Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΤΑΕΤΙΑ 1967-1974

Οι διαφωτιστές την χαρακτήρισαν δικαίωμα ιερό, απαραβίαστο και αναντικατάστατο. Για την απόκτηση της δε, χύθηκαν ποταμοί αίματος μέσα στους αιώνες. Λέγοντας όμως ελευθερία τι εννοούμε;

Σύμφωνα με τις εγκυκλοπαιδικές αντιλήψεις, ορίζεται αρνητικά σαν έλλειψη κάθε εξαναγκασμού και θετικά σαν κατάσταση του ατόμου που ενεργεί κατά βούληση. Άρα ελεύθερο είναι το άτομο, όταν δεν δέχεται καμιά πίεση και δεν υπόκειται σε απολύτως κανέναν περιορισμό και απαγορευτικό κανόνα. Η διάθεση του εκδηλώνεται εκ τούτου, με σκέψεις λόγους και έργα μακριά από κάθε υλική ή ηθική βία.

Πολύ όμορφα ακούγονται όλα αυτά. Ο ορισμός όμως αυτός δημιουργεί εύλογα την απορία: Ο άνθρωπος μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι επιθυμεί; Μπορεί η ελευθερία του ανθρώπου να είναι απεριόριστη;

Οι γνώμες βέβαια από εποχή σε εποχή ποικίλλουν. Άλλοι πιστεύουν ότι o άνθρωπος είναι πραγματικά ελεύθερος, όταν μπορεί ανεμπόδιστα να πραγματοποιεί τις επιθυμίες του. Άλλοι, ίσως οι εγκυρότεροι όμως διανοητές έχουν πειστεί ότι η απόλυτη ελευθερία αποτελεί άρνηση της πραγματικής ελευθερίας. Εξάλλου απεδείχθη περίτρανα ότι η προ του 1967 αχαλίνωτη και απροσδιόριστη ελευθερία οδήγησε σταδιακά στη δουλεία των όπλων, των παθών και των ενστίκτων.

Ομοίως μετά το 1974, στις σχέσεις των πολιτών μέσα στο κοινωνικό σύνολο, άρχισε να αποκτά ρίζες η αρχή της ασύδοτης ελευθερίας. Κάτω από τέτοιες συνθήκες την έννομη τάξη και την κοινωνική ισορροπία διαδέχθηκε κοινωνικό χάος, σήψη, διαφθορά, κρατική παραλυσία, διάλυση των πάντων. Την στρατιωτική δικτατορία αντικατέστησε, λόγω εποχής, το Δ.Ν.Τ. και οι άλλοι διεθνείς οικονομικοί Οίκοι Ανοχής (κοινώς προαγωγοί, προστάτες, νταβατζήδες των οικονομιών των κρατών). Άρα συμπεραίνει κανείς ότι ο άνθρωπος εφόσον είναι μέλος της κοινωνίας δεν μπορεί να είναι απόλυτα ελεύθερος, αλλά ελεγχόμενος από κανόνες και αρχές δικαίου.

Από τη φύση τους όμως, οι κανόνες και το δίκαιο ασκούν κάποιον εξαναγκασμό, που είναι ασυμβίβαστος με την αρχή της απόλυτης ελευθερίας. Ως εκ τούτου δίκαιο και απόλυτη ελευθερία είναι έννοιες αντίθετες και η μία αποκλείει την άλλη. Αφού αποκλείεται η απεριόριστη ελευθερία τότε ποια είναι  τα όρια της πραγματικής ελευθερίας;

Η απάντηση μάς δίδεται ίσως από την γνωστή αρχή της Γαλλικής  Διακήρυξης των Δικαιωμάτων, ότι η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Οι πολιτειακοί νόμοι καθορίζουν τη σημασία των διαφόρων ελευθεριών, δηλαδή της ατομικής, της κοινωνικής και της εθνικής ελευθερίας.

Το άτομο που δεν έχει ελευθερία δεν μπορεί να επιβιώσει. Η ύπαρξή του εξαθλιώνεται και οι ενέργειές του καταναγκαστικές και δουλικές του μηδενίζουν την προσωπικότητα, μεταβάλλοντάς τον σε ανθρωπόμορφο.

Η σημασία λοιπόν της ατομικής ελευθερίας είναι ισοδύναμη με την ευτυχία του ανθρώπου. Όπως είναι γνωστό η κοινωνία αποτελείται  από διάφορα κοινωνικά στρώματα και ομάδες, κινούμενες σε ίδιους χώρους ελευθερίας. Παραβιάζοντας τους χώρους αυτούς  δημιουργείται η κοινωνική αδικία, που με τη σειρά τους οδηγούν σε επαναστάσεις, εμφύλιους πολέμους και ταραχές. Το σκάφος της πολιτείας κλυδωνίζεται επικίνδυνα πάνω στα κύματα της αναρχίας, ενώ τα διαιωνίζοντα προβλήματα απειλούν το λαό με οικονομική και ηθική ασφυξία.

Μετά τη μεταπολίτευση, καμία κυρίαρχη τάξη στην Ελλάδα δεν κατανόησε τη σημασία της κοινωνικής ελευθερίας, αρχής γενόμενης από πολιτικούς έως κόμματα κι από εργάτες και υπάλληλους έως δικαστές, γιατρούς και δικηγόρους. Και σήμερα, αυτές οι κοινωνικές τάξεις, με το ίδιο τους το χέρι υπογράφουν την θανατική τους καταδίκη.

Ο επίλογος απρόβλεπτος και μάλλον οδυνηρός, επειδή οι δάφνες των αρχαίων   μας μαράθηκαν, γιατί δεν προσθέσαμε καινούργιες δάφνες, εμείς, οι νεότερες γενιές.

Ξεχάσαμε τελείως ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» και ότι «η ποσότητα και η ποιότητα της ελευθερίας εξαρτάται από την ποσότητα και την ποιότητα του ηθικού εξοπλισμού μας.».

Διά χειρός  Γιώργου Κουβάτσου

Καταδικάστηκε ο επικίνδυνος τραμπούκος του ΚΚΕ (θυγατρική Σουηδίας) Κώστας Συνοδινός από το σουηδικό δικαστήριο για κακοποίηση και βανδαλισμό!

Στις 6 Απριλίου βγήκε η αναμενόμενη καταδικαστική απόφαση του σουηδικού δικαστηρίου εναντίον του επικίνδυνου τραμπούκου κομουνιστή Κώστα Συνοδινού.
Ο πληρωμένος τραμπούκος του ΚΚΕ Κώστας Συνοδινός, ο οποίος για χρόνια φιγουράριζε ως ιδιοκτήτης εστιατορίων (χωρίς φυσικά να είναι) στη Στοκχόλμη είχε πετάξει μαύρη μπογιά στο πρόσωπο του πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Στοκχόλμης στις 18 Οκτωβρίου 2009 κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης του συλλόγου.

Το άκρως επικίνδυνο και βρομερό αυτό κομούνι, ο Συνοδινός, παρά την ηλικία του, τα τελευταία δύο χρόνια με τους τραμπουκισμούς του έχει προκαλέσει φασαρίες, όπως ήδη όλοι γνωρίζουμε, και στο πολιτιστικό ίδρυμα των Ελλήνων στη Στοκχόλμη, το Ίδρυμα Ελληνική Πολιτιστική Στέγη αλλά και στη Νομαρχία Στοκχόλμης κατ’ εντολή και επί πληρωμή από τα σταλινικά αποβράσματα του ΚΚΕ στη Σουηδία τον κουραδόμαγκα μέλος του πολιτικού γραφείου του ΚΚΕ, τον γνωστό απατεώνα Κομνηνό Χαϊδευτό και «πρόεδρο» της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας (γνωστής και ως σταλινικός βόθρος του ΚΚΕ), το χαντούμη σλαβοκομουνιστή και μισέλληνα Θοδωρή «Ντορή» Χουλιάρα ή Κουτάλα και τη συμβία του τη γκιόσα τη σταλινιάρα Μαρία «κυρά-Μαρίκα» καθώς και από τις άλλες κατσίκες του σταλινικού ΚΚΕ την σκοπιανή Πάσχου και τη φακλάνα τη Σαββίδου.

Το σουηδικό δικαστήριο επέβαλε στον πληρωμένο τραμπούκο σταλινοφασίστα γερμανοτσολιά λίαν επιεικώς, λαμβάνοντας υπόψη του την ηλικία του, το συνολικό πρόστιμο 22.000 κορονών συν τον τόκο από την ημερομηνία των εγκλημάτων του.

Φτηνά τη γλίτωσε ο σταλινοφασίστας γερμανοτσολιάς Συνοδινός δεδομένου ότι για τα εγκλήματά του ο σουηδικός ποινικός κώδικας προβλέπει φυλάκιση 2 ετών και δεδομένου ότι το εν λόγω υποκείμενο έχει επανειλημμένα απειλήσει και άλλους συμπατριώτες μας ότι θα τους κόψει τα αρχίδια και άλλους ότι θα τους σκοτώσει ρίχνοντας τους κουτουλιές!

Η καταδίκη αυτή θα πρέπει να θεωρηθεί και ως ένα ηχηρό χαστούκι στο σταλινικό ΚΚΕ και της συμμορίας του που δρα στη Σουηδία και λυμαίνεται τα ταμεία των ελληνικών συλλόγων στη Σουηδία.

Βεβαίως το σταλινικό ΚΚΕ όπως μαθαίνουμε δεν πτοείται από τέτοιες καταδίκες των μονοπωλίων, του καπιταλισμού και του ευρωμονόδρομου (το γνωστό σταλινικό τροπάριο της αμερικανόδουλης συντρόφισσας Παπαρήγας) τις οποίες χλευάζει και προτρέπει σε χειρότερα εγκλήματα μέσω του Ντορή Χουλιάρα Κουτάλα, το σιχαμερό αυτό σλαβοσταλινικό υποκείμενο, την κλέφτρα τη γυναίκα του τη Μάρω-Μαρία-Μαρία-Μαριώ-κυρά-Μαρίκα, αυτή τη βρομερή γκιόσα και την καβρομαμούνα τη σταλινοκατσίκα των Σκοπίων, Ελισάβετ Πάσχου αλλά και του κουράδα του Κομνηνού Χαϊδευτού του απατεώνα.