Η ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΠΑΣΟΚ

Απαιτείται μια νέα πορεία, ένα νέο ξεκίνημα και αυτό προϋποθέτει ρήξη με το παρελθόν μας.

Γ. Παπανδρέου

Πριν 35 χρόνια ιδρύθηκε το ΠαΣοΚ. Ιστορική σημασία, για τα πολιτικά χρονικά της Ελλάδας. Πριν 35 χρόνια ιδρύθηκε ένα κοινωνικοπολιτικό σχήμα, ένα δημιούργημα αγώνων μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων διακυβέρνησης. Ήταν τότε εκείνη την περίοδο που το ΠαΣοΚ μαστίγωνε σαν νεοδομημένος σοσιαλιστικός σχηματισμός, άκρως υπερήφανο για την ταχύτητα του, το κατεστημένο της εποχής εκείνης. Αυτά και πολλά άλλα όσον αφορά την ιστορική ταυτότητα του ΠαΣοΚ.

Όλες οι στατιστικές των τελευταίων ετών καταγράφουν και στιγματίζουν την απογοήτευση της Ελληνικής κοινωνίας για τους πολιτικούς. Στον απλό πολίτη όχι μόνον στον κομματικοποιημένο, αλλά και στον ανεξάρτητο και αδιάφορο, υπάρχει η έντονη αίσθηση, ότι οι κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίζουν καθόλου ή τελείως πρόχειρα τα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας. Η καλλιέργεια της απάθειας και της άρνησης, λοιπόν, όπως στις Ευρωεκλογές, είναι το αντίδοτο στην ανικανότητα της σημερινής Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα τρέχοντα και συσσωρευμένα  προβλήματα, προκαλώντας δυσφορία στην κοινωνία και άρνηση συμμετοχής στις πολιτικές διαδικασίες. Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση, το ΠαΣοΚ, μέχρι πρότινος δεν είχε πείσει ότι διαθέτει ένα αξιόλογο και πειστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, εκτός αοριστιών και ασαφειών.

Με αυτές τις συνθήκες πορευόμαστε προς το άγνωστο μέλλον… με βάρκα την ελπίδα.

Σήμερα 35 χρόνια μετά την ίδρυση του ΠαΣοΚ και λίγο πριν «την δεύτερη μέρα» μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου, ο Γ. Παπανδρέου μάς λέει καθησυχαστικά από το Θησείο ότι: «…Σήμερα εμείς, το ΠαΣοΚ, εκπροσωπούμε την πρόοδο, μια πορεία δημιουργίας για τη χώρα βασισμένη σε αξίες και αρχές Δικαίου. Με σεβασμό στον πολίτη και τα δικαιώματά του. Εκείνοι πιστεύουν ότι τον πλούτο και την εξουσία έχουν δικαίωμα να τον εκμεταλλεύονται οι λίγοι, οι ισχυροί, οι ημέτεροι. Εμείς πιστεύουμε βαθιά ότι ο πλούτος δημιουργείται απ’ όλους και οφείλει να κατανέμεται δίκαια σε όλους. Εκείνοι βλέπουν την εξουσία ως λάφυρο την νέμονται με τους λίγους. Για μας η εξουσία είναι ευκαιρία για προσφορά…». Και έρχονται στη μνήμη μας η επαύριο του 1981, τότε που οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ επέβαλαν τους δικούς τους για υπουργούς και αναλογιζόμενοι, τρέμουμε στην ιδέα όταν θυμόμαστε το τότε πριν 35 χρόνια, που οι 350.000 δημόσιοι υπάλληλοι το 1981, έγιναν σε λίγα χρόνια υπερδιπλάσιοι.

Και είπε ο Γ.Π. ότι «…Στις εκλογές αυτές δεν συγκρούονται απλώς δύο κόμματα αλλά δύο εντελώς διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Η μια της ΝΔ που εκπροσωπεί την πελατειακή και αδιαφανή διαχείριση του πλούτου, που οδήγησε την Ελλάδα να βιώνει τη βαθύτερη κρίση της στην εποχή της Μεταπολίτευσης και που πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στους Έλληνες αλλά σε κάποιους Έλληνες που ακολουθούν πρακτικές λαμογιάς, μαγκιάς, βολέματος κατασπατάλησης του δημόσιου πλούτου…». Είπε ότι «…Το κίνημα έχει σχέδιο ανάπτυξης και εξόδου από την σημερινή κρίση, που σε τόσους τομείς μαστίζει την καθημερινή ζωή των πολιτών. Έχουμε τη δύναμη και την τόλμη να συγκρουσθούμε με κάθε κατεστημένο που κρατά την χώρα μας καθηλωμένη.».

Και εμείς αναπολώντας το παρελθόν, τονίζουμε ότι θα πρέπει να μην ξεχάσουν την επαύριο των εκλογών ότι  οι χειραψίες χωρίς πολιτικό λόγο, ειλικρινή και μετρημένο και διάλογο όχι για υποσχέσεις και προβολή θέσεων εργασίας στο δημόσιο, όπως μετά το 1981, θα αμβλύνουν τις αρνητικές απόψεις για τους πολιτικούς και τις πολιτικές επαγγελίες του Νέου ΠαΣοΚ. Πιστεύουμε βέβαια, ότι ο Γ.Π. δεν είναι ο Α.Π., ότι δεν είναι ο  χαρισματικός λόγιος γενάρχης Α.Π., που συνέπαιρνε  τα πλήθη όπου μιλούσε. Πιστεύουμε όμως ότι είναι ένας σωστός μάνατζερ της πολιτικής, κάτι που κατά την ταπεινή μας άποψη έλειπε από τον Α.Π., ο οποίος… περί άλλων τύρβαζε, ενώ το δάσος καιγόταν, και ο νοών νοήτω. Ο Γ.Π. «έβλεπε» τότε αλλά δεν «μιλούσε». «Βλέποντας» σε ποιους «σαπουνάκηδες» είχε αναθέσει ο Α.Π. την διακυβέρνηση της χώρας, απέκτησε τις πρακτικές του εμπειρίες και θυμάται σήμερα. Διαπίστωνε, τότε, ότι την Ελλάδα την κυβερνούσαν οι κύριοι κύριοι «ΤΙΠΟΤΑ» πριν το 1974 και μετέπειτα διάσημοι της Ελληνικής πολιτικής σκηνής και πολλοί άλλοι, μη έχοντας σχέση με την ημέρα της πολιτικής, αλλά την νύχτα της ρεμούλας που εγκαθίδρυσαν τη σήψη και τη διαφθορά στην Ελλάδα.

Ο Γ. Παπανδρέου απ’ αυτά που «έβλεπε» και «βίωνε» δημιούργησε μεθοδικά και σίγουρα το προφίλ του παραταξιακού ηγέτη και όχι του κομματικού πάτρωνα Γι αυτό καταλαβαίνουμε, σήμερα, τη στρατηγική του να αλλάξει εκ θεμελίων την εκλογή οργάνων. Τον εμπιστευόμαστε και τον πιστεύουμε, γιατί δεν δίστασε να τα βάλει ευθέως κατά της κομματικής τρόικας του καιρού εκείνου, επισημαίνοντας ότι «… Η πορεία του ΠαΣοΚ προς την ήττα, ήταν προδιαγεγραμμένη. Και αντί να κτυπήσουμε τις δεξιές και συντηρητικές δομές της ελληνικής κοινωνίας, ρίχναμε εύκολα βέλη προς τους δεξιούς, απειλώντας τους με αστειότητες όπως το χρονοντούλαπο της ιστορίας…». Απευθυνόμενος προς τον ιδρυτή του ΠαΣοΚ και πατέρα του Α.Π., ο οποίος συνήθιζε να αναφέρει τη φράση αυτή. Τον πιστεύουμε και τον εμπιστευόμαστε τον Γ.Π. γιατί ξέρει να κολυμπάει σε βαθιά… πολιτικά νερά. Είχε πει ο Α.Π. στα παιδιά του για το κολύμπι, του οποίου ο ίδιος ήταν λάτρης και δεινός κολυμβητής, «Σας έμαθα καλό κολύμπι, κολυμπήστε μόνοι σας, δεν χρειάζεστε προπονητές, έχετε εσείς την ευθύνη της πορείας».

Σήμερα απαιτείται μια νέα πορεία, ένα νέο ξεκίνημα από ένα τελείως διαφορετικό ΠαΣοΚ, χωρίς ένοικους του σκότους και των λεσχών,που από «τίποτα» που ήσαν πριν το 74, ανεδείχθησαν σε κομματάρχες σταδιοδρομίας μέσα από το κόμμα  με τις πλάτες  του Α.Π. Με τις ασυνείδητα δε ανοχές του, κατέστησαν εαυτούς πάμπλουτους και την Ελλάδα πρότυπο σήψης και διαφθοράς καθότι ο αρχηγός… περί άλλων ετύρβαζε. Τον πιστεύουμε και τον εμπιστευόμαστε τον Γ.Π., διότι το νέο καταστατικό που πρότεινε και πέρασε, κλείνει οριστικά τις «ρεμούλες των παρασκηνίων» το παρελθόν του κόμματος των μηχανισμών και των αξιωματούχων, των εσωκομματικών ιερατείων, που έπαιρναν μορφή καθοδηγητικών οργάνων κοροϊδίας και διασυρμού της κοινωνίας, διευκολύνοντας τις φράξιες και τις συνήθεις μηχανορραφίες των παραγόντων της ομίχλης. Έτσι φόρτωσαν τις δημόσιες υπηρεσίες με άσχετους και αστοιχείωτους, καταλήγοντας στο σημερινό χάλι του δημόσιου τομέα.

Ο Γ.Π. κατέστησε σαφές από καιρό πριν, ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί κανενός είδους συμβιβασμό, με τους «παλαιούς» κομματικές γάγγραινες, τις ελληνικής κοινωνίας, ώστε να καταστεί το ΠαΣοΚ ένα κόμμα που θα παράγει πολιτικό έργο, με πειστικό πρόγραμμα για την επόμενη ημέρα των εκλογών, είπε «… Ό,τι αλλαγές κάνουμε σήμερα στο κόμμα, θα τις βρούμε αύριο μπροστά μας », τόνισε …

Και τους τελευταίους μήνες απέδειξε εμπράκτως ότι το ΠαΣοΚ που παρέλαβε απέχει πολύ από όλα αυτά που παρέλαβε και σε λίγο διάστημα μετέτρεψε. Αρχίζει πλέον να παίρνει με ευγένεια λόγου, αλλά με αυτοπεποίθηση γι αυτά που λέει και κάνει, όλο και πιο διακριτικές αποστάσεις από τις  παλαιοκομματικές «ομίχλες» της εποχής μετά το 1974. Γι αυτό πιστεύουμε ότι θα αποφύγει την κομματική λογική του 1981, την εγκαθίδρυση κομματικού κράτους, ότι θα παλέψει ο Γ.Π. από θέση ισχύος, την δεύτερη ημέρα μετά τις εκλογές, ενάντια στα εσωτερικά του ΠαΣοΚ και τα κοινωνικά κατεστημένα. Θα δικαιούται δε να κάνει λόγο για νέα διακυβέρνηση.

Το στοίχημα είναι κερδισμένο εκ των προτέρων. Ο Γ.Π. θα κερδίσει τις εκλογές, κρύβοντας τους «παλαιούς» στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Κάποιος δημοσιογράφος συνιστούσε, ειρωνικά μεν, αλλά με σημασία στον Γ.Π. τι να κάνει με τους «παλαιούς» του και πώς θα τους ξεφορτωθεί ως τις εκλογές ώστε να μη χαλάνε με την εμφάνιση τους ό,τι αυτός, χτίζει με 10 γύρους τζόγκινγκ. Όμως ο Γ.Π. είχε προηγηθεί της προτροπής του δημοσιογράφου. Έχει ξηλώσει μια παλαιοκομματική ηγεσία τρόικα, που προσπαθούσε να αναδείξει τους μηχανισμούς σε μοχλούς παρέμβασης και τροχοπέδης στις εξελίξεις.

Μετά κανόνισε την διαδοχή, όπως το είχε διανοηθεί τη δεκαετία του 80, έξω από επετηρίδες, όργανα, διαβουλεύσεις, ακόμη και καταστατικές διαδικασίες. Το παλαιό ΠαΣοΚ, που ζήσαμε στο πετσί μας, πάει περίπατο. Από την επόμενη ημέρα μετά τις ερχόμενες εκλογές, ακόμη και οι εναπομείναντες «παλαιοί» θα παίζουν διαφορετικούς ρόλους.

Έγινε έκρηξη στο μαγαζί και τινάχτηκε στον αέρα. Οι εσωκομματικές επιρροές, οι «ιστορικές ηγεσίες», οι καρέκλες, οι προσωπικοί μηχανισμοί και τα συνέδρια παρωδίες, έγιναν παρελθόν, μαύρες αναμνήσεις ενταφιασμένες στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

«Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην αντίληψη του Γ.Π. περί συλλογικότητας. Ουδέποτε στο ΠαΣοΚ, από τότε που δημιουργήθηκε, έχω ζήσει μια τέτοια εσωκομματική ζωή, όπου τηρούνται οι κανόνες, δικαιολογούνται οι πολιτικές κινήσεις και συζητούνται τα πάντα εξαντλητικά. Επί Α.Π. δεν το είχαμε αυτό, οι αποφάσεις έρχονταν από το … υπερπέραν. Επί Κώστα Σημίτη υπήρχαν οι συνεδριάσεις, αλλά οι αποφάσεις, όπως φάνηκε εκ των υστέρων, ήταν προϊόν μιας κλειστής ομάδας συμβούλων, διαμορφωμένες εκ των προτέρων.». Αυτά, μεταξύ άλλων, τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Θ. Πάγκαλος.

Εμείς πιστεύουμε ότι  ο νέος πολιτικός αρχηγός, ο Γ.Π. θα τα κάνει όλα, διότι και τα πιστεύει και γιατί είναι υποχρεωμένος να τα πραγματοποιήσει, αν επιθυμεί να επιτύχει και να επιβιώσει σαν πολιτικός του μέλλοντος.

Γιώργος Κουβάτσος