερικά χρόνια αποφασίστηκε ότι οποιοσδήποτε υποψήφιος από τη λίστα, αφού πάρει kryssning, μπορεί να προκριθεί ανεξάρτητα αν έχει προτεραιότητα εκλογής από το κόμμα του ή όχι. Με λίγα λόγια τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τα κόμματα προτείνουν. Ίσως κάποιος θελει να ψηφίσει κάποιον στη δική του ηλικία, νεαρό ή ηλικιωμένο ή κάποιον με το ίδιο επάγγελμα, ίδια ενδιαφέροντα ή καταγωγή, κ.ο.κ.

Οι ημέρες πλησιάζουν, λοιπόν, και όλοι είμαστε φορτισμένοι από διάφορα συναισθήματα, που επηρεάζονται και τροφοδοτούνται από την καθημερηνότητα του σήμερα, την αβεβαιότητα ή σιγουριά του αύριο και από… νοσταλγία του χθες. Αρκετοί, κυρίως ηληκιωμένοι, από τους ψηφοφόρους είναι που επιθυμούν, μια κοινωνία που… η εξουσία θα πηγάζει από το λαό, προορισμένη μόνον για το συμφέρον και τα ιδανικά των πολλών και όχι των ολίγων. Άλλοι απαντούν ότι αυτά δεν είναι παρά όνειρα απατηλά, εφόσον από γέννησης του ανθρώπου, ουδέποτε εφαρμόσθηκαν άρα γιατί να εφαρμοσθούν τώρα, αφού και εφόσον… όλοι καλά περνάμε.

Δικαίωμα όμως του κάθε ανθρώπου είναι να σκέφτεται, να ελπίζει και να ονειρεύεται. Γεγονός είναι πάντως ένα: ότι το πολιτικό γίγνεσθαι των κοινωνιών παγκόσμια καθώς και η πολιτική συμμετοχή του κάθε ανθρώπου στην πολιτική καθημερηνότητα έχει διαφοροποιηθεί προς το καλύτερο.

Πριν μερικές δεκαετίες τα κινήματα διαμαρτυρίας ήσαν εντονότερα και σε καθημερινή βάση και κατείχαν μια μόνιμη θέση στην καθημερηνή μας ζωή και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και σήμερα όμως οι διεκδικήσεις  και οι απαιτήσεις των λαών εκφράζονται ίσως διαφορετικά από το παρελθόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν ατονίσει ή έχουν απενεργοποιηθεί. Απεναντίας, οι διεκδικήσεις και οι απαιτήσεις ικανοποιούνται πολύ καλύτερα από τότε.

Σήμερα σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, απ΄ άκρου σ΄ακρον της γης, είναι σχετικοί με τα γύρω τους συμβαίνοντα και έχουν  άποψη για τα πάντα. Εξάλλου, μη μας διαφεύγει ότι τα πάντα στη ζωή είναι πολιτική, ακόμη και ο αέρας που αναπνέουμε είναι πολιτική.

Κάποτε, ακούγοντας ένα τραγούδι κάποιου Σουηδού μουσικού, του  Mikael Wiehe, συγκράτησα λίγα από τους στίχους του τραγουδιού:

Dom tog våra löner
Dom tog våra jobb
Dom tog våra drömmar
och släckte vår hopp
Dom raserade allt
som vi hade byggt upp
Och nu ska vi ta det tillbaks.

Και σήμερα το ίδιο ισχύει. Κάποιοι τα παίρνουν από κάποιους. Όμως, διερωτάται κανείς ποιοι τα παίρνουν και από ποιους.
Ζούμε, λοιπόν, καθημερινά με διεκδικήσεις και απαιτήσεις. Οι αγώνες συνεχίζονται. Ο κόσμος όμως σήμερα έχει αλλάξει τελείως, έχουν έλθει «τα πάνω κάτω». Λένε αυτοί και ακούμε εμείς. Όλα και όλοι για το λαό. Ποιο λαό όμως; Ιδού η απορία! Ποια κόμματα όμως; Ιδού η απορία! Ποιοι πολιτικοί; Ιδού ο μέγιστος προβληματισμός!

«Όλοι το ιδιο είμαστε σε τούτον τον κοσμάκι, γιατί όλοι έχουμε καρδιά, λαός και Κολωνάκι(Östermalm)», έλεγε ένα παλιό ελληνικό τραγούδι.

Το δυστύχημα είναι βέβαια ότι  πολλά από τα λαϊκά κινήματα, έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και έχουν όλα γίνει ένα και το αυτό, δηλαδή, ένα μάτσο βιόλες. Ο κόσμος έχει δυσκολία να ξεχωρίσει καθαρές γραμμές σε πολιτικές λόγων και έργων. Όλοι πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο παίζουν, Εξουσία, Καριέρα, Χρήμα.  ΟΜΩΣ, «κάτι με τραβάει κοντά σου, μα δεν ξέρω τι, ίσως απ΄την ομορφιά σου, πες μου το γιατί», από ένα άλλο τραγούδι.

Η Σουηδία είναι φανταστική χώρα. Εδώ κάποτε όλοι, φτωχοί, πλούσιοι, κουτσοί, στραβοί σήκωσαν το λάβαρο της κοινωνικής απελευθέρωσης και ατομικής όσο το δυνατόν, ανεξαρτησίας. Και μέχρι ενός σημείου τα κατάφεραν και προηγούνται σχεδόν όλων των άλλων, που τραβιόνται ακόμη. Και όλα αυτά χωρίς αιματοβαμμένες επαναστάσεις και θεωρίες, γραπτές και άγραπτες, οι οποίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να κοσμούν τις βιβλιοθήκες των εγγράμματων και πεφωτισμένων και μόνον αυτών. Στο προκείμενο, λοιπόν! Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλο τα ίδια μένουν, ακόμη και στη Σουηδία των πολλών ιδιαιτεροτήτων.

Βλέπουμε το κόμμα των Σουηδοδημοκρατών να προσφέρουν καφέ και να κάνουν περίπατο με τους συνταξιούχους και τους νεολαίους. Κάνουν, δηλαδή, ό,τι έκαναν και οι Σοσιαλδημοκράτες  πολλά χρόνια πριν. Πιο πέρα οι συντηρητικοί αυτοαποκαλούνται κόμμα των εργατών. Οι δε περιβαλλοντολόγοι, κόμμα γεννηθέν το 1998 μ.Χ., παρουσιάζει την κλασική περίπτωση μπαλάνζας ή το φτερό στον άνεμο.

Αλλά αυτό το αλλαλούμ, μπέρδεμα κι ό,τι βγει, δεν απαντάται μόνον εδώ, σ΄ αυτή τη χώρα. Παντού, σε όλο τόν κόσμο, ακόμη και στην κομμουνιστική Κίνα (γελάστε ελεύθερα, δεν υπάρχει Μεγάλος Αδελφός να κρυφακούει) η Παγκοσμιοποίηση έχει επικρατήσει.

Οι Αγορές πάλι μας έφεραν καπάκι, φορώντας μας σε άλλους ζουρλομανδίες και σε άλλους καπέλα. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα! Παρόλα αυτά, όμως, όλα δεν είναι Μαύρο και  Άσπρο! Ο Κόσμος περνάει πολύ καλύτερα από πριν. Άρα, ανάπτυξη της κοινωνίας και του ανθρώπου, είναι ένα αποτέλεσμα διαρκούς Αγώνα για το Αύριο. Η δε Εξουσία, η Καριέρα και το Χρήμα (ανθρώπινα ευρήματα) πάντοτε θα αποτελούν την τροχοπέδη στην κίνηση αυτής της ανάπτυξης, σημειώνοντας μερικές πρόσκαιρες επιτυχίες. Την πορεία όμως της εξέλιξης, Τίποτα, μα απολύτως Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει.

Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους στις 19 του μηνός, τραγουδώντας  μαζί με τους πολιτικούς της αρεσκείας μας και των ανεκπλήρωτων επιθυμιών μας, το  «Άντε και αντίο θα σε δω στο πλοίο στις 32 του μηνός».

Kan dom ta från oss
Kan vi ta från dom
Fram och tillbaks
är precis lika långt
Livet var det
som det handlade om
Och nu ska vi ta det tillbaks

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

101 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

101 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ

Ακριβώς πριν από 101 χρόνια, το 1909, το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί εκδηλωνόταν ως λαϊκή αντίδραση απέναντι στο “τέλμα” που υπήρχε στην Ελλάδα. Οι πρώτες οργανωμένες κινήσεις των κατώτερων αξιωματικών για την αντιμετώπιση της έκρυθμης κατάστασης, άρχισαν να σημειώνονται το Μάιο του 1909. Πέντε κατώτεροι αξιωματικοί και απ´ αυτούς τέσσερις απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων, εμφορούμενοι από αντιδυναστικές ιδέες, συνήλθαν μυστικά στο σπίτι του ανθυπολοχαγού Θεόδωρου Πάγκαλου. Στη συνάντηση εκείνη ανταλλάχτηκαν απόψεις και ιδέες και τελικά αποφασίστηκε η οργάνωση νέας πλατύτερης σύσκεψης  Ήταν 15 Αυγούστου 1909. Η Νύχτα της Εξέγερσης. Τάσος Βουρνάς, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 1821/1909.

Οι αξιωματικοί πρωτεργάτες του κινήματος ζητούσαν, μεταξύ άλλων, όπως η Εκπαίδευση του Λαού καταστεί λυσιτελής διά τον πρακτικόν βίον και τας στρατιωτικάς ανάγκας της χώρας. Μολονότι τα όσα συνέβησαν μετά το 1910 δεν τα επεδίωξε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, στη συλλογική συνείδηση το Κίνημα του Γουδί θεωρήθηκε και απαρχή της «ανόρθωσης» και των μεγάλων εθνικών επιτευγμάτων. Μετά την ήττα του 1897 οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις εφούντωσαν, καθώς οι χειρισμοί του Μακεδονικού και του Κρητικού Ζητήματος κλόνισαν ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη, στην επάρκεια του κράτους να χειρισθεί τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα.

Η διάψευση των προσδοκιών για την δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους εδραίωσε την πεποίθηση, σε μεγάλη μερίδα των Ελλήνων, ότι το πολιτικό σύστημα αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις τους. Τα πολιτικά κόμματα από την πλευρά τους, ήδη σε κρίση από την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, μετά την πτώχευση του 1893 δεν μπορούσαν παρά να υποσχεθούν λιτότητα και μείωση δαπανών. Οι λογικές αντιδράσεις, ωστόσο, ενάντια στο σάπιο πολιτικό σύστημα, με αιχμή του δόρατος τον αλυτρωτισμό, ανέδειξαν ως κυρίαρχα στοιχεία του πολιτικού λόγου τον ανορθολογισμό, την παρακρατική βία, τον αντικοινοβουλευτισμό και την θρησκεία.

Το αίτημα ,λοιπόν, για τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού συστήματος παρέμεινε εκκρεμές στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, για να ακολουθήσει μια δεκαετία μεταρρυθμιστικών μέτρων από τις κυβερνήσεις του Ελ. Βενιζέλου. Το 1909, χρονιά μεταίχμιο, τα ανοικτά ζητήματα ήσαν πολλά. Η γυναικεία εκπαίδευση, ο εκσυγχρονισμός, της σχολικής γνώσης, η μόρφωση των εκπαιδευτικών και το γλωσσικό ζήτημα ήταν οι βασικοί τομείς που απαιτούσαν νομοθετικές ρυθμίσεις και προκαλούσαν κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Το στρατιωτικό πραξικόπημα στο Γουδί το 1909,λοιπόν δεν μπορούσε παρά να ενταχθεί σε αυτήν ακριβώς την παράδοση.

Το Κίνημα του 1909, από κοινωνική και οικονομική άποψη έχει τις ρίζες του στην περίοδο που άρχισε ,ως προαναφέραμε, με την πτώχευση του 1893.Τα υπέρογκα δάνεια, κυρίως για πολεμικές προετοιμασίες ενόψει εξελίξεων στο Ανατολικό Ζήτημα, και η αιφνίδια κατάρρευση των τιμών του κύριου ελληνικού εξαγωγικού προϊόντος, της κορινθιακής σταφίδας, είχαν τότε οδηγήσει σε αδυναμία πληρωμών. Στη συνέχεια η τεράστια αποζημίωση προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά την ήττα του 1897, υποχρέωσε την Ελλάδα να αποδεχθεί την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.( τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα, που λέει και η παροιμία).

Ωστόσο οι πολιτικές που είχαν διαφανεί αμέσως μετά το κίνημα του 1909 και είχαν καλυφθεί από την χαρισματική προσωπικότητα του Βενιζέλου ήταν, φαίνεται, πολύ βαθύτερες. Η εξωτερική πολιτική και το μείζον ζήτημα της εισόδου της Ελλάδας στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο καταλύτης για να έλθουν και πάλι στην επιφάνεια. Ο Εθνικός Διχασμός που επακολούθησε, δεν ήταν παρά η αποκάλυψη του πολύ βαθύτερου ρήγματος της ελληνικής κοινωνίας. Ο ανορθολογισμός ,η βία, ο αντιδυτικισμός, όπως και οι έννοιες ελληνικότητα και εθνικοφροσύνη κυρίαρχες κατά τον Διχασμό, θα στιγματίσουν την πολιτική ζωή του τόπου τον 20ον αιώνα. Ενδεχομένως και στις αρχές του 21ου. (Ξεθωριασμένες σκηνές του έργου, απολαμβάνουμε επί των ημερών μας με καταλήψεις δημόσιων χώρων, και σαμποτάζ της οικονομίας, σε μια υπό εκ θεμελίων ανοικοδόμηση της Ελλάδας, απο την παρούσα Κυβέρνηση). Πηγή πληροφόρησης από την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ εκδόσεις Βιβλιόραμα.

Διά χειρός
Γιώργου Κουβάτσου