Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Να προσέχει πάρα πολύ η κ. Παπαρήγα όταν μιλάει περί αντικομμουνισμού, διότι ηγείται ενός κόμματος το οποίο έκανε έναν εμφύλιο πόλεμο, τον έχασε, αλλά στην Ελλάδα συνέβη και το μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη, οι ηττημένοι να σκοτώσουν περισσότερους ανθρώπους από τους νικητές. Γι αυτό κι εγώ πάντα προσέχω, όταν μιλάω για την Αριστερά, είπα ότι αν οι κομμουνιστές είχαν επικρατήσει στον εμφύλιο θα είχε προκύψει τεραστία σφαγή στη χώρα μας που θα είχε αρχίσει όχι από τους αντιπάλους της, αλλά από τα ίδια τα «αντιφρονούντα» στελέχη της.
Απάντηση Θ. Πάγκαλου στην αρχηγό του Κ.Κ.Ε., όταν το κόμμα της ήταν πίσω από την επίθεση εναντίον του.

Η συζήτηση που ανοίξαμε προ μηνών, για την φυσιογνωμία και… το γενεαλογικό δένδρο του Κ.Κ.Ε. και γενικά περί κομμουνισμού, έδειξε ότι αιφνιδίασε πολλούς αναγνώστες, διαφόρων πολιτικών χώρων και αποχρώσεων, κυρίως όμως τους οπαδούς του ιδίου του Κ.Κ.Ε., και τα εξέλαβαν σαν επίθεση αντικομμουνιστική. Κι άλλοι σαν «κεραυνό εν αιθρία» στο πολιτικό γίγνεσθαι της πολιτικής, στην Ελληνική Επικράτεια, καθώς και εδώ στον Ελληνισμό της Σουηδίας. Κυρίως εδώ στον χώρο μας, όπως και στην Ελλάδα, υπήρχε μια σιωπή όλα αυτά τα χρόνια, μετά την μεταπολίτευση, σαν χαρακτηριστικό δείγμα της συστολής και της ανοχής της πολιτικής σκηνής, που έφτανε στα όρια της φοβίας και του δέους, που αφορούν τον Ελληνικό και τον Διεθνή κομμουνισμό. Η συστολή και η ανοχή, συνειδητή κυρίως είναι κατανοητή έως έναν βαθμό, λόγω ενός ιστορικού προηγούμενου. Η Ελληνική εκδοχή ενός υπερβολικού αντικομουνισμού, μετά τον εμφύλιο, έως την επιβολή της δικτατορίας του 1967, στην Ελλάδα και η έξαψη, ως φυσική συνέπεια του αντικομμουνιστικού μένους κατά την διάρκεια της δικτατορίας, κυρίως.

Ύστερα το 1974 μετά την πτώση της χούντας, έγινε πολύ… της μόδας και άρεσε, να το παίζει κανείς αριστερός με το να διηγείσαι και να εξιστορείς, ιστορίες με δράκους, να περιγράφεις… ιστορικά έπη και βασανιστήρια και διάφορα άλλα. Έως και το Πολυτεχνείο έγινε μπρελόκ και κλασσικά εικονογραφημένα, μέχρι που στήθηκαν λαϊκές αγορές, ξεφτιλίζοντας κάθε έννοια της ιστορικής εκείνης βραδιάς. Οι οπαδοί των αριστερών κομμάτων φούσκωσαν σαν αερόστατα, από την μεταπολίτευση και μετά, εκμεταλλευόμενοι και αξιοποιώντας στο έπακρον τα αρνητικά αισθήματα του Ελληνικού Λαού, απέναντι στη δικτατορία, απαξιώντας και λοιδορώντας (κακολογώ, κοροϊδεύω, χλευάζω) οποιονδήποτε εξέφραζε μια αντίθεση απέναντι τους. Το μικρόβιο αυτό επικρατούσε για μεγάλο διάστημα παντού στην Ελλάδα και κατά παράξενο τρόπο και εδώ στη Σουηδία, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Έτσι και εδώ στην Ελληνική παροικία, επικρατούσε το αίσθημα του δέους απέναντι  στους παμπόνηρους και καχύποπτους οπαδούς του Κ.Κ.Ε. Επικρατούσαν και επιβάλλονταν παντού και παντοιοτρόπως, είτε σε κλειστούς, είτε σε ανοιχτούς χώρους, είτε σε κοινότητες, συλλόγους και γενικά όπου υπήρχε μαζικός χώρος. Διαπιστώνεται μέχρι σήμερα, παρότι είναι ελάχιστοι στο σύνολο του Ελληνισμού, είναι παρόντες και ακούγονται πολύ περισσότερο από τους… νεοαφυπνισμένους ή μισοκοιμισμένους των άλλων πολιτικών χώρων (ποτέ δεν είναι αργά για να ξυπνήσει κανείς, άμα είναι για το καλό του Ελληνισμού).

Εξάλλου το Κ.Κ.Ε. φροντίζει να παρουσιάζει σαν οφειλόμενα σε δική του πρωτοβουλία, όλα τα θετικά μέτρα που λάμβαναν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Στρέφεται δε επιλεκτικά σε ορισμένο στόχο που πιστεύει ότι το θίγει και απειλεί την ύπαρξή του. Το Πα.Σο.Κ. στην προκειμένη περίπτωση είναι ο θανάσιμος εχθρός του, και ο μοναδικός. Αυτό το διαπιστώνουμε από το1981 έως και σήμερα, «πόλεμο» αναγγέλλει η κα Παπαρήγα, πολεμικά εμβατήρια και σφυροδρέπανα οι αγρότες και οι λιμενεργάτες. Μετά την Μεταπολίτευση όμως άρχισαν σιγά σιγά  να ξεθαρρεύουν και να προβάλλονται κρίσεις, απόψεις, στοιχεία, σχόλια, βασιζόμενα σε δυο σκέλη κυρίως, κατόπιν και των μαζικών μας παρεμβάσεων.

Το σκέλος της οικονομικής υποδομής, και το σκέλος της πολιτικής ανατομίας και φυσιογνωμίας του Κ.Κ.Ε.

Αν ανατρέξουμε ιστορικά σε παλαιότερες εποχές κυρίως μετά την Μεταπολίτευση, πολλοί είχαν αναφερθεί για τις επιχειρήσεις  που διαθέτει, ακόμη και σήμερα, το ίδιο το κόμμα. (Οδός Μπουμπουλίνας, πίσω από το Πολυτεχνείο, είχε τα γραφεία του, σε ιδιόκτητη πολυκατοικία, την οποία αφού επώλησε στο Υπ. Πολιτισμού, μετεφέρθη στα ιδιόκτητα του Περισσού. Ένα τόσο μικρό κόμμα, δεν είναι περίεργο να έχει τόσο μεγάλη οικονομική ευχέρεια;). Οι επιχειρήσεις αυτές, κυρίως μετά την διάσπαση του1991, έγιναν αιτία να μαλλιοτραβιούνται, οι πρώην σύντροφοι, διεκδικώντας τες, καθότι το σύστημα λειτουργίας του Κ.Κ.Ε., όπως και όλων των Κ.Κ. ήσαν και είναι γραμμένα τα περιουσιακά στοιχεία, σε προσδιορισμένους συντρόφους, γι αυτό και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε λογιστικά βιβλία, εταιρείας. Απλώς αναφέρονται σαν περιουσιακά στοιχεία ατόμων. Τέλη 1989 στον Ελληνικό Τύπο είχαν αναφερθεί, καταθέσεις 700 εκ. δρχ. στο Λουξεμβούργο, καθώς και κότερα με ξένα νηολόγια, σε κάποιον ανιψιό του Φλωράκη. Τα περί οικονομικών των κομμάτων που κάποτε είχε θίξει ο Πάγκαλος, αναφερόμενος στην φυσιογνωμία και τα οικονομικά του Κ.Κ.Ε. στην Ελλάδα, απέδειξε τα δίκτυα χρηματοδότησης των Κ.Κ. και ειδικότερα, του Ελληνικού.

(Παρεμπιπτόντως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο Θ .Πάγκαλος υπήρξε ως φοιτητής μέλος της Κ. Επ. του Κ.Κ.Ε. και γραμματέας του στη Δ. Ευρώπη και μετά το 1968, προσχώρησε στο Κ.Κ.Ε. εσ.) Και άλλες πηγές αναφέρονται επιγραμματικά, ότι κανένα κόμμα, από τον εμφύλιο πόλεμο και μέχρι το 1974, τουλάχιστον, δεν εξαρτήθηκε πολιτικά και υλικά, με τόσο συστηματικό τρόπο, από εξωτερικές δυνάμεις (Αν. Γερμανία), όσο το Κ.Κ.Ε.

Δεν χρειάζεται να διερωτάται, ή να το αμφισβητήσει κανείς, έχουν αναγραφεί και επί μακρόν δημοσιευτεί στον Ελληνικό και ξένο τύπο οι οικονομικές διασυνδέσεις των Κ.Κ. Εξάλλου αρκεί να δει κανείς τα ιστορικά αρχεία του Κ.Κ.Ε. και άλλων κρατών της Αν. Ευρώπης για να διαπιστώσει την ακατάσχετη ροή των χρημάτων. Αυτά ως προς το οικονομικό σκέλος.

 

Το άλλο σκέλος αναφοράς ως προς την επιβολή της φυσιογνωμίας του Κ.Κ.Ε. στην Ελλάδα και κατ επέκταση εδώ στη Σουηδία, σχετίζεται αφενός με τη σχέση των δύο μεγάλων  Ελληνικών κομμάτων, με αυτό, κι αφετέρου επειδή η Σουηδία έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία με τις οργανώσεις και τα μαζικά κινήματα, για λόγους που… μόνον αυτή (η Σουηδία) γνωρίζει. Το Πα.Σο.Κ. και η Ν.Δ. το αντιμετωπίζουν σαν ένα συνηθισμένο τυπικό κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, παρόλο που το πρώτο άρθρο του καταστατικού του αναφέρει  σαν στόχο του την δικτατορία του προλεταριάτου και τον μονοκομματισμό. Διαρκή πόλεμο φωνάζει και ωρύεται η γραμματέας του Κ.Κ.Ε. «Η επίθεση θα είναι καθολική, καθολικός θα είναι και ο εργατικός-λαϊκός  πόλεμος» διακηρύττουν τα φερέφωνά της, επαγγελματίες μπουκαδόροι και υψηλόμισθοι εργατοπατέρες. Εξαπολύουν την κυρίως επίθεση, αφού πριν, έχουν προπαρασκευάσει την ψυχολογία «του εδάφους» της κοινής γνώμης, με όλα τα μέσα που διαθέτει το σύστημα, έως την τελική έφοδο, απορρίπτοντας κάθε διάλογο, για συναίνεση και καλούν σε «αντεπίθεση με όλες τις μορφές πάλης, τώρα, πριν είναι αργά»λένε. Συνεπείς στα γενικά τους καθήκοντα σαν μέλη του κόμματος. «Τωρα πριν είναι αργά», το θέμα εξυπηρετεί, εκφράζει και ταυτόχρονα προσδιορίζει τον συγκεκριμένο σκοπό, «την εξουθένωση του εχθρού». Το διαπιστώνουμε καθημερινά, ένα 2% αναστατώνει και διαλύει την κοινωνία. Και εδώ είναι η Αχίλλεια Πτέρνα των δυο κομμάτων εκεί στην Ελλάδα η παθητική ΑΝΟΧΗ απέναντι στο Κ.Κ.Ε.

Το ίδιο και εδώ, στην Ελληνική παροικία. Η σταλινοποίηση του Κ.Κ.Ε., μοναδική στον κόσμο, άνοιξε δρόμους για νέες πληγές κοινωνικές στην Ελλάδα. Και ενώ θα έπρεπε να έχει προ πολλού απασχολήσει το πολιτικό σύστημα, ΟΥΔΕΜΙΑαποδοκιμασία συμβολική έστω, και ιδεολογικού χαρακτήρα, απέναντι στον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, δεν προβλήθηκε, είτε στο Ευρωκοινοβούλιο από τους Έλληνες βουλευτές, ούτε στο Ελληνικό, έγινε υπερψήφιση στο μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, που καταδίκασε, την εγκληματική διάσταση, των κομμουνιστικών καθεστώτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και πρώην ηγετικά στελέχη του Κ.Κ., είτε στην Ελλάδα, είτε εδώ στη Σουηδία, που είχαν την τόλμη να αποχωρήσουν από αυτό, πάντα με αναμασήματα και υπεκφυγές αποφεύγουν να αναφερθούν στο κομμουνιστικό παρελθόν τους, με κάποιο βαθμό σοβαρής σκέψης. Μάλλον από τύψεις και ντροπή. Τα δυο μεγάλα, λοιπόν, κόμματα, αποβλέποντας κομματικά οφέλη, υποθάλπουν και ανέχονται, τις κοινωνικές και επικίνδυνες ακρότητες του Κ.Κ. διότι ακολουθούν τη λογική «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» γεγονός που παρουσιάζεται σε οξύμωρες πολιτικές συμμαχίες.

Στην πλατεία Τιενανμέν όλος ο κόσμος ταρακουνιόταν από τα γεγονότα που συνέβαιναν και από την πτώση του τείχους στο Βερολίνο, και ο Φλωράκης έκανε πολιτικό… έρωτα με το Μητσοτάκη (θα συνεργαστούμε και με τον διάολο για το καλό του κόμματος). Οι δε, «μαϊντανοί»  Κύρκος και Φαράκος, έπαιζαν με τις κατσαρόλες τους, και ήθελαν πάση θυσία να στείλουν τον Α. Παπανδρέου στο απόσπασμα το 1989, συνεπικουρούμενοι από πολλούς άλλους, που για… λόγους υγείας και… δόξας μετακόμισαν στο Πα.Σο.Κ. που επεδίωξε το ξεπουπούλιασμα των δυο αριστερών κομμάτων με αρκετή επιτυχία. Έχουν προς τούτο τα δυο μεγάλα κόμματα , το Πα.Σο.Κ. αλλά περισσότερο η Ν.Δ. το σύνδρομο τού να μην ενοχλήσουν το Κ.Κ.Ε. παρά τις αντισυνταγματικές και αντεθνικές του δράσεις μέχρι σήμερα, από διαφορετική σκοπιά το καθένα.

Η Ν.Δ. έχει το σύνδρομο του 1944 και εντεύθεν με τον υπερβάλλοντα αντικομμουνισμό, που ανέδειξε σε βίωμα, ακόμη και όσοι διαβάζαμε τότε ΕΘΝΟΣ, ΝΕΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, χαρακτηριζόμαστε κατηγορίας «Ε» δηλαδή ροζ κομμουνιστές. Το δε Πα.Σο.Κ. με την είσοδο στους κόλπους του πρωτοκλασάτων στελεχών του Κ.Κ. τα οποία και ανέλαβαν αμέσως θέσεις κλειδιά είτε στην κυβέρνηση είτε στο κόμμα και μη εμβαθύνοντας τους άρρηκτους δεσμούς των νεοφερμένων και ίσως βιαστικά και επιφανειακά, προσαρμοσμένους… στα οικογενειακά γενόμενα του Πα.Σο.Κ., δεν μπόρεσαν να συνειδητοποιήσουν οι… νοικοκυραίοι ότι τα «πειραματόζωα» θα έχαναν εύκολα την συνείδηση τους και θα συμπεριφέρονταν κατά τρόπο μη ελεγχόμενο και ασυνάρτητο. Ο εγκέφαλος τους και το «ψυχικό τους είναι» δεν αντιμετωπίζονται μέσα σ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα διαβίωσης τους, σε άλλους χώρους. Αυτοί, λοιπόν οι «παράγοντες οι  ετερογενείς»  στους κόλπους του Πα.Σο.Κ. επέδρασαν καταλυτικά στα έσω του και το κατέστησαν… θεατή των κοινωνικών ταραξιών. Καθότι όσο και στρίγγλα και κακιά να είναι η μάνα, το αίμα νερό δεν γίνεται. Παραμένουν θεατές τα δυο μεγάλα κόμματα, δια ταύτα με την ανεκτικότητα τους εμπρός στο φαινόμενο αυτό της ανάπτυξης του μίσους και του  φθόνου για τους άλλους, καλλιεργώντας έντεχνα την εχθρότητα και το μίσος ενάντια σε κάθε τι, που δεν ταιριάζει στα μέτρα και σταθμά του Κ.Κ.Ε.  Μην έχοντας δε την δυνατότητα να δημιουργήσουν εμφύλιους (όπως το 1944) δημιουργούν, υπό τα βλέμματα και την ανοχή όλων, την κοινωνική αναταραχή και εξαθλίωση που βλέπουμε σήμερα και ΕΚΕΙ και ΕΔΩ.

Δια χειρός
Γιώργου Κουβάτσου

Advertisements

1.600.000 φρέσκες κορόνες απέσπασε το σταλινικό ΚΚΕ παράρτημα Σουηδίας και αμέσως βγήκαν στη ζητιανιά!

Ζητιανόγραμμα από την Κοινότητα ΚΟΒ ΚΚΕ Στοκχόλμης, Idungatan 4

Σύμφωνα με το ζητιανόγραμμα του ΚΚΕ, οικονομική εξόρμηση πραγματοποιούν οι οικονομισάριοι το κώματος καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεβρουαρίου και Μαρτίου στη Στοκχόλμη.

Όλοι οι αγωνιστές, μέλη της ΚΟΒ του ΚΚΕ της Κοινότητας Στοκχόλμης καλούνται να συνεισφέρουν στην ταξική ζάλη ενάντια στην καπιταλιστική Στέγη που επιμένει να ζητά ενοίκια από το κώμα για να βοηθήσει τον καπιταλισμό και την πλουτοκρατία γιατί έχει χρέη 9.000.000 στις τράπεζες της πλουτοκρατίας.

Το διάστημα που μας πέρασε αναγκάστηκε το κώμα, λέει το ζητιανόγραμμα, να πληρώσει υπέρογκα ποσά στον ταξικό μεγαλοδικηγόρο αγωνιστή με αποτέλεσμα το κώμα να κιδυνεύει να μείνει χωρίς γραφεία και αίθουσα συγκέντρωσης.

Η κυκλοφορία της επιστολής Νταλιάνη προς τη Νομαρχία Στοκχόλμης με την κωδική ονομασία «Τζούφια του Ντορή» δικαιώνει, αργοπορημένα όμως, τους αγώνες χρόνων του κώματος ενάντια στην καπιταλιστική, ιμπεριαλιστική Στέγη των κεφαλαίων, των μονοπωλίων και του ευρωμονόδρομου.

Τέλος, το ζητιανόγραμμα καταλήγει με τις θερμές ευχαριστίες των οικονομισάριων της ΚΟΒ του ΚΚΕ Στοκχόλμης προς τους συντρόφους που ήδη πρόσφεραν οικονομική ενίσχυση που γαλουχεί τους αγωνιστές στη συλλογική ζάλη του ταξικού αγώνα, την κολεκτιβοποίηση της Στέγης και τον δίκαιο αγώνα για τα δικαιώματα του κώματος να μην πληρώνει νοίκια στη Στέγη του ευρομονόδρομου και τη χειραφέτησή της από την τάξη των εκμεταλλευτών που παράγουν πλούτο.

Στην ανακοίνωση δεν αναφέρεται, αν ο ταξικός μεγαλοδικηγόρος αγωνιστής είναι η Φραντζέσκα.

Να αναφέρουμε εμείς ότι για την επιτυχία της Οικονομικής Εξόρμησης και την υπερκάλυψη του πλάνου έχουν μπει στον αγώνα και οι οικονομισάριοι της ΚΟΒ του Σαββατιάτικου και θα παρευρίσκονται κάθε Σάββατο στην καφετέρια του σαββατιάτικου σχολείου μέχρι το τέλος της ταξικής σχολικής χρονιάς.

Ο σύντροφος αγωνιστής Κώστας Συνοδινός που θα έχει κρεμασμένο στο λαιμό του το πλακάτ με την επιγραφή «Aγώνας, ρήξη, ανατροπή, η Ιστορία της Στέγης γράφεται με ζάλη ταξική» θα υποδεικνύει τους οικονομισάριους του κώματος που θα εισπράττουν τις προσφορές των συντρόφων αγωνιστών.

Οι προσφορές πρέπει να είναι σε χρήμα, ρευστό. Δεν θα γίνονται δεκτά μακαρόνια, ρύζια, παπούτσια, κάλτσες, σώβρακα και τέτοιες αηδίες, μόνη εξαίρεση οι ταξικές κονσέρβες!

Προσφορές θα γίνονται δεκτές και με ένα SMS στον γραμματέα της ΚΟΒ Στοκχόλμης.

Δείτε παρακάτω το ζητιανόγραμμα, και για PDF κάντε κλικ εδώ!

Σύντροφοι, Αμύνεσθε περί πάρτης!


Νυν υπέρ πάρτης, ο αγών!!!

ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΕΥΘΥΝΕΣ  ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

(ή το γελοίον του πράγματος) τίτλος δανεικός κι αγύριστος

(Ανάξιος όποιος δεν μπορεί μες  το σεισμό, το χαλασμό κάστρο τη γνώμη του να στήσει και λέει… να ιδώ.) Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ

Εγέρασα μωρές παιδιά σαράντα χρόνια κλέφτης

τον ύπνο δεν εχόρτασα και τώρα αποσταμένος

θέλω να πάω να κοιμηθώ, εστέρεψε η καρδιά μου

βρύση το χρήμα έφαγα, σταλαματιά  δε μένει.

Ποιος ξέρει απ’ το μνήμα σας τι δένδρο θα φυτρώσει

Κι αν ξεφυτρώσει πλάτανος, στον ίσκιο του από κάτω

Θάρχονται τα κλεφτόπουλα το χρήμα να φυλάνε

Να πλένουν τις λαβωματιές, τους Δήμους να σχωρνάνε.

ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

Η διασκευή και ενορχήστρωση αφιερώνεται στη ομοσπονδία για να το κάνει ύμνο της, από τον αρθρογράφο του κάτωθεν κειμένου.

Σήμερα, αρχές του 2010 μ.Χ. είναι αρκετά εύκολο να δει κανείς και να διαπιστώσει, τα αποτελέσματα μιας πορείας, αυτής του μεταναστευτικού κινήματος, που έχει καταλήξει σε διασυρμό και υποβάθμιση της ελληνικής παροικίας.

Η σημερινή κατ’ ευφημισμό ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΟΥΗΔΙΑΣ (ΟΕΣΚΣ), ενώ δεν έχει κανέναν λόγο ύπαρξης με τη δομή που έχει και τους στόχους που δεν έχει, απομυζά χρήματα από τις υπηρεσίες και τα κατευθύνει προς άγνωστες κατευθύνσεις, κι αφ’ ετέρου παρασύροντας τον Ελληνισμό, χωρίς ίχνος ευθύνης, σε διάσπαση και αλληλοφαγωμάρα και τους… άλλους σε αφανισμό και διαίρεση, στήνοντας… το δόκανο με το τυρί μιας ουτοπικής καρέκλας.

Σε παλαιότερο άρθρο μας (Απρίλιος 2009) έχουμε αναλύσει διεξοδικά τους λόγους μη ύπαρξης της ΟΕΣΚΣ, η οποία προφανώς καθοδηγείται από το Κ.Κ. του Περισσού, για λόγους, ίσως οικονομικούς ή για λόγους γοήτρου είτε για λόγους επειδή ανέκαθεν ήταν το εμπειρότερο κόμμα σε «κόλπα» από τους αγαθοχαζοχαρούμενους τους… άλλους, εδώ στη Σουηδία.

Και επεκράτησε μέχρι σήμερα, όσο βέβαια τους υποβοηθά και η απραγία των άλλων.

Ο πρόλογος αυτός έγινε με αφορμή τον καταιγισμό κατηγοριών για κατάχρηση δημόσιου χρήματος, που εισρέει στο ταμείο της ομοσπονδίας. Είναι χρήματα από τους φόρους που πληρώνουμε και είναι φυσική συνέπεια να αναρωτιόμαστε, για το πού καταλήγουν.

Θα προσπαθήσω να αναλύσω την έννοια ΕΥΘΥΝΗ, ώστε  να γίνει όσο το δυνατόν πιο κατανοητή και από τους πλέον αδαείς (ανίδεος, άπειρος), έως τους πολύ «γνώστες» ή «ειδήμονες». Ευθύνες έχουμε όλοι οι άνθρωποι, είτε γενικές, είτε ειδικές. Στις γενικές ευθύνες υπαγόμαστε όλοι με τη συμπεριφορά μας στις κοινωνικές μας σχέσεις στις ανθρώπινες αξίες, όπως ο σεβασμός του ενός, προς τον άλλον. Κανείς δεν εξαιρείται από αυτού του είδους την ευθύνη. Εκτός από τον Γάλλο φιλόσοφο Ζαν Πωλ Σαρτρ, μέγα φιλόσοφο και κήρυκα του υπαρξισμού. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορίαα. Στις ειδικές ευθύνες ανήκει ο καθένας, ανάλογα με τη θέση και το αξίωμά του στην κοινωνία. Όσο υψηλότερα είναι η θέση κι όσο περισσότερα τα καθήκοντα, τόσο μεγαλύτερες και οι ευθύνες. Μεταφέροντας τον συλλογισμό αυτόν στην παροικία μας, βλέποντας και διαβάζοντας καθημερινά για τις ευθύνες των διαχειριστών της ομοσπονδίας. των συλλόγων και των κοινοτήτων που διοχετεύονται σε καθημερινή βάση στο Ελληνικό κοινό, αναρωτιέται κανείς πού θα οδηγήσει η βαλτώδης αυτή κατάσταση. Διαβάζουμε για καταχρήσεις και ατασθαλίες πάντα σύμφωνα με τα γραφόμενα στοιχεία για διαχείριση χρημάτων αμφίβολων στόχων και σκοπών, δημιουργώντας, πολύ φυσικά, δικαιολογημένες υπόννοιες, βίαιες λεκτικές αντιδράσεις και γενικές κατακραυγές, έστω και απο ανώνυμους, έστω και από καλυπτόμενους πίσω από την «μπούρκα» ή πίσω από την «κουκούλα» της ανωνυμίας. Είναι όμως πρόσωπα υπαρκτά και σεβαστά, που για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν θέλουν την επωνυμία. Είναι και αυτός ένας τρόπος έκφρασης, ένας τρόπος διαμαρτυρίας, ένας τρόπος εν μέρει αποδεκτός. Όμως κυρίες και κύριοι αναγνώστες, γνωστοί και άγνωστοι, θα πρέπει να αρχίσετε να προβληματίζεστε, όσον αφορά τις κριτικές σας, και σε ποιους θα πρέπει να απευθύνεστε εκτός των άλλων.

Για να γίνω σαφέστερος, τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται ότι έλαβαν οι της ομοσπονδίας ή των άλλων συλλόγων, τα παρέχουν, ως γνωστόν, οι Σουηδικές υπηρεσίες. Αυτές χρηματοδοτούν τους μαζικούς φορείς κι αυτές είναι άμεσα υπεύθυνες για την τύχη των χρημάτων. Από εκεί και πέρα, τι γίνονται τα χρήματα ή πού καταλήγουν, την απόλυτη ευθύνη την έχουν εξίσου οι δότες και οι αποδέκτες και εν μέρει οι φορολογούμενοι, εμείς δηλαδή, διότι είναι μέρος των φόρων μας. Και γι’ αυτό φυσικά ανησυχούμε.

Το κύριο ΜΕΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑ, ως εκ τούτου, είναι γιατί και εφόσον είμαστε τόσο σίγουροι, δεν μαζεύονται μερικοί θαρραλέοι και να υποβάλουν μηνύσεις για διασπάθηση και κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Των χρημάτων των εργαζομένων, των ανέργων, των αρρώστων, που κανείς δεν γνωρίζει πού καταλήγουν.

Και το ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, οι… ΑΛΛΟΙ, οι ανύπαρκτοι, οι απ’ έξω, οι του Πα.Σο.Κ. και της Ν.Δ., εφόσον είναι χωρισμένοι, τι κάνουν; Δεν έχουν ευθύνες απέναντι  στις Σουηδικές και Ελληνικές υπηρεσίες με τα τεράστια επιδόματα που τους χορηγούσαν στο παρελθόν, απέναντι στους φορολογουμένους, απέναντι στους Έλληνες της παροικίας, απέναντι στους εαυτούς τους; Έχουν εξ’ ίσου τεράστιες ευθύνες, ίσως και μεγαλύτερες. Δεν έπεσαν με αλεξίπτωτο, ούτε τους κάλεσε κανείς να οργανωθούν παλαιότερα, ουτε οι οργανώσεις δημιουργήθηκαν εχθές από… παρθένες. Μόνοι τους ανέλαβαν να το «παίξουν» μπροστάρηδες, χωρίς να έχουν επίγνωση του κόστους των ευθυνών τους. Όλοι έχουν χρόνια μέσα στις οργανώσεις, όλοι συμμετέχουν στις διεργασίες των μαζικών χώρων και ορισμένοι στο παρελθόν, καθόντουσαν στις θέσεις των σημερινών. Αλλά, όπως αποδείχτηκε σήμερα, μόνον καθόντουσαν, δεν… κατείχαν (χαμπάριαζαν) τίποτα απολύτως από τα μαγειρέματα των… νυν και αεί.

Κάποτε θα πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι και αυτοί κύριοι υπεύθυνοι της κατολίσθησης, του διασυρμού και της διάσπασης του Ελληνικού στοιχείου. Εφόσον θέλουν να συμμετέχουν θα πρέπει να βγουν από τα χαρακώματα και τα παρασκήνια. Να μπουν στη μάχη, να δείξουν και προς Ελλάδα μεριά αλλά και προς τις Σουηδικές Υπηρεσίες, ότι ανησυχουν για τις καταγγελίες, ότι πράγματι έχουν συναίσθηση της ευθύνης τους, εφόσον δηλώνουν ότι συμμετέχουν στις οργανώσεις των μαζικών χώρων, τέλος ότι υπάρχουν. Αλλοιώς να καθήσουν στους καναπέδες τους και να συνεχίσουν να ασχολούνται με… τα TV kontroll τους. Είναι επιτακτική ανάγκη να επανακτήσουν την χαμένη από καιρό, έξωθεν καλή μαρτυρία (από Ιπποκράτους κυρίως μεριά). Να αποδείξουν ότι η συναίσθηση της ευθύνης είναι βαρύ φορτίο και μόνον άτομα ώριμα από διανοητική και ψυχική άποψη είναι δυνατόν να το επωμισθούν.

Το τελευταίο τούτο είναι καθοριστικό των υποχρεώσεων τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και τους εαυτούς τους. Να αποδείξουν ότι είναι η μόνη εναλλακτική  λύση έναντι αυτών που κατηγορούνται για ατασθαλίες και καταχρήσεις. Να αποδείξουν ότι κάνουν για μπροστάρηδες του μαζικού χώρου της Ελληνικής παροικίας. Να αποδείξουν ότι η τελετουργικά επαναλαμβανόμενη υστερία και κατακραυγή ενάντια σε καταχραστές, δημόσιου χρήματος, δεν είναι άλλοθι για απραξίες, αδράνειες και πολιτικές του καναπέ. Ή επιστρατευθείτε ή καθήστε στα σπίτια σας, να ησυχάσουμε κι από εσάς, και να έχουμε τουλάχιστον… με τους υπαρκτούς να κάνουμε. Εξάλλου 5 έως 6 χρόνια θα τους ανεχόμαστε ακόμη, όσο δηλαδή θα αντέξουν βιολογικά όλοι οι κροκόδειλοι.

Μετά θα επέλθει… σκότος βαθύ ανά την επικράτεια γιατί τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Διότι και οι απ’ έξω και οι από μέσα φρόντισαν, λόγω ανικανότητας, σκοπιμότητας, αδιαφορίας και μόνιμης απειρίας να μην αφήσουν διαδοχικές καταστάσεις.

Δια χειρός
Γιώργου Κουβάτσου


Τίγκαρε ο βόθρος του ΚΚΕ στο ρευστό!

Ρέουν τα φράγκα στο βόθρο του ΚΚΕ που λέγεται και ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΟΥΗΔΙΑΣ (ΟΕΣΚΣ) μαζί με τα παρακλάδια της, τις μαϊμού οργανώσεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΝΕΩΝ ΣΟΥΗΔΙΑΣ (ΕΟΝΣ), ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (ΟΓΟΕΣΚΣ) της γιαβουκλούς του απατεώνα Χαϊδευτού κλπ.

Όπως διαβάζουμε στην έγκριτη δημοσιογραφική ιστοσελίδα grekisk.se 1,6 εκατομμύρια πήρε ο βόθρος για το 2010.

Συγκεκριμένα:

ΟΕΣΚΣ 410.187 σουηδικές κορόνες.

ΟΓΟΕΣΚΣ 220.000 σουηδικές κορόνες

ΕΟΝΣ  972.000 σουηδικές κορόνες

Σύνολο στο βόθρο για το 2010: 1.602.187 φρέσκες και σπαρταριστές κορόνες (μόνο από το UNGDOMSSTYRELSEN) στα χέρια του απατεώνα Χαϊδευτού και του αφεντικού του τσάμη Ντορή Χουλιάρα.

Μεγάλη η χαρά στην ΠΕΡΙΣΣΟΣ ΑΕ που περιμένει το μερτικό της.

Για περισσότερες πληροφορίες απεθυνθείτε στον ταμία της κομμουνιστοσυμμορίας του σταλινικού  ΚΚΕ, Μανώλη Τερζάκη τηλ. 08-62 700 27.

Παρακάτω ο ολοκληρωμένος πίνακας επιδοτήσεων της ΕΟΝΣ από το 1995 έως σήμερα μόνο από το UNGDOMSSTYRELSEN.

År
Belopp (SEK)
1995
635 081
1996
619 075
1997
577 618
1998
577 618
1999
600 000
2000
667 800
2001
770 033
2002
975 810
2003
1 105 916
2004
1 354 836
2005
1 104 950
2006
1 008 100
2007
1 027 000
2008
1 136 800
2009
1 325 744
2010
972 000
Total
14 458 381

Περισσότερες πληροφορίες: Αλέξης Μουσχοπάνης, τηλ. 0730 447060

και Φραντζέσκα Παπαδοπούλου τηλ. 08-6270027